วันที่ พุธ มีนาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

[ ผีเสื้อตัวนั้น ]


ดึกนักแล้ว

จอมยังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ในห้องสำนักงานไม่มีใครอื่นอีก ทั้งห้องเงียบเกือบสนิท มีเพียงเสียงขยับปีกของผีเสื้อที่ยังส่งเสียงดังแม้จะเป็นเช่นนั้นมาพักใหญ่แล้วก็ตาม

บนโต๊ะเต็มไปด้วยเอกสารทั้งเก่าและใหม่ มีทั้งด่วนและธรรมดา แต่จอมก็ไม่แตะต้องเอกสารเหล่านั้น เขาไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากจ้องมองฝ้าเพดาน ที่ใกล้ ๆกับหลอดไฟแสงสว่างมีผีเสื้อราตรีกำลังบินเล่นแสง มันพยายามเข้าไปใกล้ แต่แล้วก็ถอยร่นกลับออกมา เข้่าไปใกล้และถอยร่น และก็เป็นเช่นนั้นเหมือนภาพที่ถูกฉายซ้ำ ๆโดยไม่เจตนา 

จอมยังคงจ้องมองไม่ลดละ เขาทุ่มเทกับเรื่องไม่เป็นเรื่องนี้เสียเหลือเกิน แสงไฟทำให้ดวงตาเขาเริ่มพร่ามัว ผีเสื้อดูจะอ่อนแรงลง แต่เขาก็ยังไม่ลดละความพยายาม ผีเสื้อยังทำในสิ่งที่อยากทำ ผ่านไปอีกพักใหญ่เขาจึงหลับตาลง ปล่อยให้ความนิ่งครอบงำ เสียงปีกผีเสื้อบอกว่า มันยังคงอยู่ตรงนั้น ยังว่ายปีกเช่นนั้นกลางแสงไฟที่สวยงาม ไม่ว่าสิ่งที่ทำไปจะเกิดคุณค่าหรือเปล่าประโยชน์ แต่มันคงมีเหตุผลที่เป็นเช่นนั้น
 

โดย รวงข้าวฯ

 

กลับไปที่ www.oknation.net