วันที่ จันทร์ มีนาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ครูของโม


ครูของโม
............
วันนี้มีเรื่องเศร้าสะท้อนจากเด็กชายคนหนึ่ง
เธอเรียนอ่อน อ่านไม่คล่อง เขียนไม่เก่ง
ครูแจ้งผู้ปกครองว่าเธอดื้อเกียจคร้านและการเรียนย่ำแย่
มิหนำซ้ำครูยังกล่าวเชิงประจานเธอต่อหน้านักเรียนคนอื่นว่า
เธออาจต้องตกซ้ำชั้นหรือไม่ก็ควรย้ายโรงเรียน
แล้วครูก็ยังแจ้งกับผู้ปกครองในทำนองอยากให้ย้ายเธอไปเรียนที่อื่น
เพราะครูไม่อยากให้ตนต้องเสียประวัติที่สอนเด็กตกซ้ำชั้น
เนื่องจากครูท่านนี้ได้รับรางวัลครูดีเด่นมาหยกๆ
...
วันนี้ผู้ปกครองพาเด็กคนนั้นมาหาครูกานท์ที่ทุ่งสักอาศรม
ครูกานท์ขอให้เธอเขียนเล่าบอกเกี่ยวกับครูของเธอ
เธอไม่ได้เขียนบรรยายอะไรมาก
เพียงแต่เขียน ย ตัวโต
และภาพประกอบดังที่โพสต์นี้

[ นอกจากภาพ ย ตัวโต ยังมีภาพโมนั่งไหว้ครู
ในมือครูมีไม้เรียว ที่มุมปากครูมีเขี้ยว
รอบๆ กายครูมีเส้นหยักๆ
ถามโมว่านั่นเส้นอะไร โมตอบว่า 'ความโกรธของครู' ]

หลังจากพูดคุยกับเธอก็ได้ข้อสังเกตหลายประการ
เธอเรียนอ่อนจริงไหม
หรือเรียนอ่อนเพราะอะไรเป็นสาเหตุ
เธอดื้อเพราะเหตุใด
เกียจคร้านจริงไหม
หรือไม่ทำในสิ่งที่ครูสั่งเพราะอะไรกันแน่

มันแฝงคำตอบที่เศร้าสะท้อน
และบอกอะไรแก่การศึกษาไทยบ้าง ?

---------------------------------
ปล. ข้อมูลที่น่าอดสูเพิ่มเติม
เมื่อเปิด "สมุดของโม" พบว่า
ครูของเธอเหมือนไม่ได้สอนอะไรเลย
นอกจากให้เธอคัดข้อความต่างๆ ตามหนังสือเรียน
เช่นคัดนิยามความหมายต่างๆ ของวิชานาฏศิลป์
คัดความตามประวัติศาสตร์ในวิชาสังคมศึกษา
คัดวิชาการงาน วิชาเกตร กระทั่งดนตรี
คัดโน่นคัดนี่ไปตามเรื่อง...
ทั้งที่วิชาและเรื่องราวเหล่านั้น
ควรจะต้องชวนทำ ชวนปฏิบัติ ชวนเรียนรู้
ชวนพูดคุย และชวนแสดงทัศนะ
ผ่านข้อคิด คำถาม...
ที่จะก่อให้เกิดความงอกงามทักษะ
ที่แท้จริงมากกว่า

นี่กระมังเหตุหนึ่งที่เธอดื้อไม่ยอมทำตาม
ไม่ทำในสิ่งที่เปล่ากลวงในคำสั่งคำสอน
แต่เพราะครูมีไม้เรียวเป็นอำนาจ
ในหน้าสมุดของเธอก็จึงมีร่องรอยของการทำงาน
"คัดลายมือ" ในวิชาต่างๆ ให้เห็น

คัดทั้งที่เธออ่านไม่คล่อง เขียนไม่ค่อยได้
เธอจะยากลำบากสักปานใดหนอ

น่าสงสารจริงๆ เด็กน้อยเอ๋ย

--------------------------------

รูปภาพ : ครูของโม
............
วันนี้มีเรื่องเศร้าสะท้อนจากเด็กชายคนหนึ่ง
เธอเรียนอ่อน อ่านไม่คล่อง เขียนไม่เก่ง
ครูแจ้งผู้ปกครองว่าเธอดื้อเกียจคร้านและการเรียนย่ำแย่
มิหนำซ้ำครูยังกล่าวเชิงประจานเธอต่อหน้านักเรียนคนอื่นว่า
เธออาจต้องตกซ้ำชั้นหรือไม่ก็ควรย้ายโรงเรียน
แล้วครูก็ยังแจ้งกับผู้ปกครองในทำนองอยากให้ย้ายเธอไปเรียนที่อื่น
เพราะครูไม่อยากให้ตนต้องเสียประวัติที่สอนเด็กตกซ้ำชั้น
เนื่องจากครูท่านนี้ได้รับรางวัลครูดีเด่นมาหยกๆ
...
วันนี้ผู้ปกครองพาเด็กคนนั้นมาหาครูกานท์ที่ทุ่งสักอาศรม
ครูกานท์ขอให้เธอเขียนเล่าบอกเกี่ยวกับครูของเธอ
เธอไม่ได้เขียนบรรยายอะไรมาก
เพียงแต่เขียน ย ตัวโต
และภาพประกอบดังที่โพสต์นี้

[ นอกจากภาพ ย ตัวโต ยังมีภาพโมนั่งไหว้ครู 
ในมือครูมีไม้เรียว ที่มุมปากครูมีเขี้ยว 
รอบๆ กายครูมีเส้นหยักๆ
ถามโมว่านั่นเส้นอะไร โมตอบว่า 'ความโกรธของครู' ]

หลังจากพูดคุยกับเธอก็ได้ข้อสังเกตหลายประการ
เธอเรียนอ่อนจริงไหม
หรือเรียนอ่อนเพราะอะไรเป็นสาเหตุ
เธอดื้อเพราะเหตุใด
เกียจคร้านจริงไหม
หรือไม่ทำในสิ่งที่ครูสั่งเพราะอะไรกันแน่

มันแฝงคำตอบที่เศร้าสะท้อน
และบอกอะไรแก่การศึกษาไทยบ้าง ?

---------------------------------
ปล. ข้อมูลที่น่าอดสูเพิ่มเติม
เมื่อเปิด "สมุดของโม" พบว่า
ครูของเธอเหมือนไม่ได้สอนอะไรเลย
นอกจากให้เธอคัดข้อความต่างๆ ตามหนังสือเรียน
เช่นคัดนิยามความหมายต่างๆ ของวิชานาฏศิลป์
คัดความตามประวัติศาสตร์ในวิชาสังคมศึกษา
คัดวิชาการงาน วิชาเกตร กระทั่งดนตรี
คัดโน่นคัดนี่ไปตามเรื่อง...
ทั้งที่วิชาและเรื่องราวเหล่านั้น
ควรจะต้องชวนทำ ชวนปฏิบัติ ชวนเรียนรู้
ชวนพูดคุย และชวนแสดงทัศนะ
ผ่านข้อคิด คำถาม...
ที่จะก่อให้เกิดความงอกงามทักษะ
ที่แท้จริงมากกว่า

นี่กระมังเหตุหนึ่งที่เธอดื้อไม่ยอมทำตาม
ไม่ทำในสิ่งที่เปล่ากลวงในคำสั่งคำสอน
แต่เพราะครูมีไม้เรียวเป็นอำนาจ
ในหน้าสมุดของเธอก็จึงมีร่องรอยของการทำงาน
"คัดลายมือ" ในวิชาต่างๆ ให้เห็น

คัดทั้งที่เธออ่านไม่คล่อง เขียนไม่ค่อยได้
เธอจะยากลำบากสักปานใดหนอ

น่าสงสารจริงๆ เด็กน้อยเอ๋ย

--------------------------------
[ขออภัย, ขอแก้ไข เนื่องจากโพสต์ก่อนหน้านี้มีข้อผิดพลาดเล็กน้อย]

โดย ธมกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net