วันที่ ศุกร์ มกราคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เสียงร้องไห้ของโลก


 

โลกส่งท้ายปีเก่าด้วยเงาโศก

ฟังสิ เสียงของโลกโศกกำสรวล

ทุกหนแห่งระงมไห้ใส่แปรปรวน

ตลอดปี ที่โลกล้วน ทุกข์ระทม

 

ใครอาจรู้โลกเราอยู่หนักเท่าไหร่?

ร้อยเรื่องราวฝันร้ายเก็บสะสม

พันบาดแผลลึกร้าวราวระบม

โลกซานซม โลกเศร้า โลกเหงานัก.

 

ถึงความรักแจ่มประจักษ์ว่ารักษ์โลก

เหมือนละครเล่นตลกให้โลกหนัก

แบกภาระ คือ ความรัก รักแสนรัก

หรือเพียงซาก หักพังกลางดวงใจ

 

โลกสดใสในสายตานักล่าฝัน

โลกโศกศัลย์ในคืนวันผู้ยากไร้

โลกสุขสนุกสนานสำราญใจ

ในวิถีผู้อาศัยใต้เท้าโลก

 

ธรรม ความจริง โลกล้วนมีแต่ซากศพ

ชั้นดินกลบศพความรักนานนักศก

ซากฟอสซิลสุสานผ่านเวียนวก

โลกเอยโลก แล้งความรักมานักแล้ว.

 

ถึงที่สุดโลกมนุษย์สุดหดหู่

ปรมณุที่กดอยู่เป็นทิวแถว

เกิดปะทุทะลุดินเป็นรอยแนว

สุดสุดแล้ว เปลือกจะแยกแตกสลาย

 

โลกส่งท้ายปีเก่าหนาวสะบั้น

เสียงโหยไห้ระงมงันสนั่นไหว

โลกเอยโลกรุ่มร้อนนักหนักเท่าใด

เราอาจหยั่งรู้ได้ ด้วยใจตน

ที่แบกทุกข์แบกทน รวมๆกัน

---------------------

 

ขอทางเดินจงโรยด้วยดอกกุหลาบ

สุขภาพชีวิตวิจิตรดั่งฝัน

ปราถนาสิ่งใด จงได้ดั่งต้องการ

รวมทั้งใจตลอดปีนั้น ถูกแต่รางวัล ความโชคดี

 

สวัสดีปีใหม่

 

3 มกราคม 2557

-----------------

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net