วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2556

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ท่อง…เชียงตุง-เมืองลา (ทอดผ้าป่า...ในพม่า)



      ช่วงวันที่ 5-8 ธันวาคม 56 ชีวิตผมต้องระหกระเหินเดินทางไกลอีกครั้ง โปรแกรมที่วางไว้ล่วงหน้าว่าจะไปจัดผ้าป่าเล็กๆ ที่ตำบลพะยาก เมืองเชียงตุง ในรัฐฉานของพม่านั้นถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้วหลายเดือนแล้ว  คณะเล็กๆ ของเรามี 21คนจะไปใช้ชีวิตในพม่าสามวันบนเส้นทางสายท่าขี้เหล็ก-เชียงตุง-เมืองลา สำหรับผมแล้วเหมือนเดินย้อยรอยอดีตที่เคยเดินทางตามเส้นทางนี้เมื่อสิบปีก่อน  ครั้งนั้นท่องเที่ยวธรรมดาแต่ครั้งนี้ตั้งใจไปทำบุญที่วัดเล็กๆ ตามด้วยท่องเที่ยวเป็นของแถม

      พวกเราออกจากกรุงเทพฯ หัวค่ำวันที่ 4 ไปถึงแม่สายเช้าตรู่ของวันพ่อพอดี จัดการล้างหน้าล้างตาและอิ่มกับอาหารมื้อเช้าในโรงแรมที่จองอาหารมื้อนี้เอาไว้ ได้กาแฟร้อนๆ ตบท้ายไปหนึ่งแก้วรู้สึกสดชื่นขึ้นเยอะ จากนั้นขึ้นรถบัสเล็กข้ามฝั่งท่าขี้เหล็กไปต่อรถฝั่งพม่า จากตรงนี้นั่งรถอีกราวสามชั่วโมงก็จะถึงจุดหมายตำบลพะยาก ซึ่งเป็นชุมชนแห่งหนึ่งในไม่กี่ชุมชนระหว่างทางจากท่าขี้เหล็กสู่เชียงตุง

      วัดหนองคำคือวัดที่คณะเราจะไปทอดผ้าป่า วัดนี้ตั้งอยู่ชานๆ ตำบลพะยาก เชียงตุง จากถนนสายหลักเลี้ยวซ้ายเข้าไปราวหนึ่งกิโลเมตรผ่านทุ่งนาผ่านบ้านเรือนของชาวบ้านที่สุดก็ถึงวัด พลันที่ก้าวลงรถมองเห็นความคึกคักภายในวัด เสียงเพลงลูกทุ่งสำเนียงไทยใหญ่จากลำโพงดังครื้นเครงแบบงานบุญบ้านเรา รอบวัดติดธงห้าสีแสดงถึงการมีงานบุญ เณรน้อยยืนเรียงรายอยู่บนอาคารด้านขวามองลงมาดูพวกเราด้วยแววตาตื่นเต้น ชาวบ้านทราบข่าวการมาของพวกเราพากันทยอยมาช่วยงาน เด็กๆ จากโรงเรียนซึ่งอยู่ไม่ไกลวัดพากันทยอยมาสมทบ(วันนั้นวันพฤหัสฯ ไม่รู้โดดโรงเรียนมาหรือเปล่า) เด็กพม่าเรียนโรงเรียนของรัฐจะนุ่งโสร่งสีเขียว

      ชาวบ้านมาต้อนรับขับสู้แล้วเชื้อเชิญให้ไปกินอาหารมื้อกลางวันที่ได้จัดเตรียมไว้ อาหารเป็นแบบไทยใหญ่มีต้มจืด หมูทอด น้ำพริกหนุ่มสูตรไทยใหญ่(อร่อยมาก)จึงหมดถ้วยเล็กไปหลายรอบ น้ำพริกมะกอกเปรี้ยวกลมกล่อม ถั่วลิสงทอด ผักและยำผักที่ทั้งกรอบอร่อยกลมกล่อม  อาหารจากฝีมือชาวบ้านมื้อนี้วิเศษจริงๆ ผักที่ชาวบ้านปลูกเองนั้นไร้สารพิษกรอบและหอม(ช่วงนี้ผักได้น้ำค้างยามเช้าจะอร่อยเป็นพิเศษ) จากนั้นพิธีทอดผ้าป่าเล็กๆ ของเราก็เริ่มขึ้นและเป็นไปอย่างเรียบง่าย หลังจากงานบุญได้เวลาเดินทางต่อพวกเราชื่นมื่นอิ่มใจและใช้เวลาที่นี่เกินกำหนดไปมากทีเดียว

      คนพื้นถิ่นในแถบเชียงตุงมักเป็นไทยใหญ่หรือไม่ก็ไทยลื้อ แต่ยังไงก็มีคำว่า‘ไทย’ นำหน้าชนทั้งสองกลุ่ม โครงสร้างภาษาก็จะมีความใกล้เคียงกับภาษาทางเหนือของเรา คุยกันรู้เรื่อง เท่าที่พูดคุยกับ(สาว)ชาวบ้านบางคนพูดภาษาภาคกลางชัดมาก ถามว่าเคยไปทำงานเมืองไทยหรือเปล่าก็ไม่เคย ถึงบางอ้อก็ตรงที่เธอบอกว่าดูละครไทยจากจานดาวเทียมทุกค่ำคืน กอรปกับมีเพื่อนบางคนที่ไปทำงานกรุงเทพบ้างแม่สายบ้างพอกลับมาบ้านบางทีก็ใช้ภาษาไทยพูดคุยกัน จึงทำให้ผมสื่อสารกับชาวบ้านที่นี่ได้ไม่ยาก ได้ลองพูดคุยกับผู้เฒ่าผู้แก่ก็สื่อสารกันเข้าใจดี แม้บางทีอาจอาจต้องถามซ้ำท่านก็พยายามอธิบายจนเข้าใจ…ได้เวลาแล้ว ล้อหมุนอีกครั้ง พลิกข้อมือดูนาฬิกาวันนี้ถึงเมืองลาคงมืดแน่
---------------------------------------------------

อาหารมื้อเช้าที่โรงแรมแม่โขงเดลต้า

เช้าวันที่ 5 ธันวาคม ผ่านที่ทำการอำเภอแม่สาย ข้าราชการกำลังเข้าพิธีเฉลิมพระเกียรติในหลวง เนื่องในวันพ่อ

ขนถ่ายกระเป๋าจากรถไทยขึ้นรถพม่า

ภายในรถของคณะเรา

ด้านเก็บเงินท่าขี้เหล็ก

ทิวทัศน์สองข้างทาง

ถนนสู่เชียงตุงจะลัดเลาะไปตามลำน้ำเกือบตลอด

บ้านของชาวบ้านก่อนถึงวัด

แต่ละบ้านมีจานดาวเทียมชมทีวีบ้านเราได้

ถึงวัดหนองคำ ชาวบ้านออกมาต้อนรับ

ชาวบ้านทราบว่าพวกเรามาถึง รีบพากันมาต้อนรับ

เด็กๆ จากโรงเรียนแอบมาสังเกตุการณ์

ขอถ่ายรูปหมู่ซะเลย

กระดานดำหน้าโบสถ์ (น่าจะเป็นการเขียนต้อนรับ และกำหนดการ)

เด็กผู้ชายที่นี่ ไว้ทรงผมทรงเดียวเหมือนกันหมด

อาหารไทยใหญ่มื้อสุดอร่อยที่ชาวบ้านจัดเตรียมไว้ต้อนรับ

มื้อนี้อร่อย(ฝุดฝุด)

สาวสวยไทยใหญ่เสื้อขาวนี่แหละครับที่พูดไทยได้ชัดถ้อยชัดคำ

ชาวบ้านที่มาช่วยจัดเตรียมอาหาร

เรียกเด็กๆ มาถ่ายรูปเป็นที่ระลึกก่อนเดินทาง...สู่เมืองลา

โดย jonathan_seagull

 

กลับไปที่ www.oknation.net