วันที่ อังคาร กรกฎาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บันทึกตำนานเบตง ตอน ๙ กาแปะจาเราะอายัม โดย นายธนพงษ์ ซาเร๊ะ


                      

กุรบาน..ที่จาเร๊าะอายัม

                      กาแปะจาเราะอายัม (Kapeh Carok Ayam) เป็นหมู่บ้านหนึ่งที่ในหลายๆ หมู่บ้านที่มีชื่อหมู่บ้านนำหน้าด้วยคำว่ากาแปะหมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ระหว่างหมู่บ้านกาแปะ ก.ม.๒ (Kampung Kapeh Batu Dua) กับหมู่บ้านกาแปะสามแยก (Kampung Kapeh Tapoyak) มีเรื่องเล่ากันต่อๆ มาว่า 

 

แผนที่แสดง หมู่บ้านจาเราะอายัม 

                     ในอดีตทางด้านทิศใต้ของหมู่บ้านมีภูเขาอยู่ลูกหนึ่ง (ปัจจุบันเขาลูกนี้ก็ยังอยู่) มีถ้ำใต้ภูเขาเป็นที่อยู่อาศัยของยิน (jin) (ยิน หมายถึงสิ่งที่มีชีวิตที่อัลลอฮ์สร้างมาจากไฟ ) มีชื่อว่ายาหยา (Yahya) (เป็นยินอิสลามเลี้ยงไก่อาศัยอยู่ที่ถ้ำบนเขาเป็นจำนวนมาก ไก่เหล่านี้มักจะออกมาหาอาหารตอนเช้า ออกหากินตามบ้านเรือนของชาวบ้าน พอตกเย็นก็จะพากันกลับไปนอนในถ้ำ เดินเป็นแถวเป็นระเบียบทั้งขามาและขากลับ ชาวบ้านเชื่อว่าไก่เป็นของยิน (Jin) 
                      ชาวบ้านเองก็ไม่กล้ารบกวนทำอันตรายไก่เหล่านั้น และในขณะเดียวกันชาวบ้านเวลามีงานเลี้ยงต้องการใช้จานชาม ก็จะมายืมจากจิน (Jin) ก็จะได้เสมอมา แต่มีเงื่อนไขว่าจานชามจะแตกอย่างไรต้องคืนตามสภาพนั้น และต้องเป็นของเดิมเท่านั้น ห้ามเอาของใหม่มาคืนแทนเป็นอันขาด 
                     แต่ก็มีคนฝ่าฝืนกฎเอาของใหม่มาแทนหลัง จากทำจานที่ยืมมาแตก ถือว่าผิดสัญญาที่ได้ทำไว้ หลังจากนั้นก็ไม่มีใครยืมจานชามได้อีกเลย พร้อมกับฝูงไก่ก็หายไปด้วย ชาวบ้านเชื่อว่ายิน (Jin) ได้ย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว 
                      ชื่อ กาแปะ จาเราะอายัม ของหมู่บ้านมาจากเรื่องราวดังที่ได้เล่ามานี้ จาเราะอายัม แปลว่า คลองไก่ ที่หมู่บ้านแห่งนี้มีคลองไหลผ่าน ส่วนไก่มาจากไก่ของยิน สองคำรวมกันรวมกันเป็น Kapeh carok ayam...นายธนพงษ์  ซาเร๊ะ บันทึก/ ศณีรา เรียบเรียง

(ข้อมูลของนายสะมะแอ มะเร๊ะ (Cik Haroon) อีหม่ามมัสยิดกาแปะสามแยก (Kapeh tapoyak)

 

 หนุ่มๆชาจาเร๊าะอายัมช่วยกันตระเวนทำกุบานในชุมชน

                      เนื่องจากภาพเก่าๆอยู่ระหว่างรวบรวม  ภาพประกอบที่เห็นนั้น เป็นภาพพิธีเชือดกุรบ่านในปี พ.ศ. 2555 หน้าบ้านพี่สาวผู้เขียน ซึ่งเป็นปีที่ผู็เขียน ได้ไปทำกุรบ่านและได้เก็บภาพนำมาเล่าที่โอเคฯไว้ และจาเร๊าะอายัม ก็ คือ ถิ่นกำเนิดของญาติพี่น้องฝั่งมารดาผู็เขียนจริงๆ จึงได้มีความผูกพันกับพื้นที่นี้ ทุกวันนี้ยังไปทานข้าวที่บ้านแม่เกือบทุกวันจันทร์-ศุกร์

                     ซึ่งผู็เขียนได้ยินและฟังเรื่องตำนานแห่งจาเราะอายัม มาตั้งแต่เด็กๆ จริงๆแล้วที่จาเร๊าะอายัมนี่ เขาก็อยู่กันง่ายๆ พอเพียง อยู่กันอย่างสงบ ไม่มีปัญหาความแตกแยกระหว่างเผ่าพันธุ์แน่นอน เพราะแม้แต่ตาทวดของศณีราก็เป็นคนจีน ซึ่งได้แต่งงานกับยายทวดสาวมลายู มีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง ตระกูลดือมาลี  เคยได้ยินว่าเขาพูดสนุกๆว่า เพี้ยนมาจาก ตือมาเลย์ นั่นแสดงว่า คนเบตงมีการข้ามชาติพันธุ์กันมาแต่โบราณ ... ศณีรา รายงาน เพิ่มเติม

              

ของว่างระหว่างทำพิธี         

            


บุคคลอ้างอิง

 

๑.      นายฮาโรน  ซาเร๊ะ  ยาสาเร๊ะ  เกิด พ.ศ. ๒๔๓๖ (HJ wanharoon bin wan Ibrahim)

๒.    นายอับดุลเล๊าะ  มะสาลัมบุตรชาย  นายเจ๊ะโด  มะสาลัม  (HJ Abd.lah bin Jetdaud)

๓.    นายฮัจจี  บากา  บือนาบุตรชาย  นายฮัจจีดาวูด บือนา  (Hj Bakar bin HJ Daud)

๔.    นายสุมิตร  คีตะโสภณอดีตนักการเมือง  (HJ Hamid bin Lemot)

๕.    นายดำรงศักดิ์  ซาดาอดีตกำนันตำบลยะรม (HJ Arifin sada)

๖.     นายสะมะแอ  บือนา (HJ Ismail Buena)

๗.    นายอุสมาน  ยารม (osman bin Hassan)

๘.    นายสะมะแอ  มะระ  (cik Haroon)

๙.    นายซูยะห์  มามะ  (Paksu jak mamat)

๑๐.   นายมานัส  มะดาฮู  (manas  mat-da-hu)

๑๑.   นายมุสตาฟา  ดาเดะ  (HJ Mustafa dadek)

๑๒.   คุณมณเทียร  แตปูซู  กำนันตำบลอัยเยอร์เวง

 

อ้างอิง

๑       wikepedia.org – orang cina di Malaysia

๒       wikepedia.org – langkasuka

๓       wikepedia.org – srivijaya

๔      บันทึกโจรจีนปล้นโรงพักเบตง พ.ศ.๒๔๗๖ ของนายสงวน  จีระจินดา

๕      Sejarah kroh

๖       Sejarah gerik

๗      Buku Sejarah Hulu Perak

๘      จาก  blogsalasilah raja reman

๙       www.geocities.ws/prawat_patani/patanilupa_thai.htm

 

 

 

โดย ศณีรา

 

กลับไปที่ www.oknation.net