วันที่ อังคาร เมษายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.....นครศรีฯ..@..นาน ๆ จะไปสักครั้ง


.

.

เดือนเมษายน  ๒๕๕๗ ผมและแม่มะยงวางแผนจะเดินทางไปพักผ่อนช่วงหยุดยาวสงกรานต์ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

การไปเที่ยวสถานที่อื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็น เหนือ  อีสาน ตะวันออก  ตะวันตก  ที่ผ่าน ๆ มา ผมไม่วางแผนชีวิตยาวนัก

เพียงจัดกระเป๋า  ซื้อตั๋วรถทัวร์  และเดินทางได้ทันที

แต่เมื่อจะกลับบ้านเกิด  กลับต้องวางแผนล่วงหน้าเป็นเดือน ๆ

เหตุผลที่วางแผนนานหน่อย  เพราะช่วงดังกล่าวเป็นวันหยุด  มีผู้คนเดินทางกันมาก

จะทำอะไรตามใจชอบไม่ได้  ต้องจอง  ต้องจัดเตรียมความพร้อมไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

.

ตั๋วเครื่องบินราคาถูก  ต้องจองล่วงหน้านาน ๆ ยิ่งนาน  ยิ่งราคาถูก

หากจะปุ๊บปั๊บซื้อ  นอกจากไม่มีที่นั่งแล้ว  อาจจะมีราคาแพงอีกต่างหาก

จองวันที่ ๙ มีนาคม  แต่เดินทาง ๙ เมษายน  ถือว่าล่วงหน้า ๑ เดือนเต็ม ๆ ครับ

ลูก ๆ จองนกแอร์ได้เที่ยวบิน DD7804  เดินทางออกจากดอนเมืองเวลา ๐๖.๐๐ น. คงจะไปทานอาหารเช้าที่นครศรีฯพอดี

เรื่องที่พักกรณีธรรมดา  ไม่ห่วงอะไร  เพราะมีบ้านของน้องสาวให้หลับนอนได้

หากจะไปพักผ่อนที่อื่น ๆ ก็ต้องจองไว้ล่วงหน้าเหมือนกัน

. 

.

การเดินทางด้วยเครื่องบิน  สะดวกสบาย  ประหยัดเวลา  ก็จริงอยู่  ไม่มีใครเถียง

สำหรับผมแล้ว  อาจจะเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่เกินจะเป็นวิถีชีวิตธรรมดาของผมจะทำเช่นนั้นได้บ่อยครั้ง

หากรีบร้อนกันจริง ๆ นาน ๆ ครั้ง พอทำเนา  

ผมมีแนวความคิดว่า  การเดินทางด้วยเครื่องบินนั้น  เร็วอย่างเดียว ผมแทบจะไม่ได้เห็นวิถีชีวิตธรรมดา ๆ ของผู้คนเอาซะเลย

แต่ผมได้เห็นวิถีชีวิตแปลก ๆ ของผู้คนอีกแบบหนึ่ง  ซึ่งสิ่งเหล่านี้  นักเดินทางด้วยเครื่องบินไม่เคยบอกเล่าให้ญาติ ๆ ได้ฟัง

.

.

.ที่สนามบินดอนเมือง....

ผมได้เห็น.....การใช้ชีวิตอย่างแปลกประหลาดของผู้คนที่หรูหรา

.

.

ผมได้เห็น....อาหารธรรมดา ๆ ที่ราคาแพงหูฉี่  และไม่มีคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคยื่นมือเข้าไปจัดระเบียบ

.

.

ผมได้เห็น.....ผู้ประกอบอาชีพที่สาวสวยใฝ่ฝัน  มันดูดีและสวยงามเสมอสำหรับการดูห่าง ๆ 

.

.

ผมได้เห็น.....การใช้ประโยชน์จากรถเข็นสัมภาระที่คุ้มค่าที่สุด

.

.

ผมได้เห็น.....นักการเมืองคนสำคัญหิ้วกระเป๋าเดินทางด้วยตนเอง  ไม่มีบริวารคอยดูแล

.

.

ผมได้เห็น.....สีหน้าของผู้คนที่รู้สึกตื่นเต้นเมื่อจะเดินเข้าไปในลำเครื่องบิน

.

.

ผมได้เห็น.....นางฟ้าแต่ละคน  ทำหน้าที่ของตนได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว  

.

.

อีกครั้งหนึ่ง สำหรับการเดินทางโดยนกแอร์ของแม่มะยง...ผมรู้ดีว่าเธอพึงพอใจมาก...

.

.

ผมได้ความรู้ใหม่ว่า  การจองตั๋วเครื่องบินในราคาถูกและจองล่วงหน้านาน ๆ นั้น

สายการบินเขาไม่ให้สิทธิ์ในการเลือกที่นั่ง  หมายความว่าเขาจะเป็นผู้กำหนดให้นั่งตรงไหน ผู้โดยสารก็ต้องนั่งตรงนั้น

ครั้งนี้  ผมเห็นแม่ลูกคู่หนึ่ง  ต้องนั่งแยกกัน  และห่างกันพอสมควร

สำหรับผม  มีความประสงค์จะนั่งประชิดหน้าต่าง  เพื่อจะถ่ายภาพมวลเมฆในมุมสูงให้สะใจซะหน่อย

กลับไม่ได้ในสิ่งต้องการ  ภาพนี้ผมดึงซูมเอาครับ  

.

.

จากดอนเมือง ถึงนครศรีธรรมราช  เครื่องบินใช้เวลาบินเพียง ๕๐ นาทีเท่านั้น

บนเครื่องบิน  ผมจึงไม่มีโอกาสได้งีบแม้แต่น้อย

.

.

บรรยากาศภายในเครื่องบินของนกแอร์เที่ยวนี้  หรูหราพอสมควรครับ

.

.

นั่งอยู่บนเครื่องแป๊บเดียว  เสียงกัปตันประกาศว่าเครื่องบินกำลังจะถึงสนามบินนครศรีธรรมราช

ผมหันมองออกไปนอกกระจก  เห็นเป็นปากแม่น้ำ  สันนิษฐานได้ทันทีว่า  น่าจะเป็นปากแม่น้ำปากพยิง

.

.

และถึงท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช  โดยสวัสดิภาพ

.

.

แม่มะยงและลูก ๆ ลงจากเครื่องบินแล้วครับ

.

.

.

.

ก่อนออกจากสนามบิน บันทึกความทรงจำกันไว้ซะหน่อย

ใช่ว่าจะมีโอกาสใช้บริการเครื่องบินสำหรับการเดินทางกันบ่อย ๆ เหมือนคนอื่น ๆ ซะเมื่อไหร่

.

.

หลายชาย "นายแม็ก" จัดรถมารับที่สนามบินครับ

.

.

ถึงแล้วปากพูน  ถิ่นกำเนิดเกิดกาย  จากไปเสียนาน  และนาน ๆ จึงจะได้กลับมาสักครั้ง

.

น้องสาว "ไทรงาม  เสนารัตน์"  ยืนรอรับพี่ชายอยู่ที่หน้าบ้าน

.

.

กลับมาเยือนเมืองนครศรีฯครั้งนี้  ผมมาอย่างตั้งใจกลับบ้าน  มาเยี่ยมบ้าน  มาเที่ยวเมืองนครฯ

ผมกลับมาโหยหาอดีตที่ผ่านไป  ส่วนจะได้พบแค่ไหนเพียงไร  ขึ้นอยู่กับเวลาและความเหมาะสม

ผมจะพยายามหาเรื่องราวมาเล่าให้เป็นเรื่องเป็นราวให้ได้

บทนี้  เล่าเรื่องการเดินทางอย่างเดียวนะครับ

ขอบคุณครับ

.

โดย มะอึก

 

กลับไปที่ www.oknation.net