วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

[ วรดา : ฉันเองก็เปลี่ยนไป ]


[ วรดา ]
เพราะหัวใจฉันยังเต้นรำใต้ดวงตะวันเดียวเดิม
(๑)
เท้าอันเปล่าเปลือยทั้งสองนั้นเหยียบยืนอยู่บนทรายชายหาด
คลื่นน้ำทะเลทยอยซัดเข้ามาและว่ายผ่านเท้าของฉันไป
รวดเร็วไม่ช้านานที่มันซัดผ่านจนสุดหนทางแล้วกลับย้อนไปในทะเล
และตอนนั้นเองที่มันเซาะเอาเม็ดทรายใต้ฝ่าเท้าให้หายไปกับมัน
มันก็ทำเป็นเช่นนั้นอยู่ซ้ำ ๆจนถึงนาทีที่ฉันก้าวออกมา
(๒)
นั่นเป็นบางส่วนของเรื่องราวในเช้าวันนี้
เบื้องหน้าคือทะเลซึ่งไม่ต่างกับเช้านั้นเมื่อหลายปีที่ผ่านมา
แม้ว่าสายลมที่พัดผ่านจะไม่ใช่สายลมเดียวกันกับที่เราเคยอาบห่ม
แดดในเช้านี้ก็มากมายจนรู้สึกได้ว่า มันร้อนเกินไป
แม้เสียงคลื่นจะยังฟังคล้าย ๆกับเช้าวันนั้น
แต่ฉันรู้ว่า ทะเลเปลี่ยนไปแล้ว
(๓)
ฉันยืนอยู่ที่นั่นนานจนแน่ใจว่า ฉันเองก็เปลี่ยนไป
แต่ฉันก็ยังจดจำเรื่องราวทุกอย่างในเช้าวันนั้นได้
และทุกถ้อยคำก็เป็นความจริงจนถึงเช้าที่ผ่านมา
 

โดย รวงข้าวฯ

 

กลับไปที่ www.oknation.net