วันที่ พุธ มิถุนายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

44ปี กับทุ่งหญ้าแห่งความฝัน..ครั้งหนึ่งในชีวิตได้ไปดูบอลโลก


ชีวิตคนเราล้วนแล้วแต่มีความฝัน ฝันเล็กฝันใหญ่ จะฝันใกล้หรือไกลเกิน เป็นไปตามความฝันของแต่ละคน คนที่ชื่นชอบฟุตบอล มีฟุตบอลในหัวใจ จะเรียกความฝันเหล่านี้ว่า “ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน”     

“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน”  กับฟุตบอลโลก

ฟุตบอลโลก2014 ที่บราซิลเป็นเจ้าภาพ ใกล้จะเปิดฉากแล้ว (13/6/14) ทำให้ผมย้อนนึกถึงช่วงวัยเด็ก ในปี1970 ได้ดูการถ่ายสดฟุตบอลโลกนัดชิงชนะเลิศ เป็นครั้งแรกในประเทศไทย  ระหว่างอิตาลี 1-บราซิล 4  มนต์เพลงเตะสไตล์แซมบ้า 3ทหารเสือ ทีมชาติบราซิล  เปเล่ ทอสเทา แจร์ซินโฮ เป็นแรงกระตุ้นให้ผมชอบเตะบอล สนใจและติดตามดูฟุตบอล ซึมซับทำให้ฟุตบอลเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ตลอดระยะเวลากว่า40 ปีในโลกของฟุตบอล มีทั้งดีใจ-เสียใจ มีเรื่องราว ความสุขสนุกสนาน มีความทรงจำและมี...“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” 

“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน”  ในวัยเรียน หวังได้สวมชุดเขียว-เหลือง เป็นตัวแทนของโรงเรียนเทพศิรินทร์ ลงเล่นท่ามกลางเสียงเชียร์  แต่เมื่อเทียบฝีเท้ากับเพื่อนๆร่วมรุ่น  ความมั่นใจที่คิดว่าตัวเองเก่ง(พอ) ต้องถอนเก็บใส่ลิ้นชัก ไม่กล้าแม้แต่ยื่นใบสมัครคัดตัว อย่างไรก็ดี แม้“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” ของผม จะเหลวไม่เป็นท่า แต่การได้เล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ ลงขันตัดชุดทีม ตระเวนแข่งตามที่ต่างๆ โดยเฉพาะที่สวนลุม แม้พื้นสนามหญ้าไม่สมบูรณ์ ไม่เขียวขจี ไม่มีเสียงเชียร์ มันก็ช่วยแต่งเติมสีสัน“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” ของผมได้มีสีเขียวจางๆ เป็นความทรงจำที่ดีของชีวิตวัยนั้น

เมื่อเข้าสู่วัยทำงาน ไม่ค่อยมีโอกาสเล่นฟุตบอล แต่ยังคงสนใจและติดตามข่าวสาร ได้ดูฟุตบอลทั้งในและต่างประเทศ โดยเฉพาะอังกฤษ รู้สึกและผูกพันกับทีมปีศาจแดง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นอย่างมาก“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” ก็คือการได้ไปเกาะติดขอบสนามโอลด์ แทรฟฟอรด์ โรงละครแห่งความฝัน เพื่อสัมผัสบรรยากาศกองเชียร์ ร้องเพลง โบกผ้าพันคอ ได้เห็นนักเตะที่ตัวเองชื่นชอบลงเล่น ความฝันนี้ดูไกลเกิน ด้วยตัวเลขใช้จ่ายสูงเกินกว่าคนทำงานรายได้อย่างเรา ที่มีเรื่องจำเป็นอื่นๆ ที่ต้องทำมากกว่าจะมาเติมฝันให้ตัวเองเป็นจริงได้ รวมทั้งการ(จะ)ไปดูบอลอังกฤษในช่วงเวลานั้นยังไม่แพร่หลายสะดวกสบายเหมือนปัจจุบัน“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” นี้จึงค่อยๆจางหายไปในความคิด

แต่ด้วยโชคชะตา ผมซื้อมือถือได้โปรโมชั่นโทรฟรี นำมากระหน่ำใช้เล่นเกมทายผลฟุตบอล(UBC) สะสมแต้มนานกว่า4เดือน (ครึ่งฤดูกาล) ทายผลแม่นได้ที่ 2 ได้แพ็คเกจทัวร์ลอนดอนและดูฟุตบอล1คู่ ที่สนามแอนฟิลด์ ลิเวอร์พูล(2/5/2000) ได้สัมผัสบรรยากาศคนดูเต็มสนาม ยืนโอบกอดคอกัน พร้อมชูผ้าพันคอ ร้องเพลง  You ’ll  Never Walk Alone  ต้อนรับนักเตะที่มุดออกมาจากอุโมงค์ เปี่ยมไปด้วยพลังรักและศรัทธา สะกดใจผมที่แม้ไม่ใช่แฟนหงส์ เย็นยะวาบ รับรู้ถึงมนต์ขลังในความผูกพันของแฟนๆที่มีต่อทีมจริงๆ อย่างไรก็ดี ความรู้สึกส่วนลึก “ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน”  ของผมเหมือนยังขาดอะไรบ้างอย่าง ผมรบเร้าให้ไกด์พาไปที่สนาม Old Trafford  (ไม่มีอยู่ในโปรแกรม) ได้ถ่ายรูปสวมเสื้อปีศาจแดงหน้าสนามฯ และซื้อของที่ระลึกที่สโตร์เล็กๆ(เมกกะสโตร์ ปิดซ่อมสร้างใหม่)  ก็(พอ)เยียวยาเติมเต็มให้“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” สมบูรณ์ เป็นประสบการณ์ที่ดีเยี่ยมครั้งหนึ่งของชีวิต 

ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” ของผมที่(แอบ)คิดเล่นๆในใจมาตลอด(ผมเรียนวิทยาศาสตร์) คือการที่ผมอยากเป็นนักข่าวกีฬา ได้ออกทีวี  ซึ่งผมโชคดีได้ออกUBC (แทนคนชนะเกมที่อยู่ต่างจังหวัด) ได้พูดคุยวิเคราะห์เกมและสอบถามวิธีการทายผล(ทำไมถึงแม่นยำ)  กับนักพากย์บอลชื่อดัง เอกราชและนพนันท์ (ช่วงพักครึ่ง) และยังได้ถ่ายทำ Spot Promote เชิญชวนคนดู UBC ให้ร่วมเกมทายผลครึ่งฤดูกาลหลัง  จนมีเพื่อนๆเห็นทางทีวี  โทรมาให้ผมช่วยฟันธงผลบอลไปแทงพนัน ผมก็ตอบทีเล่นทีจริงกลับไปว่า  ไม่มีใครร่ำรวยยืนยงจาการพนัน”

ของสะสมและบางส่วนได้มาจากการเล่นเกม

หลังจากได้ไปเกาะติดขอบสนามฟุตบอลที่อังกฤษ ผมยังคงวนเวียนใช้เวลาว่างเล่นเกมตอบปัญหา ทายผลตามเว็ปไซด์และหนังสือพิมพ์ ได้ของรางวัลมากมาย กล้องถ่ายรูป เครื่องเล่นดีวีดี วิทยุเทปWalkman กระเป๋าเดินทาง เสื้อฟุตบอลหรือคูปองเงินสด อื่นๆ  และรางวัลใหญ่สุดที่ได้คือ แพ็คเกจดูฟุตบอลโลก 2006 รอบรองขนะเลิศ 2 ที่นั่งที่เยอรมัน เป็นการเล่นเกมที่ทรหดต่อเนื่องนานร่วม6เดือน ทั้งต้องล็อกอินทุกวัน สะสมคะแนน ตอบปัญหาวันต่อวันที่ยากมากๆ (ต้องสืบค้นหาคำตอบจากกูเกิลหรือวิกิพีเดีย) บางวันก็สลับการทายผลฟุตบอล ในช่วงโค้งสุดท้าย คะแนนผมเกาะกลุ่มได้ที่ 2 ผมมีแพลนไปเที่ยวเวียตนาม 4วัน  ตัดสินใจลำบากจะไปหรือไม่ไป (ช่วงเวลานั้นยังไม่มีสมารท์โฟน และที่พักไม่มีอินเตอร์เนต) หากไม่เล่นเกม4วัน ก็จะเป็นการละทิ้งโอกาส(ทอง) ผมไหว้วานเพื่อนที่มีความรู้เรื่องฟุตบอล นัดแนะติวเข้มวิธีการเล่นและการสืบเสาะค้นหาข้อมูล โชคดีเพื่อนเก่งตอบถูกหมด (หากไม่ได้เพื่อนช่วย คงไม่ได้รางวัลที่2แน่ๆ ขอขอบคุณจากใจ) ผมเล่นเกมต่ออีกไม่นานก็จบการแข่งขัน สรุปได้ที่2 จากนั้นผมก็ได้แต่เฝ้ารอนับเวลาถอยหลังว่าจะได้ดูคู่ไหน ก่อนออกเดินทาง ผมตามลุ้นสุดๆจะได้ดูคู่ในฝันระหว่างทีมขวัญใจตลอดกาล สิงโตคำราม อังกฤษกับบราซิล หรือไม่ ผลทั้งทีมอังกฤษที่ต้องคำสาปเตะลูกโทษ(ไม่เอาไหน)แพ้โปรตุเกสตกรอบ8ทีม ขณะที่บราซิลก็พลิกแพ้ฝรั่งเศส ผมจึงได้ดู ทีมโปรตุเกสเตะกับทีมฝรั่งเศส

 ฟุตบอลโลกกับคนเยอรมันได้จบลงแล้ว

น่าเสียดายหลังทีมเจ้าภาพ เยอรมัน ที่หมายมั่นปั้นมือจะเป็นแชมป์ ดันพลิกพ่ายอิตาลี ไม่ได้เข้าชิงชนะเลิศ (4/5/06) บรรยากาศในเมืองมิวนิค เยอรมัน ดูซึมซึม เงียบเหงาพอควร ฟุตบอลโลกกับคนเยอรมันได้จบลงแล้ว แม้ไม่ได้ดูทีมสิงโตคำรามและเจ้าภาพเยอรมันตกรอบ การได้ชมเกมเกาะติดขอบสนาม Alianz Arena , Munich ได้มีส่วนร่วมมหกรรมกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก  ได้พบเห็นการแสดงออกอย่างคึกคักสุดเหวี่ยงจากกองเชียร์ทั้งฝรั่งเศสและโปรตุเกสทั้งใน-นอกสนาม รวมถึงได้ท่องเที่ยวชมความงามของเมืองมิวนิค นักท่องเที่ยวและบรรดากองเชียร์ต่างเชื้อชาติ ต่างขนอุปกรณ์และ แต่งกายชุดประจำชาติ ร้องรำทำเพลงเต้นรำ สรวลเสเฮฮา กอดคอ ถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนานด้วยท่าทีฉันท์มิตรที่จตุรัส Marien Platz เป็นประสบการณ์และความรู้สึกเหนือคำบรรยาย เป็น“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” ครั้งหนึ่งของชีวิต

ถึงวันนี้...ผ่านมา 44 ปี ที่ฟุตบอลเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต(จริงๆ)  ด้วยอายุอานามที่เพิ่มขึ้น ดีกรีความเข้มข้นในการติดตามดูฟุตบอลก็ลดลงตามวัย ไม่มี“ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน” ที่ต้องเสาะแสวงหา เหลือแต่ความทรงจำของความสุขกับโลกฟุตบอลเมื่อวันวาน ยังคงให้กำลังใจ ทั้งทีมชาติไทย ทีมปีศาจแดง และหวังเห็น ทีมชาติอังกฤษ แถมทีมฮอลแลนด์ ได้รับชัยชนะ ทำผลงานได้ดีในศึกฟุตบอลโลก2014 ที่บราซิล  

โดย Dekthep

 

กลับไปที่ www.oknation.net