วันที่ พุธ พฤษภาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คนดับไฟ ปลูกป่า รักษาดิน สร้างน้ำ แห่งม่อนพระยาแช่


ลำปาง
6-10  ธันวาคม 56

"วันนี้จะพาไปพบใครคนนึง ที่ทำงานทุ่มเททั้งชีวิตที่เหลือเพื่อในหลวง" บล็อกเกอร์หน่อผุดบอกเปรยๆก่อนจะเดินทางออกจากบ้านพัก

ทางสงบสายเล็กนำเราเข้าสู่บริเวณวัดที่ร่มรื่น ชายวัยกลางคนร่างสูง สีหน้าดูจริงจัง มุ่งมั่น รอคณะของเราอยู่พร้อมกับกลุ่มเด็กวัยรุ่นอีกหลายคน

"เสกสรรค์ แดงใส" หรือ "บล็อกเกอร์ดอยสูง" คือคนที่คุณหน่อผุดอยากให้พวกเราพบ เขารักในหลวงเหมือนพวกเรา แต่เราแสดงออกด้วยการกระทำได้ไม่เท่าเขา เขารักธรรมชาติ รักป่า แต่เราก็แสดงความรักได้ไม่เท่าเขาอีกเช่นกัน คุณเสกสรรค์ทำงานตามแนวพระราชดำริ มานับสิบปี เป็นผู้ทำให้พื้นที่ป่ากว่า 2,500 ไร่ของม่อนพระยาแช่ กลับมามีชีวิต

ปี 2552 ... โครงการ “เฮาฮักม่อนพระยาแช่” ได้เริ่มขึ้นจากการปลูกหญ้าแฝกรอบ ๆ พระธาตุม่อนพระยาแช่ เพื่อรักษาหน้าดิน ป้องกันดินพังทลาย พร้อมกับปลูกต้นไม้ ทั้งไม้ผลและไม้ยืนต้น มะค่า มะหาด พยูง ตะเคียน

แต่ป่ายังคงถูกทำลาย ถูกเผา ทั้งโดยธรรมชาติและฝีมือมนุษย์ ความแห้งแล้ง ทำให้เกิดไฟป่า ควันพิษปกคลุมเมืองลำปาง หญ้าแฝก และกล้าไม้ที่ปลูกไว้มากมายหายไปกับไฟป่า

"ปลูกป่าแล้วไม่ได้ป่า" จึงเกิดแนวคิดรักษาพื้นที่ป่าที่มีอยู่

ปี 2553 ... จึงมุ่งมาที่ดับไฟป่าและทำแนวกันไฟ มีเพื่อนจิตอาสาร่วมทำงานเพียงสองสามคนในระยะแรก ถือไม้ตบไฟเดินข้ามเขาสูงชัน ดับไฟทั้งวันทั้งคืน เพื่อรักษาป่าที่เหลืออยู่ไว้ให้ดีที่สุด เขาบอกว่า "ดับไฟป่า ต้องใช้หัวใจ+ความกล้า+ลูกบ้า เท่านั้นจริง ๆ"

ลงมือสร้างความชุ่มชื้นให้ป่า ด้วยการสร้างฝายชะลอน้ำ ทำให้น้ำได้หยุดพัก ซึมลงสู่ผืนดิน ไม่ไหลผ่านหายไปอย่างรวดเร็วเช่นแต่ก่อน ลำห้วยแรกๆที่สำเร็จเริ่มเห็นผล น้ำล้นเต็มฝาย ป่ากลับมาเขียว เห็ดเริ่มขึ้น พืชอาหารนานาชนิดผลิดอกออกผล ในขณะที่ห้วยอื่นๆที่ไม่มีฝายกลับแห้งสนิท ไม่มีน้ำแม้อยุ่ในช่วงฤดูฝน เมื่อเห็นผลชัดเจนจึงเป็นต้นแบบให้กับหมู่บ้านอื่น ตำบลอื่น กระทั่งขยายสู่จังหวัดใกล้เคียง เป็นศูนย์การเรียนรู้ที่ต้อนรับคณะต่างๆอยู่บ่อยครั้ง

 

  

  

ภาพจาก http://www.oknation.net/blog/intanon/  : บล็อกเกอร์ดอยสูง

  

 

จากคนที่เขาว่า "บ้า" กลายเป็นที่ยอมรับในวงกว้าง นั่นมาจากความอุตสาหะโดยแท้

สีหน้าของบล็อกเกอร์ดอยสูง เมื่อเล่าย้อนไปถึงฝายแรกที่รับน้ำฝนไว้เต็มเปี่ยมกระทั่งล้นออกมาเป็นสายน้ำตกเล็กๆ บ่งบอกถึงความสุขสมหวังดังที่ตั้งใจไว้ อดภาคภูมิใจไปกับเขาด้วยไม่ได้ค่ะ 5 ปีแล้ว กว่าจะถึงวันนี้ จากที่ไม่มีทุน ไม่มีงบประมาณ ไม่มีแรงสนับสนุนใดๆ

ทุกวันนี้ ทั้งสถานศึกษา ราชการ ธุรกิจ ประชาชน ชุมชนหมู่บ้านโดยรอบ เห็นความสำคัญและเข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้น เกิดฝายใหม่ พร้อมกับซ่อมแซมฝายเก่าขึ้นทุกสัปดาห์


นี่คือผลของการเดินตามแนวพระราชดำริ ม่อนพระยาแช่อาจจะเข้าสู่ความแห้งแล้งตามฤดูกาล แต่ฝายที่เก็บน้ำไว้ช่วยให้ป่าและผืนดินชุ่มชื่น ฤดูแล้งไม่ได้ยาวนานเช่นแต่ก่อน ผืนป่าม่อนพระยาแช่จะเป็นป่าต้นน้ำ เป็นพื้นที่สีเขียวของเมืองลำปาง ตลอดไป

 

  ๐ ๐ ๐


 ๐ ๐ ๐

 

"เสกสรรค์ แดงใส" หรือ "บล็อกเกอร์ดอยสูง"

ไผ่ในยามแล้ง เป็นสีน้ำตาลแห้งไปทั้งป่า ใบปลิดปลิวร่วงหล่นอยู่ตลอดเวลา

พวกเราชาวโอเคเนชั่นเดินเลาะ ผ่านไปฝายแล้วฝายเหล่า

ทั้งทำจากคันดินล้วน ทำจากหิน ไม้ไผ่ และปูนซีเมต์ ที่ต้องแปลกใจก็คือจีวร ที่นำมาทำเชือกมัดและกั้นน้ำได้ด้วย

บล้อกเกอร์ดอยสูงบอกว่าใช้ได้ผลทีเดียว

 

๐ ๐ ๐

โครงการเฮาฮักม่อนพระยาแช่ - จ.ลำปาง

๐ ๐ ๐

  

โดย wansuk

 

กลับไปที่ www.oknation.net