วันที่ พุธ เมษายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สังขละบุรี (4) ถนนคนเดิน ไขความลับเจี๊ยบจุ่ม



ความเดิมจากตอนที่แล้ว ...

ฉันเดินเล่นที่สะพานมอญ สะพานแห่งศรัทธาช่วงเย็นย่ำ รอโบกมือลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า

เหมือนนักเดินทางคนอื่น ๆ ที่ดั้นด้นมาที่นี่อย่างเช่นกัน

สังขละบุรี (3) สะพาญมอญแห่งศรัทธา >> CLICK






หลังจากเดินกลับที่พักเพื่อเก็บขาตั้งกล้อง ... เราสองคนก็ขับรถออกมาจากที่พักอีกครั้ง

เพื่อไปยังถนนคนเดินสังขละบุรี ซึ่งจัดไว้บริเวณด้านหน้าของอนามัยสังขละบุรี

ที่นี่คนไม่ค่อยพลุกพล่าน มีเสื้อชาวเขากะเหรี่ยงขายเยอะไปหมด

สาเหตุที่คนไม่ค่อยเยอะ อาจจะเป็นเพราะว่าเป็นถนนคนเดินเล็กๆ

ที่ไม่ได้ใหญ่อลังฯ แบบถนนคนเดินเชียงใหม่









โดยส่วนตัว ... เป็นผู้หญิงชอบถนนคนเดิน .. ตลาดนัด ตลาดสด ตลาดอะไรก็ได้

จะเดินตัวปลิว ก้นบิด (แบบในภาพ) ฮ่าๆๆๆๆ

ทำไมถึงชอบเดินตลาดน่ะเหรอ ??

ฉันคิดว่าทุกที่มีสเน่ห์ .. มีสินค้าท้องถิ่น .. และยิ่งเป็นสินค้าแฮนด์เมดล่ะก็

ฉันจะยิ่งชอบมาก ชอบและทึ่งในพลังงานทำมือ กว่ามันจะเสร็จเป็นชิ้นงาน มันต้องใส่ใจ และใช้เวลา








ที่นี่มีเวทีกลาง สำหรับทำการแสดงค่ะ

วันนี้มีการแสดงของ .. นักศึกษาจากเกาหลี .. ฉันมาทันได้หยุดดูเพียงนิดหน่อย

นักศึกษาเต็มที่มากกับการแสดง ไม่ว่าผู้ชมด้านล่างเวทีจะมากหรือน้อย

แต่แววตาและการแสดงอย่างพร้อมเพรียง .. ทำให้ได้รับเสียงปรบมือเกลียวกราวจาก ผู้คนบนถนนคนเดิน










ไปเริ่มเดินชมบรรยากาศกันเถอะ .. ถ่ายมาน้อยเพราะมัวแต่กิน











แรกพบสบตา .. ก็สะดุด .. หยุดเท้า ... แล้วเดินพุ่งมาที่ร้านนี้

"นี่คืออะไรค่ะ สีสวยจัง" ..... มันคือ "ยำญวน" ครั

จัดมาหนึ่งค่ะพี่ นั่งทานตรงนี้ได้ใช่ไหมค่ะ ... กรี๊ดๆ สีช่างยวนใจ










รสชาติ .. ยากเกินอธิบายเพราะอยากให้ไปลิ้มลองเอง .. ราคาจานละ 20 บาทเท่านั้น

ส่วนประกอบ

แตงกวาหั่นซอย + กระหล่ำปลีซอย + เส้นยากิโซบะ + หมูแดงส่วนหูกรุบๆ

แล้วราดซอสสีแดง ๆ ลงไป คลุกให้ทั่ว


คือแบบว่า ออกหวานหน่อยๆ .. โดดไปทางเผ็ด จากน้ำยำสีแดง








 

เดินไปหาของแปลกทานกันต่อเถอะค่ะ

อุ๊ยยย  สะดุดอีกแล้วค่ะ

เอ๊ะ ... เขานั่งทานอะไรกัน .. เป็นไม้เสียบๆ คำเล็กๆ

มีทั้งเนื้อหมูสีแดงๆ บนตระแกรงหม้อไฟ

เด็กเล็ก หนุ่มน้อยใหญ่ๆ นั่งล้อมวงทาน









นักเดินทางแตกต่างจากนักท่องเที่ยวตรงที่

นักเดินทาง ... จะใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5


 (การมองเห็น การได้ยิน การได้ลิ้มชิมรส การสูดดม และการสัมผัส)

แต่นักท่องเที่ยว .. จะกินตามเมนูที่ไกด์เตรียมไว้ให้ ในร้านอาหารของตารางทัวร์



สำหรับค่ำคืนนี้ ฉันจะใช้ "ลิ้มรส" ให้จำความอร่อยไปอีกนานเลย







ฉันยืนมอง .. อยู่นานค่ะ ... หันไปบ่นกับสามีว่าไอ่เด็กพวกนี้เมื่อไหร่จะลุก (ฟร่ะ)

บ่นเสียงดังไปหน่อยเพราะอยากให้เด็กที่นั่งได้ยิน ... น้องเมื่อไหร่จะอิ่ม .. อิ่มเหอะ พี่จะนั่งบ้าง

ที่กล้าบ่นดังหน่อยเพราะ เด็กอายุแค่ 7 ขวบค่ะ ฮ่าๆๆๆๆ

มีเรื่องกับคนแก่และเด็ก เกสรสู้ตาย 5555

แล้วเสียงที่ 3 ก็ดังขึ้น .. อิ่มหรือยังลูก ให้พี่เขานั่งบ้าง

เอิ่ม ... น้องมากับขุ่นแม่ !!!! (o,O) ซวยแร่ะตรู !!!








ได้เวลามารู้จักกับร้านนี้สักทีนะ "ร้านเจี๊ยบจุ่ม"

ปกติเคยทานแต่หมูจุ่ม เนื้อมาเป็นจานๆ ผักมาเป็นตะแกรง

แต่ที่นี่ .. ของเขาแปลกจริงๆ









ในที่สุดฉันก็ได้ ... ที่นั่งแล้ว ฮูเล .. ดีใจเหมือนได้ลิงได้ถ้วย

ความสนุกของการเดินทาง มันคือความรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่ๆ ในดินแดนที่เราไปเยือน

ไม่ต้องไปหาไกลต่างประเทศค่ะ .. งบน้อยก็หาของแปลกในไทยนิแหละ ถมเถไป !!!










ถ้วยเล็กคือซอสมอญ .. ถ้วยใหญ่คือซุปมอญ รสชาติกลมกล่อม

จะกินอะไรก็หยิบมาเป็นไม้ แล้วจิ้มซอส .. ซดน้ำซุปร้อน ๆ ตามไป

ราคา ... คิดตามจำนวนไม้ที่ทาน นั่นคือไม้ละ 1 บาทค่ะ
















อร่อยจุงเบยย ^_^











สรุปว่าเกสรและสามีทานไป .. ทั้งหมด 70 ไม้ค่ะ .. จ่ายไป 70 บาท

ใครมีโอกาสไปเที่ยวสังขละบุรี อย่าลืมไปลองทานนะค่ะ

จะได้บอกใครๆ ได้ว่าเคยทาน "เจี๊ยบจุ่ม สังขละ"

แต่ถ้าใครไม่กล้ากลัวท้องไส้มีปัญหา ก็ไม่ว่ากันน๊า





ขอบคุณโอเคเนชั่น .. ที่มีพื้นที่ดี ๆ ให้แบ่งปัน ประสบการณ์การเดินทางค่ะ




อ่านย้อนหลังเรื่องที่เกี่ยวข้อง

สังขละบุรี (1) เมืองพญาตองซู ประเทศพม่า

สังขละบุรี (2) รีวิวที่พัก เข็มทองโฮมสเตย์

สังขละบุรี (3) สะพาญมอญแห่งศรัทธา

โดย เกสรมาเฟีย

 

กลับไปที่ www.oknation.net