วันที่ พฤหัสบดี กรกฎาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คืนสู่รากเหง้า แ จ ก ลู ก ผูกวิถี


ยืนยันแจกลูกผูกวิถี

...การเดินนับต้นไม้ทั้งไพรพนา
อาจไม่รู้จักป่าก็เป็นได้
หากศึกษาอย่างลึกซึ้งต้นหนึ่งใด
ย่อมรู้จักต้นไม้ทั้งไพรพนม

จันทร วรลักษณ, จากบทกวีชุด "ไม้ตะปูและหัวใจ"
--------------------------------------------------------------------

การสอนแบบจำเป็นคำและรวมถึงการสอนแบบบอกความรู้ไม่ต่างอะไรกับการเดินนับ ต้นไม้ทั้งป่า กว่าจะนับและจดจำชื่อนามได้ทั้งหมดทั้งมวลจะต้องใช้เวลามาก ครั้นรู้จักแล้ว จำได้แล้ว ไม่นานก็ลืม ยิ่งมีปริมาณที่ต้องจำมากก็เกินขีดจำกัดที่คนเราจะเก็บความทรงจำนั้นให้คง อยู่ แต่การสอนแบบแจกลูก-สะกดคำ-ผันเสียง เป็นการปลูกฝังทักษะการออกเสียงให้เกิดความประทับจำอย่างเป็นระบบหมวดหมู่ ทั้งหมวดหมู่เสียงพยัญชนะต้น หมวดหมู่เสียงสระ หมวดหมู่เสียงตัวสะกด และระดับเสียงของการผันวรรณยุกต์ เมื่อผู้เรียนได้ฝึกเปล่งเสียงแจกลูก-สะกดคำ-ผันเสียงซ้ำๆ กระทั่งเสียงนั้นซึมซับอยู่ในความรู้สึกตรึกจำ และจำแนกหมวดหมู่ได้โดยธรรมชาติของการเรียนรู้ จะทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพสูงยิ่ง แม้คำที่ไม่เคยเรียน ไม่เคยรู้ ก็สามารถเขียนคำตามเสียงที่ได้ยินได้ฟังนั้นได้ไม่ผิดเพี้ยน เพียงแต่หลังจากที่ผู้เรียนสามารถอ่านเขียนคำพื้นฐานที่ตรงรูปตรงเสียงได้ แล้ว ให้ผู้สอนแนะนำเพิ่มเติมการสังเกตและจดจำสมมุติกำหนดของคำที่ใช้ เช่น น่ารัก กับ หน้าตา หรือ ให้ของ กับ ร้องไห้ และคำที่มาจากภาษาอื่นซึ่งมีคำสะกดไม่ตรงมาตรา หรือคำที่มีตัวการันต์ ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ในภายหลัง ทั้งนี้โดยใช้ประสบการณ์การอ่านพยัญชนะต้น สระ ตัวสะกด และการเปล่งเสียงวรรณยุกต์เทียบโยงกับการอ่านแจกลูก-สะกดคำ-ผันเสียง ที่ฝึกมาดีแล้ว

ขอยืนยันว่าวิถีการอ่านเขียนและเรียนรู้ภาษาไทยแบบนี้ได้ผลดีจริงแท้

ศิวกานท์ ปทุมสูติ
ทุ่งสักอาศรม ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๗
 
 
 
รูปภาพ : ยืนยันแจกลูกผูกวิถี

...การเดินนับต้นไม้ทั้งไพรพนา
อาจไม่รู้จักป่าก็เป็นได้
หากศึกษาอย่างลึกซึ้งต้นหนึ่งใด
ย่อมรู้จักต้นไม้ทั้งไพรพนม

จันทร วรลักษณ, จากบทกวีชุด

โดย ธมกร

 

กลับไปที่ www.oknation.net