วันที่ อังคาร มีนาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

[ จากใต้ดินถึงดวงดาว : หินที่แบกไว้ ]


แดดจัดจ้านยามก่อนเที่ยงกดเปลือกตาให้ปิดลงกว่าครึ่ง เมื่อคืนดึกเกินไปกว่าที่จอมจะข่มตาหลับ เช้านี้เขาจึงตื่นขึ้นมาด้วยอาการอ่อนเพลีย พยายามขยับกายลุกจากที่นอนแต่เรื่องที่เคยง่ายดายกลับยุ่งยากและต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย เขาคิดไปว่า หากค่อยขยับและหลับต่อไปอีกสักพักเล็ก ๆก็น่าจะดี

แดดเช้ากำลังจะสิ้นสุด พระอาทิตย์ขยับตัวใกล้ตรงหัวเต็มที เวลาแบบนี้หากไม่มีงานประชุมกับพี่น้องประมงในบ่ายนี้ จอมก็อยากจะหาร่มไม้ใหญ่ ๆที่มีกิ่งก้านมากพอเพื่อจะหลบกายนอนสักตื่น เมื่อคืนเขาฝันดีและยังอยากจะฝันต่อไปอีกสักนิดหากมันจะเป็นไปได้

จอมฝันไปว่า เขายืนอยู่ตรงขอบหุบเหวที่ลึกสุดหยั่ง บนบ่าเขามีหินก้อนมหึมาหนักอึ้ง แล้วชั่วขณะนั้นเขาก็ทิ้งก้อนหินที่เคยแบกไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาลงไปในหุบเหวลึก นานกว่าจะได้ยินเสียงหินกระทบหิน มีเสียงคล้าย ๆหินบดอัดกันแตกยับ นั่นจึงเป็นจังหวะที่เขาขยับออกห่างจากปากเหวและเดินกลับไปยังเต็นท์ที่พักที่กางไว้กลางลานหญ้าอันกว้างใหญ่ 

จอมนั่งลงบนเสื่อสนามและเอนกายลงนอนเอามือหนุนต่างหมอน มองไปไกลถึงบนฟ้าที่ดาวพร่างพราว บางจังหวะมีดาวน้อย ๆตกลงมาจากฟากฟ้า มันช่างเป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากและนานมากแล้วที่เขาไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนี้ นั่นอาจเป็นเพราะเขาต้องคอยดูแลหินก้อนนั้นเอาไว้ โดยไม่รู้เลยว่า สามารถวางมันลงได้และที่ง่ายกว่านั้นคือทิ้งมันไปซะ เขาเองก็ยังสงสัยเพราะที่ผ่านมาไม่เคยได้ประโยชน์อะไรจากการทำเช่นนั้น แม้จะมีคนได้ประโยชน์จากสิ่งที่เขาทำก็ตามที

โดย รวงข้าวฯ

 

กลับไปที่ www.oknation.net