วันที่ เสาร์ สิงหาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไขความสุข มาเป็น...พวง...พวง กุญแจ ( เปิดกรุฯ สาย ก & ปิดกรุฯ ปี ๕ )


นานๆเกิดอาการคันไม้คันมือ รื้อสิ่งของกระจุกกระจิก ที่รุมสุมอยู่บนโต๊ะทำงาน ชั้นวางหนังสือ
หรือตู้เสื้อผ้า ผมค้นพบว่าในบ้านที่รกรุงรัง มีของวิเศษ ๓ อย่าง ที่แทบจะไม่ได้ซื้อหา แต่มีมาให้ใช้
อยู่ตลอด 
นั่นคือ...ปากกา...ยาหม่อง...และ...พวงกุญแจ !?

ปากกา...ก็ได้มาจากงานสัมนา งานแถลงข่าว เป็นของแจกของแถม หรือไม่ก็ขอยืมคนอื่นใช้
แล้วลืมคืน จิ๊กซะเลย !


ยาหม่อง...
ของที่ระลึกที่ได้มาจากงานศพ งานบวช งานบุญ เวลากลับบ้าน ตจว. คุณยาย จะแบ่ง
ให้มาช่วยใช้ ใช้เท่าไหร่ก็ไม่ยอมหมด !


พวงกุญแจ...แน่นอนว่าเป็นของชำร่วยในงานแต่ง งานวันเกิด รวมทั้งของที่ระลึกจากการเดินทาง
ท่องเที่ยว ที่เพื่อนๆซื้อมาฝาก !


...ไขความสุข มาเป็น...พวง...พวง กุญแจ ...

ปากกา...ใช้จนหมึกหมด หรือเก็บไว้จนหมึกแห้ง เอาไฟแช็คลนใส้หมึกแล้วก็ยังขีดเขียนไม่ติด
เห็นด้ามมันยาวๆ 
เหมือนๆกัน เลยเก็บทิ้ง ยาหม่อง...นานๆก็หยิบมาทาถู ทาถู เวลายุงกัด
หรือเคล็ดยอก ฟกช้ำดำเขียว ทิ้งไว้นานๆจนขวดเยิ้มต้องเก็บทิ้งบ้าง

ส่วน...พวงกุญแจ...บางทีก็อยากตัดใจทิ้ง แต่ก็ทิ้งเธอไม่ลง เพราะเธอสวย น่ารัก มีเสน่ห์ศิลป์
และซุกซ่อนความทรงจำเอาไว้ 
หลายๆพวง เพื่อนเค้ามีมิตรจิต มิตรใจ ซื้อมาฝาก บางพวงก็ซื้อ
เองบ้าง ด้วยเหตุผลอยากสนับสนุนงานฝีมือ (บางชิ้นก็ทำเอง) 
ได้มาก็ใช้บ้าง ไม่ใช้บ้าง เก็บรวมๆ
ไว้ในกล่อง นานปีมันก็เยอะเหมือนกัน กลายเป็นของเก๋าเก็บ ที่ไม่ได้ตั้งใจสะสม

เปิดกรุ...ประสานรัก ปี ๕ ได้เวลาจำอวดอีกหนึ่ง สมบัติบ้า เปิดกล่องพวงกุญแจ มานั่งเช็ดๆ ถูๆ
ส่องๆ ลองถ่ายภาพ Close up 
สิ่งของชิ้นเล็กๆ ด้วยกล้องตัวจิ๋ว ก็สนุกดีครับ ถ่ายไปก็นึกไปว่าพวงนี้
ได้มาจากไหน หรือใครให้มา บางทีก็นึกไม่ออก...


แต่รู้ว่า...การเดินทางของพวงกุญแจชิ้นเล็กๆนั้น มันมีเรื่องราว และความทรงจำซุกซ่อนอยู่


...ลูกกุญแจ ทำให้รู้ว่า มาอยู่กรุงเทพฯ ย้ายบ้าน หรือที่ทำงาน หลายๆที่แล้ว
บางดอก ก็เก็บๆมาบนถนน ที่คนอื่นทำตกหล่นไว้ ก็ไม่รู้จะเก็บมาทำไม :-)...

...พวงกุญแจท่องเที่ยวต่างประเทศ ประมูลจากสมบัติ Bg ครูทิพย์ ก่อนหน้านั้นชอบขายของเก่า :-)
หาเงินช่วยกิจกรรมสัญจรฯ ของชาวโอเค (คิดถึงบรรยากาศแห่งมวลมิตรโอเค ที่จางหายไปตามสมัย)...

"พวงกุญแจ" เป็นประดิษฐกรรม ที่ผสานกับศิลปะ มันถูกสร้างสรรค์ขึ้นมาบนโลกใบนี้ เพื่อตอบสนอง
๑ ในปัจจัย ๔ 
ของมนุษย์ นั่นคือ ที่อยู่อาศัย ที่เรียกว่า บ้าน เมื่อคนเราบังเกิดความกลัว และต้องการ
ความเป็นส่วนตัว Key...แม่กุญแจ 
จึงทำหน้าที่ Lock...ประตูบ้าน ลูกกุญแจ เป็นผู้ช่วยไข เมื่อมีลูกกุญแจ
หลายๆดอก พวงกุญแจ...จึงเข้ามาร้อยรวมลูกกุญแจไว้ 
ไม่ให้สูญหาย นั่นเอง...

ห่วงโซ่พวงกุญแจ มีเทคนิคการล็อคแตกต่างกันไป รูปประกอบพวงกุญแจ มีการสร้างสรรค์สารพัด
รูปแบบ ผสาน
ด้วยอารมณ์ ความนิยมชมชอบตามรสนิยม พวงกุญแจ ถูกนำมาเป็นเครื่องมือส่งเสริม
การตลาด ลด แลก แจก แถม

พวงกุญแจ ถูกใช้เป็นของชำร่วยในงานต่างๆ ของที่ระลึกทางการท่องเที่ยว และยังเป็นงานอดิเรก
สำหรับคนมีฝีมือ 
และ ความคิดสร้างสรรค์...


...โคอาลา พี่สาวซื้อมาฝากจากออสเตรเลีย เก็บไว้นานจนฝุ่นเขรอะ อาบน้ำให้น้องหมีละกัน...

...ของกระจุก กระจิก ที่รุมสุมอยู่ในกล่องพวงกุญแจ...

...บางทีก็พกลูกกุญแจ เป็นกระเป๋า...เท่ห์ จัง หู้!...

ผมเชื่อว่า สิ่งประดิษฐ์ ชิ้นแรกๆ ที่หลายๆคนได้ทำสำเร็จนั่นคือ พวงกุญแจ เพื่อนๆ ๓๐ Up ยังพอจำ
ได้ไหมครับ ที่คุณครู 
สอนให้เด็กๆทำพวงกุญแจ ในวิชางานฝีมือ เมื่อชั้นประถม หรือมัธยม ผมนั่งเช็ดถู
พวงกุญแจไป ก็ยิ้มไป ถึงวัยเด็กโน่น 
ก็เคยประดิษฐ์พวงกุญแจส่งครู ในวิชาศิลปะ

เด็กๆภาคอื่นๆก็คงใช้วัสดุธรรมชาติ ในท้องถิ่นนั้นๆแตกต่างกันไป 
สำหรับเด็กปักษ์ใต้ก็คือ
"เปลือกลูกยางพารา" หรือ "ไม้มะขาม" เก็บ-ตัด มาขัดๆถูๆ กระดาษทรายไม่รู้จักหร๊อก! โรงเรียนวัด
อยู่ชายป่า เข้าไปเก็บใบ "ย่านปด" ที่จะมีผิวหลังใบหยาบๆ เหมือนกระดาษทราย ขัดๆถูๆเปลือก
ลูกยางพารา หรือ ไม้มะขาม 
จนผิวเรียบ แล้ววาดเขียนสีโปสเตอร์ลงไป การ์ตูน ดอกไม้ หัวใจ...
I Love You ฉันรักเธอ...ฯ

เสร็จแล้วก็เคลือบด้วยแชล็ค 
ขวดเล็กๆ ที่ครูซื้อมาขายพร้อมห่วงกุญแจ ขั้นตอนนี้ต้องใจเย็นๆหน่อย
ค่อยๆทาแล็คเกอร์ช้าๆ เพราะหากทาหยาดเยิ้มมากเกินไป 
สีที่เขียนไว้ก็จะเลอะ...เละ! อดได้คะแนนดีๆ

 ...ภาพรีทัชจำลอง พวงกุญแจ ในวัยประถม (ขอบคุณภาพประกอบจากเน็ท)...

...ภาพจริง ที่แขวนพวงกุญแจ ในวัยมัธยม กี่ปีมาแล้วหนอ ไม่บอกๆ :-)...

ส่งครูเสร็จแล้ว ก็แอบนำไปให้เธอ เพียงเธอบอกว่า "สวยจังหู้! เลยนิ...ขอบใจนะๆ" แค่นี้ก็ยิ้มแฉ่งแล้ว
เห็นเธอแขวนพวงกุญแจ 
ไว้ที่กระเป๋านักเรียน ก็นอนฝันๆไปหลายคืน ฮา ฮา ฮา

ไม่รู้ว่า "เธอคนนั้น" จะยังบ้าเก็บพวงกุญแจ I Love You ของผมอยู่หรือเปล่านะ! แต่ที่แน่ๆ
"ผู้หญิงคนหนึ่ง" ยังเก็บ 
ที่แขวนพวงกุญแจ ที่ผมเคยทำส่งครูเมื่อเรียนชั้นมัธยม เอาไว้ให้เห็น
ความทรงจำกับ รักแรกรุ่น..."หนุ่มศิลปะ กะ สาวคหกรรม"

เมื่อตอนกลับบ้านสงกรานต์ รื้อๆข้าวของ อ้าววว!...นี่มันงานฝีมือเรานี่หว่า กี่ปีมาแล้วหนา...ที่คุณยาย
ยังเก็บไว้อีก สรุปว่า...
แม่กะลูก ก็บ้าหอบฟาง พอๆกันแหละ บังเอิญพอดีเป๊ะ ที่ผมหยิบ ที่แขวนพวงกุญแจ
ชิ้นเก๋าๆ ขึ้นมากรุงเทพฯด้วย 
เข้าเรื่องกับเปิดกรุ พวงกุญแจ ไปด้วยเลยครับ...

...ไปเที่ยวหาดแม่พิมพ์ ระยอง กับน้องๆในกลุ่มโปสการ์ดเดินทาง
เห็นพวงกุญแจทำมือ จากผู้พิการฝึกอาชีพ โรงเรียนอาชีวพระมหาไถ่ พัทยา
มาเดินขายหารายได้ เลยช่วยอุดหนุนไปหลายพวง แจกน้องๆ
ด้วยคิดว่า บางครั้งสิ่งเล็กๆ อาจช่วยสานต่อความสุขให้ผู้อื่นได้เช่นกัน...

...จักรยาน คันจิ๋ว ระหว่าง Close up ก็คิดถึง Bg ป้าเจี๊ยบ และ ลุงจิ้งจก นักปั่นจักรยาน :-)
คิดๆว่าปีนี้จะเปิดกรุฯ "กระดาษทิชชู่" ที่ป้าเจี๊ยบ เก็บมาฝาก มัวยุ่งๆจนเลยเวลา เอาไว้เปิดกรุ ปี ๖ ละกัน...

...ลองทำพวงกุญแจ ะ๑ ในงานนิทรรศการ ผี! @ TCDC...

Key อาจหมายถึง กุญแจ หรืออาจหมายถึง "หัวใจ" ของงาน กุญแจ จึงสื่อความนัยดีๆ มีพลังในการ
ไขว่คว้าหาโอกาส 
อย่างที่นำไปตั้งเป็นชื่อหนังสือประเภท How to เช่น...กุญแจแห่งความสำเร็จ...
ไขกุญแจสู่ความร่ำรวย...ฯลฯ

" การมีเป้าหมายในชีวิต ก็เหมือนๆกับการพกกุญแจติดตัว นั่นเอง "

แน่นอน ทุกคนต้องพกกุญแจติดตัว อย่างน้อยก็หลายๆดอก ทั้งบ้าน ทั้งรถ ทั้งที่ทำงาน วันนี้ คุณผู้อ่าน
ใช้พวงกุญแจ แบบไหน
ที่ชอบ ได้มาจากที่ใดกันบ้างครับ และคุณเคยทำพวงกุญแจหายบ้างหรือเปล่า?
หากใครเคยทำลูกกุญแจหาย ก็คงเคยผ่านประสบการณ์ 
เซ็ง! ที่เข้าบ้านไม่ได้ นั่งรอ นอนรอ อยู่หน้าบ้าน
พาลหงุดหงิดในอารมณ์ขี้ลืม ต้องให้คนมีกุญแจสำรองมาช่วยไข 
หรือไม่ก็ต้องจำยอมงัดข้อกับแม่กุญแจ
หรือลูกบิดประตู...

อ้อ! ใครทำลูกกุญแจหาย ก็คงคิดถึงใครบางคน ใช่ไหมครับ !?

...ช่างปั๊มกุญแจ Key Man ตัวจริง...

บังเอิญ เอาแต่ลืม อีกแล้ว ผมเพิ่งทำกุญแจหายไปเมื่อสัปดาห์ก่อนนี่เอง เลิกงานกลับบ้านถึงหน้าประตู
เอามือล้วงในกระเป๋า 
คลำๆหาก็ไม่เจอ เทกระเป๋าออกมาหาจนทั่ว โอ้! หัวใจหาย! จำต้องนั่ง ร้อน เหนื่อย
หิว รอกุญแจเจ้าลูกชาย มาช่วยไขประตูบ้าน...


ยืมดอกกุญแจ ไปหาช่างปั๊มกุญแจ อาชีพริมทาง ที่สมัยนี้ก็หายากจัง ไม่ค่อยมีใครทำกันแล้วมั๊ง
เจอร้านปั๊มกุญแจ หลบมุม
อยู่ข้างห้างพาต้า โอ้! เหมือน Key Man มาช่วยไข รหัสล็อคชีวิต...

พลางนึกขอบคุณ ช่างปั๊มกุญแจ เขาคือผู้ช่วยไขกุญแจ เปิดประตูบ้านแห่งความสุข ฉะนั้นแล!

 

ไขความสุข มาเป็น...พวง...พวง กุญแจ
ตั้งใจจะเขียนเชิญชวนเปิดกรุฯ 
มัวแต่ยุ่งๆ จนหมดเวลาเปิดกรุฯ (อีกแล้ว :-)

เอ็นทรี่นี้ ขอแจ้งปิดโครงการ เปิดกรุ...ประสานรัก ปี ๕ ไปด้วยเลยครับ

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ร่วมกิจกรรม กระตุกต่อมคิด กระตุ้นต่อมเขียน ของชาวโอเคเนชั่น
และเพื่อนๆที่ติดตามอ่าน ให้กำลังใจ เรื่องเล่าจากของสะสม ด้วยครับ
กิจกรรมนี้ไม่ใช่การแข่งขัน แต่มีของรางวัลจากผู้สนับสนุนใจดี เป๊ปซี่ และ ห้างเซ็นทรัล มอบให้
คุณเฟิงสุ่ย จะแจ้งให้ทราบในโอกาสต่อไปครับ

..... ะ๑ .....

โดย อะหนึ่ง

 

กลับไปที่ www.oknation.net