วันที่ อังคาร มีนาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

::สะพายกล้องท่องแถวบ้าน : ห้วยปลาใย ห้วยที่ปลาใหญ่ หรือห้วยที่ปลาเยอะเป็นสาย::


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       คุณพิเชษฐ หาญมนตรี และคุณประเสริฐ  ศรีธิราช ซึ่งเป็นคนในท้องถิ่นแถวนี้ บอกกับผมว่า ชื่อของลำห้วย ที่เรียก ห้วยปลาใย นั้น ไม่ได้หมายถึงปลาตัวใหญ่  แต่หมายถึง ปลามีอยู่มากมายมาก จนแลเห็นต่อกันเป็นเส้นใย เหมือนเส้นใยของเชือกที่แตกกลุ่มออกเป็นเส้นด้าย เป็นสายย้วยยาวอยู่ในน้ำ

       ภาพพจน์ที่ปรากฏต่อความจำของผม ผมหวนนึกไปถึงปลาที่ถ้ำปลา แม่ฮ่องสอนครับ ที่นั่นมีปลาเยอะมากจริง ๆ จนแลเห็นเป็นเส้นเป็นสายต่อกันยาวย้วยจากในถ้ำออกไปนอกถ้ำ ช่วงเช้าที่แสงลอดเรือนยอดของไม้ลงมาต้องตัวปลาแลเห็นเป็นสีเงินบ้าง สีน้ำเงินเข้ม สีฟ้าบ้าง ดูแล้วก็ตรึงตาตรึงใจ ห้วยปลาใยในอดีตก็อาจจะมีปลามากมายแบบนั้น เดี๋ยวผมคงต้องหาโอกาสไปฟังเรื่องเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ที่ใช้ชีวิตอยู่กับลำน้ำลำห้วยที่นั่น ว่าฝูงปลาที่ยาวเยอะเป็นใยเป็นอย่างไรแน่

      ในการไปถ่ายภาพผ่าปลาหนนี้ ผมบันทึกเสียงเพื่อเก็บบรรยากาศเอาไว้ด้วย ช่วงที่ท้องน้ำอื้ออึงมากคือช่วงที่มีคนได้ปลาตัวใหญ่หรือไม่ก็ช่วงที่ปลาใหญ่นั้นดิ้นหลุดจากสองมือของเซียนลงน้ำแล้วมีคนเขวี้ยงแหตามแหไม่แตกคือตกลงน้ำเป็นก้อนเกือบเป็นเท่ากระด้ง

       ความคึกครื้นอีกอย่างที่เสริมรสการผ่าปลาคือดนตรีเร้าใจจากดนตรีแบบลำซิ่งทางเครื่องขยายเสียงที่เปิดนองท้องน้ำ ช่วงรอเวลาลงน้ำดนตรีก็เอื่อย ๆ อืด ๆ แต่ช่วงที่เซียนหน้าดำคร่ำเครียดกับปลาในแหในสะดุ้งดนตรีกลับเร้าใจปานเขียนบทไว้แล้ว ฮา

        สิ่งที่ผมเพลินใจอย่างหนึ่งในงานผ่าปลาการกุศลหนนี้คือการได้เฝ้ามองวิถีของอิตถีเซียน ว่า แต่ละคนจับปลาด้วยเครื่องมืออย่างใด กับเมื่อปลาเข้ามาติดในอุปกรณ์นั้นแล้วทำอย่างไรปลาจึงจะลงไปอยู่ในข้องหลากทรงโดยไม่เสียจังหวะ ไม่เสียเวลาในการจับปลารอบถัดไปมากนัก ผมได้ภาพนวัตกรรมนั้นมาแต่ก็ไม่ชัดเจนนัก ถ้าผมเอะใจตั้งแต่ตอนต้นว่าจะเอามาเขียนสารคดี ผมก็คงถ่ายภาพแบบคุณวิบูลย์ ลี้สุวรรณ เพื่อใช้ประกอบการเขียนบล็อก แต่ที่ผมถ่ายไว้นั้นเน้นอารมณ์มากไปหน่อย พอจะเอามาประกอบการเขียนเรื่องราวมันกลับใช้งานได้ไม่เต็มที่เลย  หนหน้าจะแก้ไขใหม่ครับ

       ณ นาทีนี้ผมเริ่มเข้าใจคำพูดของท่าน ดร.สพสันต์ เพชรคำ ผู้อำนวยการสถาบันภาษา ศิลปะและวัฒนธรรม แห่งมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนครแล้วครับ ว่า ชื่อบ้านนามอำเภอ ชื่อตำบลนามท้องถิ่นนั้น มีความน่าสนใจมากเพียงใด มันสามารถเป็นงานวิจัยชิ้นใหญ่ที่คนในท้องถิ่นสามารถมีส่วนร่วมได้อย่างลึกซึ้ง และมีคุณค่าความหมายต่อคนผู้เกิดทีหลังอย่างยิ่ง ถ้าหากงานวิจัยนี้มีขึ้นมาจริง ๆ ผมปวารณาตัวช่วยงานนะครับ

      

       โปรดติดตามตอนต่อไปครับ  วันนี้ผมจะเข้าเมืองอีกรอบ ร้านกล้องในเมืองนัดให้ผมเข้าไปเอาอุปกรณ์ที่สั่งซื้อไว้ครับ กลับออกมาคงมืดค่ำอีกตามเคย

 

        ก่อพงษ์ พงษพรชาญวิชช์

        OKNation Blog

        18-3-2557 : 17.32

 

..

โดย ก่อพงษ์

 

กลับไปที่ www.oknation.net