วันที่ เสาร์ มิถุนายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

----------[ ขบถ ]----------


----------[ ขบถ ]----------

แผ่นดินไหวขอใจเธออย่าหวั่น
สะเทือนใดจะเท่าใจเราร้าวราน
อย่าสะท้านแม้สิ้นฝันยังเหลือใจ

ฝันยังไกลไปไม่ถึงแม้ครึ่งฝัน
อย่างน้อยนั้นได้สร้างสรรค์ทางสายใหม่
ปูทางนำให้ผู้ตามได้เดินไป
สู่กรุงศรีศิวิไลย์งามแวววาว

ฟ้าใช่แกล้งร่วงฝนหล่นลงหน้า
แสงแดดจ้าใช่แกล้งตาฟางฟ้าขาว
ฤดูฝนฤดูแดด ใช่ฤดูเรา
ปลูกผักกาดขาวย่อมไม่ได้ผักกาดเขียว 
เป็นธรรมดา

เหยี่ยวไม่ได้มีสายตาที่กว้างไก
เพียงแต่มีทัศนะวิสัยที่กว้างกว่า
เห็นสิ่งที่เจือปนจากบนฟ้า
จนไม่อยากร่อนลงมาเกลือกกลั้วดิ

นบน้อมคุณความดีปุถุชน
ปฎิเสธตัวตนธาตุกสิน
ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม่ยั่งยิน
ปรวนแปรแล้วก็สิ้น เหมือนกิน-ขี้

ปรวนแปรแล้วก็สิ้น เหมือนงานเขียน.

แม้สิ้นฝันหากเรานั้นยังเหลือใจ
บ้านไฟไหม้ยังเหลือดินเต็มพื้นที่
ให้ได้ก่อให้ได้สร้างทางสายดี
หวังก็ด้วยเกิดจากนี้ คือที่ใจ.

โดย ดินสอดำบ่าวภูสวาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net