วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ป้าซิมแม่ค้าเรือพายที่นครชัยศรี


                    1 มกราคม 2557 ผู้เขียนรับคำสั่งตามภาระบทบาทหน้าที่ต้องจรลีย้ายจากดินแดนแห่งเมืองสองแคว มาอาศัยร่มไม้ชายคาที่นครชัยศรี นครปฐม "เมืองส้มโอหวาน ข้าวสารขาว ลูกสาวสวย" จะเท็จจะจริงประการใดผู้เขียนไม่กล้ายืนยันด้วยเหตุเพราะว่าการจะเดินทางไปไหนมาไหน การจราจรเมืองนครชัยศรีที่นี่พลุกพล่านพอ ๆ กับกรุงเทพเมืองฟ้าอมร ทำให้ผู้เขียนตัดใจไม่ออกไปซอกแซกเสาะแสวงหาแหล่งที่เปิดหูเปิดตาเหมือนดังเช่นได้พเนจรไปอยู่บ้านอื่นเมืองอื่นอยู่เนือง ๆ

                    นครชัยศรีดินแดนที่ราบลุ่มอันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยท้องนา ท้องสวน ผลไม้นานาพันธุ์อันเลื่องชื่อไปก้องหล้าเมืองไทย อาทิส้มโอนครชัยศรี แม่น้ำนครชัยศรีชุกชุมไปด้วยปลาน้ำจืด ผู้คนที่นี่ไม่นิยมออกล่าสัตว์จับปลา ทั้งที่ปลามีอยู่อย่างมากมายในแม่น้ำลำคลอง ชีวิตผู้คนสมัยใหม่ที่นี่ต่างเป็นมนุษย์เงินเดือนทำงานออฟฟิศ ทำงานห้าง ทำงานโรงงาน ซึ่งท้องถิ่นนี้มีโรงงานอุตสาหกรรมอยู่มากมายกว่าพันโรงงาน กลุ่มคนหลายชาติพันธุ์ต่างหลั่งไหลเข้ามาเป็นมนุษย์โรงงานที่นี่อาทิ เมียนมาร์ กัมพูชา ลาว ฯลฯ

                    การไปเดินจ่ายตลาดถือว่าเป็นการออกกำลังกายที่ดีได้อีกช่องทางหนึ่ง ผู้เขียนมักจะจอดรถไว้ให้ห่างไกลตลาดเป็นการบีบบังคับตนเองให้เดินทางไกล ๆ เข้าไปตลาด เคล็ดลับนี้ไม่มีสงวนลิขสิทธิ์ การออกกำลังกายใครทำคนนั้นได้จะไหว้วานใครให้ทำแทนไม่ได้เลย ตลาดสดตอนเช้าวัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม ถิ่นนี้คือจุดศูนย์รวมอาหารนานาชนิด

                    ถึงแม้ถนนหนทางของที่นี่จะเป็นช่องการจราจรสี่เลนให้รถวิ่งจาก กทม.-นครปฐม ได้อย่างสะดวกง่ายดาย ไม่มีจุดตัดแยกไฟแดงตรงไหนสักแห่งให้เสียเวลาจอดรอไฟสัญญาณ แต่ป้าซิม แห่งงิ้วราย คลองรางยาว ต.สำโรง อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม ยังคงยึดมั่นอาชีพพายเรือขายของลัดเลาะไปตามลุ่มน้ำนครชัยศรี แทนที่จะขับขี่รถยนต์ ขับรถมอเตอร์ไซค์ขายของไปวัน ๆ

                    บ้านอยู่ข้างคลองในเทือกสวนรถยนต์หมดสิทธิ์เข้าถึง ป้าซิมมีเรือพายเป็นพาหนะคู่ใจ หมดปัญหาไร้กังวลเรื่องราคาน้ำมัน ราคาแก็สจะโก่งตัวขยับขึ้นไปแค่ไหน ? จากบ้านคลองรางยาวมาตลาดนัดวัดกลางบางแก้ว ระยะทาง 6 กิโลเมตร(ไป/กลับ 12 กม.) ใช้เวลาพายเรือทวนน้ำประมาณสองชั่วโมงครึ่ง(ตามน้ำชั่วโมงเศษ ๆ) ตื่นตีสองพายเรือมาคนเดียวโดด ๆ ไม่มีไฟส่องสว่างไม่มีไฟสัญญาณใด ๆ อาศัยประสบการณ์ประสาทสัมผัสของตนเองมาสู่จุดหมายได้อย่างง่ายดาย

                    กินอยู่อย่างง่าย ๆ มีอะไรก็กินกันไปไม่มากความ รายจ่ายไม่ค่อยมี เข้านอนแต่หัวค่ำไม่เกินสองทุ่ม ไม่จำเป็นไม่เปิดไฟ อากาศร้อนไม่เปิดพัดลมใช้พัดที่ทำด้วยมือแกว่งไกวบรรเทาอากาศร้อน เพื่อประหยัดค่าไฟฟ้า อาบน้ำซักล้างอาศัยน้ำในคลอง มีประปาแต่ไม่ใช้ด้วยเหตุที่ต้องการประหยัด ดึกดื่นวันไหนน้ำลงงวดซื่งเป็นเวลาต้องออกพายเรือไปตลาดนำสินค้ามาขาย ต้องใช้ไม้พายท่อเรือลุยโคลนออกมาสู่ปากแม่น้ำนครชัยศรีด้วยสภาพทุลักทุเล ไม่เคยพร่ำบ่นย่อท้อใด ๆ

                    การเดินทางหากวันไหนฝนตกฟ้าคะนอง เรือพายป้าซิมไม่มีร่มไม่มีที่กันแดดกันฝน ต้องรีบพายเรือไปอาศัยโรงเรือหรือใต้ถุนบ้านของชาวบ้านที่อยู่สองฝั่งแม่น้ำ โดยไม่มีปัญหาต่างรู้จักอาศัยพึ่งพากันมานานเป็นที่หลบฝนฟ้า มาถึงตลาดหากยังไม่สว่างป้าซิมผูกมัดเรือพายใต้สะพานกางมุ้งนอนรอไม่เกรงกลัวภัยอันตรายทั้งสิ้น ป้าซิมบอกกลัวไม่มีกินมากกว่า ฟังดูเข้าท่าดีอยู่หรอก

                    สว่างแล้วตลาดนัดเริ่มมีแม่ค้ามาวางจำหน่ายสินค้า ป้าซิมลุกขึ้นจากเรือถือไม้พายคู่กายซึ่งทำด้วยไม้สัก นำไม้พายมาฝากกับแม่ค้าที่รู้จักกันในตลาด แปลกดีเหมือนกันที่นี่ไม่กลัวเรือหาย กลับกลายเป็นว่ากลัวไม้พายหาย ว่ากันว่าไม้พายทำด้วยไม้สักราคาแพงหลักพันบาท/พาย หากวางทิ้งไว้ในเรือเป็นอันเชื่อได้ว่าต้องมีผู้หวังดีแต่ประสงค์ร้ายนำไปเก็บไว้ให้โดยไม่บอกกล่าว ?

                    สินค้าที่ป้าซิมนำไปจำหน่ายอาทิ หมู ผัก ปลาทู กระเทียม ขนม น้ำเต้าหู้ ฯลฯ ส่วนเนื้อวัว ควาย ไม่นำไปจำหน่ายชาวนครปฐมไม่นิยมบริโภคเนื้อ ได้สินค้าทุกอย่างแล้วออกจากท่าน้ำวัดกลางบางแก้วเวลา 07.30 น.พายลอยล่องไปตามแม่น้ำนครชัยศรี แวะเวียนหาลูกค้าประจำกว่าจะถึงบ้านคลองรางยาวเวลาประมาณ 14.00 น. จากนั้นไปเก็บดอกโสนมาขายจนพลบค่ำ

                    วันหยุดไม่เคยมี ป่วย ลา ขาด ไม่ได้เป็นอันขาด หากวันไหนหยุดโดนลูกค้าด่าเปิง เพราะเป็นลูกค้าประจำ ลูกค้าอยากได้อะไรโทรสั่งป้าซิมล่วงหน้า ต้องส่งตามวันเวลาที่นัดห้ามเบี้ยว บ้านไหนลูกค้าเป็นผู้เฒ่าแก่ชรา เดินมารับสินค้าที่เรือไม่คล่อง ป้าซิมดีไลเวอรี่ส่งตรงถึงชานเรือน หากผู้เฒ่าเจ็บป่วยไม่มีใครดูแลป้าซิมนี้แหละอาสาป้อนข้าวป้อนน้ำ อาบน้ำเช็ดทำความสะอาดร่างกาย แม้แต่การขับถ่ายป้าซิมใจดีบริการให้ฟรี ๆ ไม่มีข้อรังเกียจ

                    รายได้ต่อวันฟังแล้วน่าใจหาย เฉลี่ยวันละร้อยบาทสูงสุดร้อยกว่าบาท แต่ทนทำอยู่ทุกวันนี้เพราะไม่รู้จะไปทำมาหาได้อะไรอีกแล้ว ป้าซิมเอากำไรเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเป็นคนขี้สงสารผู้อื่นไม่โหดพอ ระยะนี้รายได้มีแต่ทรงกับขาดทุนแต่ก็ยินดีทำเพราะใจรักอาชีพนี้ไปแล้ว จะสู้ไปจนสภาพร่างกายรับไม่ไหว ด้วยจิตใจที่เป็นคนซื่อสัตย์เงินขาดเงินเกินไม่เคยมุบมิบต้องนำไปคืนเจ้าของทุกครั้ง ในตลาดแม่ค้าพ่อค้ารู้กิตติศัพท์ด้านนี้ของป้าซิมเป็นอย่างดี ต่างรู้สึกสงสารจำหน่ายสินค้าให้ป้าซิมด้วยราคามิตรภาพแตกต่างจากคนทั่วไป ป้าซิมบอกผู้เขียนว่าซื่อกินไม่หมด ป้าซิมจะอดอยากอย่างไรก็ช่าง จะไม่มีวันคดโกงผู้อื่นเป็นอันขาด

                    ด้วยสภาวะสภาพเศรษฐกิจและสังคมเปลี่ยนไป เรือพายขายสินค้าตามแม่น้ำลำคลองในนครชัยศรีอดีตที่เคยฟูเฟื่อง ปัจจุบันกลับกลายเป็นว่ามีตลาดนัด ตลาดเปิดท้ายขายของเกิดขึ้นอยู่ดาษดื่นแทบทุกชุมชนหมู่บ้าน เรือพายขายสินค้าที่เคยมีบทบาทในแม่น้ำลำคลองต่างค่อยทยอยเลิกรากิจการกันไปหมด เหลือเพียงเรือพายป้าศรีแต่เพียงผู้เดียวที่ยืนหยัดสู้ต่อไปไม่มีคิดถอย ก่อนจากกันผู้เขียนสอบถามว่าหากป้าซิมเลิกราไปจะมอบมรดกเรือพายเส้นทางสายนี้ให้แก่ทายาทผู้ใด ป้าศรีตอบโดยไม่ลังเลแบบมีคำตอบอยู่ในใจตั้งนานแล้วว่า "ไม่มีใครจะมาสืบทอดหรอก จะไปมอบหรือไปจ้างใครก็ไม่มีผู้ใดมาเอา เขาไปงานโรงงานกันหมด"

                     ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้ แต่ทุกคนเลือกที่จะกระทำได้ ไม่ว่าจะประกอบอาชีพใด ขอให้มีใจรัก เป็นอาชีพที่สุจริตและไม่เบียดเบียนผู้ใคร สมควรทำกันไปเถอะครับ ป้าซิมยึดอาชีพเรือพายขายสินค้าด้วยความขยัน ซื่อสัตย์ อึด อดทน มีความเป็นอยู่อย่างเรียบง่าย ด้วยมีสายเลือดก๋งบรรพบุรุษผู้อพยพมาจากเมืองจีนผืนแผ่นดินใหญ่ ทำให้วัน ๆ มุ่งมั่นแต่ทำมาค้าขาย ไม่สุงสิงกับใคร งานรื่นเริงทั่วไปไม่มีเพราะรู้ตัวดีว่าตัวเองมีรายได้น้อยต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัว

                    ทุกวันนี้ป้าซิมอาศัยอยู่กับบ้านของมารดา วาดฝันไว้ว่าอยากมีบ้านอยู่อาศัยเป็นของตนเอง ไม่รู้ว่าวันไหนฝันจะเป็นจริง สังขารก็ร่วงโรยไปตามกาลเวลา "ความฝันของป้าซิมจะเป็นจริงหรือไม่ ไม่มีใครรู้ได้ ขอช่วยส่งแรงใจไปให้ป้าซิมแม่ค้าเรือพายลำสุดท้ายแห่งลุ่มแม่น้ำนครชัยศรีกันเถอะครับพี่น้อง"

ตลาดสดวัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม เป็นตลาดเช้า ตั้งแต่เวลา 06-09.00 น.ทุกวัน

คุณยายชาวนครชัยศรี นำพืชผักผลไม้จากสวน ปลูกเอง ขายเองที่นี่ทุกวัน

พืชผักอาหารมีทุกชนิดให้เลือก

         

ชาวนครชัยศรีนิยมบริโภคเป็ด ต่างจากจารีตทางภาคเหนือจะไม่นิยมบริโภคเป็ด ด้วยความเชื่อต้องห้ามที่มีมาแต่โบราณกาล

ชาวนครชัยศรีนิยมบริโภคเป็ด ต่างจากจารีตทางภาคเหนือจะไม่นิยมบริโภคเป็ด ด้วยความเชื่อต้องห้ามที่มีมาแต่โบราณกาล

ไม้พายเรือทำด้วยไม้สัก ป้าซิมนำขึ้นจากเรือพายมาฝากซ่อนไว้กับแม่ค้าบนฝั่งน้ำ

ไม้พายเรือทำด้วยไม้สัก ป้าซิมนำขึ้นจากเรือพายมาฝากซ่อนไว้กับแม่ค้าบนฝั่งน้ำ

หญิงชรานำใบลำเจียกมาส่งลูกค้าไว้ห่อข้าวต้มมัด คุณสมบัติของใบลำเจียกจะหอมกว่าตองกล้วย ใบลำเจียกเก็บได้ตามริมตลิ่ง

ชาวนครชัยศรีส่วนน้อยยังคงใช้เรือพายในการสัญจรไปมา (มาจ่ายตลาดตอนเช้า)

คุณยายมาจ่ายตลาดด้วยสีหน้าอิ่มเอิบที่ได้พายเรือทุกวัน

สตรีเหล็ก "ป้าซิม หลายรุ่งเรือง" แม่ค้าสตรีเรือพายลำสุดท้ายของท้องทุ่งแห่งแม่น้ำนครชัยศรี จ.นครปฐม

"ป้าซิม หลายรุ่งเรือง" กับ "งอบ" สมบัติคู่กายใส่พายเรือ

แม่ค้าสตรีเรือพายลำสุดท้ายของท้องทุ่งแห่งแม่น้ำนครชัยศรี จ.นครปฐม กับเรือพายด้วยมือไม่ง้อเครื่องยนต์

เรือพาย ไม่มีร่ม ไม่มีที่บังแดด บังฝน ทนสู้ไปไม่ท้อถอย

เรือพายไม่มีเบาะนุ่มให้นั่งสบาย แต่ป้าซิมก็รักและผูกพัน

โรงงานน้ำมันพืชบนฝั่งแม่น้ำนครชัยศรี

เรือส่วนใหญ่ติดเครื่องยนต์ไปหมดแล้ว

พ่อลูกสองมาให้อาหารปลา บริเวณท่าน้ำวัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี ทางขึ้นตลาดสด

ตา ยาย ขับเรือติดเครื่องยนต์มาขึ้นที่ท่าน้ำวัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี ไปจ่ายตลาด

ปลาชุกชุมบริเวณท่าน้ำหน้าวัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม

จบ....

โดย นายสารถี

 

กลับไปที่ www.oknation.net