วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่า ชายแดนใต้ ตอนที่ 3 ภารกิจ 2 ปีแรก


ดินแดนล้งกาสุกะ เราเรียนประวัติศาสตร์ ก่อนมีชายแดนใต้ สมัยก่อนแผ่นดินลงไปไกลมาก


แผนที่ของ ผกร.รวมไปไกลนะอย่าคิดว่าแค่ที่ได้ยิน

ในภารกิจครั้งแรกๆนั้น เราตั้งฐานอยู่กับที่ราวๆ 2 ปี ภารกิจคือสนับสนุนหน่วยพัฒนาสันติ รปภ.เส้นทางที่ครูผ่าน ลว.รอบฐานปฏิบัติการ เพื่อป้องกันฐานปฏิบัติการ ซุ่มในเวลากลางคืนเพื่อป้องกันฐานหรือซุ่มเพื่อป้องกันการก่อเหตุ ส่วนนี้ก็คือบริเวณที่ถูกลอบวางระเบิด

ภาพตอน 2 เอามาให้ดูใหม่ รอบนี้ดูจุดที่ฐานตั้ง เดินทุกวัน ไปทุกที่

และต่อมาได้เพิ่มภารกิจตั้งด่านประจำที่อีก 1 จุด ในห้วงนั้นมีภารกิจอื่นๆแทรกเข้ามาด้วย เช่น การตั้งด่านตรวจ

จุดตรวจเคยอยู่บนถนนเส้นนี้ แต่ยกเลิกไปแล้ว ตั้งตลอด 24 ชม.เวร 24 ชม.ขึ้นโบกรถ 3 เวลา รัศมีข้างถนนซ้าย-ขวา 500 เมตรบริเวณถนนเส้นนี้ ทั้งหมดในภาพ คนในหน่วย นอน เดิน มาแล้วทุกที่ ถนนเส้นสีขาว เป็นทุ่งกว้างแล้วแล้ง มีน้ำแต่กินไม่ได้ต้องกินในปลั๊กที่วัวนอน เพราะฝนตกใส่ บางครั้งไปเจอแหล่งลำห้วย ตักน้ำมากิน มาหุงข้าว วันดีคืนดี แพบเพิดเด็ก ผ้าอนามัยลอยมาพูดไม่ออกใช่ไหม

 ที่นี่ไม่เห็นควายครับเห็นแต่วัว ไม่มีรูปครับ

แบกเป้แบบนี้เรียกว่าจรยุทธ์ ค่ำไหนนอนนั่น 

พิสูจน์ทราบ

พบปะประชาชน

 

ความรู้เรื่องสิทธิ

ปัจจุบัน ในหน่วยผมส่วนใหญ่ 90 % ไม่เบิกของหลวงเพราะหายมา ต้องรับผิดชอบ ซื้อเองสบายใจกว่า อะโด ใครว่าเราขาดแคลน ชุดฝึก เสื่อยืด รองเท้าจังเกิล(ก็เหมือนคอมแบทครับ) ถุงเท้า รองเท้ากีฬาแจกทุกปี แต่ละปีก็เกินความต้องการด้วยซ้ำ ไม่มีอะไรที่ขาดแคลน 

ทหารไม่เคยขาดแคลนมากจนต้องรับของบริจาค (ที่บริจาคมาก็ขอบคุณครับ) ส่วนใหญ่ที่บ่นๆกันว่าไม่เพียงพอ ส่วนหนึ่งเกิดจากตัวบุคคลว่า เท่าไหร่ที่ว่าพอสำหรับคนนั้น ยามากมายที่่แจกมา ในรอบ 1 ปีคุณป่วยกี่ครั้ง กองยังกะภูเขา หลายคนบอกว่าไม่พอ กินยากันแบบไหนถึงหมดมากมายขนาดนั้นหรือ ป่วยมากก็ส่งโรงพยาบาล จ่ายก่อนเบิกคืนทีหลัง พ่อ แม่ ลูก เมียได้สิทธิหมด  

เสื้อเกราะน้อยจัง(ปัจจุบันได้รับมาในปริมาณที่เพียงพอ) ผมสงสัยว่าส่วนหนึ่งที่ประสบเหตุถึงตาย ใส่เสื้อเกราะกันทุกคน เห็นยิงมา 1 นัดไม่เคยถูกเสื้อเกราะ ซึ่งเป็นสี่เหลี่ยมอยู่กลางตัว มันถูกส่วนอื่นทั้งนั้น (ขอสดุดีวีรกรรมผู้เสียชีวิตด้วยนะครับ นำมายกตัวอย่าโกรธกัน) อันนี้บ่นๆ

วันนี้ที่ ผมอยู่ ต.ตุยง อ.หนองจิก จ.ปัตตานีฝนตกหนักลมแรง ฟ้าก็แรง ต้นไม้ขนาดใหญ่ล้มทับพี่ที่ในหน่วยเกือบตาย ดีที่เจ็บไม่มาก

 

 ด้านยอดไม้ทับ ไป 2 เต้นท์ อีกเต้นหนึ่งคนไปทำกับข้าว อีกเต้นคนอยู่ 

ที่โคนโดนทับเต้นท์เอาออกไม่ได้ ส่วนคนรอดหวุดหวิดไปหลบฝนที่อื่น

จบเรื่องเล่าครับ

ขอบคุณภาพส่วนใหญ่จากอินเตอร์เน็ต

โดย ส.บุญยืน

 

กลับไปที่ www.oknation.net