วันที่ ศุกร์ เมษายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความไมรู้กบมหันตภัย


                                  ความไม่รู้ กับ มหันตภัย

              น่าเสียใจที่คนไทยประสบภัยร้ายแรงเนื่องจาก “ความไม่รู้” กันอีก

            ความเสียหายจากระเบิดในโรงงานรับซื้อของเก่าซอยลาดปลาเค้า 72  จะไม่เกิดขึ้นถ้ามี “ความรู้”

           รู้ว่ามันคือระเบิดที่สัมพันธมิตรทิ้งบอมบ์กรุงเทพเมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่สอง  ,  รู้ว่าระเบิดนั้น  ดินระเบิดและวงจรของระเบิดยังคงสมบูรณ์ พร้อมที่จะทำงานได้ตลอดเวลา , รู้ว่าหากไปเจาะ ไปตัด ไปกระแทก  มันอาจระเบิดขึ้นมาอย่างร้ายแรง  ก็จะไม่เกิดเรื่องทุกข์โศกอย่างนี้

           โดยเฉพาะอย่างยิ่งภัยต่อคนที่เขาไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย   เพียงแต่มีบ้านเรือนอยู่ใกล้ ๆ  ต้องประสบภัยร้ายแรงไปด้วย

             ความไม่รู้ทำให้เกิดความคิดในทางอกุศล      กรณีนี้คือเกิดความโลภรายได้จากโลหะ

            ถ้ามีความรู้  ไม่โลภ  ก็ย่อมจัดการเรื่องราวได้ดี  ไม่มีภัย   ดังกรณีขุดพบระเบิดแถวบา

ซื่อหลายวันก่อนหน้านี้

             เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2557 พนักงานสอบสวนสถานีรถไฟนพวงศ์ได้รับแจ้งจากคนงานก่อสร้างรถไฟฟ้าบีทีเอสสายสีแดง สถานีบางซื่อ ว่า พบวัตถุต้องสงสัยว่าเป็นระเบิดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 12 นิ้ว ยาว 47 นิ้ว จึงประสานให้หน่วยอีโอดีกองทัพอากาศเข้ามาตรวจสอบ และเก็บกู้นำไปทำลาย  ไม่สร้างความเสียแก่ชีวิตและทรัพย์สิน    เหมือนการเอาไปขายโรงงานรับซื้อของเก่าแเล้วตัดด้วยแก๊สจนเกิดเรื่องเศร้าขึ้น

                ความไม่รู้ในสังคมไทยยังมีปรากฏการณ์มากมาย

                ความไม่รู้ที่กำลังจะก่อมหันตภัยก็คือความไม่รู้ทางการเมือง  เป็นเหตุให้ “หลง” หรือมี “โมหะ”   ยึดเชื่อความคิดสุดโต่ง   ทำให้สังคมเกิดความแตกแยกกันหนัก

                เมื่อความคิด “หลง” มัวเมาด้วย “โมหะ”    “โทสะ” ก็จะตามมา 

                ใช้โทสะ ก่อความรุนแรง ทำร้ายกันเมื่อไหร่   โทสะก็จะต่อยอดเพิ่มความร้ายแรงขึ้นไปเรื่อย ๆ   ที่สุดคือสงครามโลก  

                ความร้ายแรงของสงครามนั้น    ระเบิดโรงรับซื้อของเก่าลาดปลาเค้าก็ยังเป็นพยานเตือนเราได้ดี

                สงครามโลกครั้งที่สองยุติไปนานห้าหกสิบปีแล้ว    แต่ระเบิดที่ใช้ฆ่ากันทำลายกันนังหลงเหลือมาฆ่าคนไทยในวันนี้ได้อีก

          ถ้าเรายังปล่อยให้ คนไทยจมอยู่กับความไม่รู้   คนไทยจะหลงผิดง่าย

                หลงผิดไปแล้ว    โทสะต่อไป  ก็จะไปทำร้ายคนอื่น

        ทำร้ายกันไป   ก็จะสะสมความเคียดแค้นกันทุกฝ่าย   การใช้ความรุนแรงก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ 

                จนอาจถึงขั้นสงคราม

                หากเกิดสงคราม “สัจจะ” ก็จะถูกฆ่าเป็นรายแรก   ครั้นไม่เหลือสัจจะกันแล้ว   โมหะก็จะยิ่งหนักหนาสาหัสยิ่งขึ้น   อันจะดันให้เพลิงโทสะแรงยิ่งขึ้น  เป็นวัฏจักรเลวร้ายต่อไปยาวนาน

                ระเบิดอายุหกสิบปีฝังอยู่ในดิน    ความไม่รู้ยังไปขุดมันขึ้นมาฆ่าคนได้

                เรื่องราวบนถนนขณะนี้   อาจถูก “ความไม่รู้”  ให้มันกลายเป็นระเบิดฆ่าคนไทยก็ได้  

 

 

 

โดย ทองแถม-นาถจำนง

 

กลับไปที่ www.oknation.net