วันที่ ศุกร์ มกราคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...ความสุขยามเย็นของลุงคนหนึ่ง...


“””ความสุขยามเย็นของลุงคนหนึ่ง”””

 

ก่อนหกโมงเย็นวันนี้ ขณะที่ผมกำลังนั่งรอรถประจำทาง ปอ. สายกาญจนบุรี-กรุงเทพฯ ผมหันไปมองรอบๆตัว เพื่อสังเกตความเป็นไปของสิ่งแวดล้อมยามเย็น สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ภาพนกกระจอกกลุ่มหนึ่งประมาณห้าหกสิบตัวเห็นจะได้ กำลังพากันจิกกินอาหารเม็ดที่พื้นคอนกรีต โดยไม่มีท่าที่เกรงกลัวภัยจากมนุษย์ที่เดินผ่านไปผ่านมา

ความสุขของนกกระจอกกลุ่มนั้นในขณะนั้นคงเป็นการได้จิกกินอาหารเม็ด ซึ่งเป็นอาหารที่หากินได้ไม่ง่ายนัก หากไม่มีผู้ใจบุญนำมาโปรยบริจาคทานให้

ห่างจากกลุ่มนกไปด้านตะวันออกประมาณสามก้าว ผมเห็นลุงใจดีคนหนึ่ง อายุราวหกสิบปี นุ่งกางเกงขาสามส่วนสีเทา สวมเสื้อกล้ามสีขาว  กำลังเอามือล้วงอาหารเม็ดจากขวดโหลที่เตรียมมา

ผมหันไปมองดูอยู่นานพอสมควร เห็นลุงโปรยอาหารเม็ดให้นกกระจอกเป็นระยะๆ  สายตาของลุงดูเปี่ยมด้วยความสุข ใบหน้ายิ้มแย้ม เหล่านกกระจอกเองก็ส่งเสียงจุ๊บจิ๊บจิกกินอาหาร บางตัวก็บินไปบินมา บางทีมันอาจอิ่มแล้วบินไป หรือไม่ก็บินไปบอกเพื่อนๆว่า มีการบริจาคทานอาหารนกในบริเวณนั้น

การได้บริจาคอาหารให้นก เป็นความสุขของลุงคนนั้นในยามเย็น

การได้จิกกินอาหารเม็ดฟรี เป็นความสุขของนกกระจอกกลุ่มนั้น

ส่วนผมกำลังเป็นทุกข์กับการรอรถประจำทาง ซึ่งวันนี้ กว่าจะมาถึงท่าที่ผมนั่งรอ ก็ผ่านไปตั้งเกือบชั่วโมง แอบบ่นในใจว่า “ทำไมรถมาช้าจังเลย กลับถึงหอพักมืดแน่ๆวันนี้”

ส่วนคนอื่นๆที่นั่งรอรถคันเดียวกันกับผมจำนวน ๔-๕ คน  นั้น ผมไม่แน่ใจว่า เขากำลังสุขหรือทุกข์ เพราะไม่กล้าถามเขา เกรงเขาจะหาว่า “แส่ไม่เข้าเรื่อง”

บางทีพวกเขาอาจกำลังมีความสุขอยู่ก็ได้ เพราะเห็นนั่งกด นั่งสไล้ค์โทรศัพท์มือถืออกันคนละเครื่อง ก้มๆเงยๆ

ต่างกับผมที่ไม่มีโทรศัพท์ที่มีความสามารถแบบนั้นให้สไล้ค์

จึงนั่งมองซ้ายมองขวา จนกระทั่งสายตาไปพบ “ความสุข” ของลุงใจดีกับนกกลุ่มนั้นแหละครับ.

สรุปแล้ว วันนี้ ผมกลับถึงห้องพักประมาณหนึ่งทุ่มตรงพอดี.

 

 

...ชนสุรินทร์...

๓๑ ม.ค. ๕๗

 

 

โดย มนพล

 

กลับไปที่ www.oknation.net