วันที่ อาทิตย์ มิถุนายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีทิพย์ :: พ.พาน พิศุทธิ์พิเศษสุกใส


๐ พ.เอ๋ย พอพาน......พอประมาณด้วยผลเหตุพิเศษศรี

แสนพิศุทธิ์"พุทธจิต"มิตรไมตรี     "เมตตา"มีมากล้นพ้นคณา

๐ พ.เอ๋ย "พอเพียง"......ไม่เทียบเคียง"เพียงพอ"ก็สุขา

"มีเท่าไรใช้เท่านั้น"ใช้ปัญญา    เก็บรักษา"มีก็ได้"ใช้ให้เป็น

"ไม่มีก็ได้"หนอ"พอก็สุข"    ไม่มีทุกข์"มีก็ดี"ชี้ให้เห็น

"ไม่มีก็ได้"หนอ"พอก็เย็น"    "ไม่พอ...เข็ญ"ลำเค็ญแท้จนแก่ตาย!!!

๐ พ.เอ๋ย "พอกิน"..... ผืนแผ่นดินไทยชื่นชมสุขสมหมาย

"ขยันไว้ไม่รันทด-ไม่อดตาย"    เกินที่หมาย"ขายเอาทรัพย์"ไว้กับตน

กิน...เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่น้องพี่    ให้"พอดี"กุศลกรรมทำกุศล

"กินแค่ท้อง"อย่าหลงเพลิน"กินเกินตน"    เกินเหตุผลไม่แปลก"ท้องแตก"พัง!!!

๐ พ.เอ๋ย "พอดี"......"พอไม่มี"จนถึงอดแล้วหมดหวัง

"เกินพอดี"ดับอนาถเพราะพลาดพลั้ง    "พอดีตั้งพ.พาน"บนฐานดี!!!

เมื่อดีแล้วทุกเวลา"รักษาไว้"    ก็ดีได้...ชีวามีราศี

"ทำให้ดียิ่งขึ้นไป"ภัยไม่มี     ชีวิตนี้จะรุ่งเรืองและเฟื่องฟู!!!

๐ พ.เอ๋ย "พอเหมาะ"......ให้เหมาะเจาะ"พอใจ"วิไลหรู

อย่าให้คับหรือหลวมไปไม่น่าดู    ทำให้อยู่เพริศพรรณราย"ทางสายกลาง"!!!

คือ"พอควร"แล้วหนอก็"พอสม"     น่านิยม"ดวงใจใสสว่าง"

"ไม่พอจน-พอแล้วรวย"สวยสอาง    "จิตเป็นกลาง"มีปัญญาวิชชาชาญ

"เขียนพ.พานไว้ในใจ"ใส่ใต้หมอน     แล้วหนุนนอน"จิตจะใส"เกินไขขาน

ไม่อิจฉาตาร้อนใคร"ใจพ.พาน"     จิตไพศาล"แผ่เมตตา"ทุกคราไป

ใครเขียนพ.พานได้ใจเป็นสุข     ไม่มีทุกข์"ไร้ตัวตน"ณ หนไหน

"เราไม่มี-ของเราไม่มี"ณ ที่ใด    ไม่มีใครทั้งเรา-เขาเปล่าทั้งเพ!!!

"พ.พาน"นั้นตั้งได้เพราะ"ไตรลักษณ์"     จงตระหนักไว้ทั่วกันอย่าหันเห

"ทุกสิ่งเกิด-เสื่อม-ดับไป"ให้คะเน-   นึกเสน่ห์แห่ง"พ.พาน"ศุขศานติ์เอยฯ....

 

 ชัย แสงทิพย์ พุทธกวีทิพย์

chaisangthip@www.com

www.buddha-dhamma.com 

โดย ชัยแสงทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net