วันที่ จันทร์ กันยายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่า ชายแดนใต้ ตอนที่ 8 จุดประทัด ไม่ถูกเวลา มีสิทธฺิ์ตายเอาง่ายๆ


                        

         ภาพมุมนี้เป็นมุมที่คนร้ายมักก่อเหตุ (ด้านหน้าสีดำๆคือป้อมยามข้างถนน ที่ถูกรกบัสชนราบผมเคยลงรูปแล้ว) อาคารเรียนร้างหลังนี้ เสาบนด้านซ้ายของภาพเคยถูกซุ่มยิงเวร แต่ไม่ถูก ถูกที่เสาแทน หน้าฝนต้องทำสะพานเดินมาตั้งแต่ ในตัวโรงเรียนด้านล่าง ประมาณครึ่งเสาล่าง

         ปัญหาของที่ชายแดนใต้ ถ้าไม่มีเหตุการณ์ ก็มีปัญหาเหมือนกับปัญหาส่วนอื่นของไทย ปัญหาเรื่อง ความยากจน ที่ทำกิน ปัญหาเรื่องทะเลาะกันระหว่างเพื่อนบ้าน แต่ปัญหาเรื่องสาธารณูปโภคพื้นฐาน ถนนหนทาง ไฟฟ้า น้ำประปา การเดินทาง พี่น้องชายแดนใต้ไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่ดีกว่าส่วนอื่นในประเทศไทยมากมาย เรื่องถนนนี่บอกเลยว่าชัดเจนที่สุด ลาดยาง หรือ คอนกรีตแถบทุกเส้น(ถ้าไม่วางระเบิดทำให้เป็นหลุมเป็นบ่อจะสวยมาก) ใครสงสัยเรื่องนี้แวะไปที่บ้านผู้เขียนที่ต่างจังหวัดแล้วมาเทียบกับที่นี่ ท่านจะเห็นเลยว่าบ้านผู้เขียนบ้านนอกจริงๆเลย ฮา

       ที่สำคัญปัญหาเรื่องหนึ่งของชาติที่ใหญ่ของสังคมไทยคือปัญหาของเด็ก ปัจจุบันที่เมืองกรุง มักจะได้ยินเรื่อง ปัญหาเรื่องเด็กตีกันระหว่างสถาบัน มีการลอบทำร้ายกันระหว่างสถาบันจนถึงตาย ปัญหาเรื่องเด็กแว้น(เด็กแว้นจากเวบวิกิพีเดีย (มีการสะกด เด็กแว๊น) หรือ เด็กแซป หมายถึงผู้ที่อายุประมาณ 13-28 ปี ที่ออกขับมอเตอร์ไซค์ไปเป็นกลุ่มในเวลากลางคืน มีลักษณะการแต่งกาย และทรงผม รวมถึงรสนิยมการฟังเพลง ราชบัณฑิตยสถาน ได้ให้ความหมายของคำไว้ว่า "วัยรุ่นผู้ชายที่ชอบเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์ให้มีเสียงดังแว้น ๆ) 

      ปัญหาท้องถิ่นของไทยเท่าที่เคยเจอก็ ตีกันในงานวัด งานมหรสพต่างๆ ตั้งแต่งานหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ตีกันเรื่อยๆ ดักตีวัยรุ่นหมู่บ้านข้างๆ (สมัยก่อนนะครับไม่รู้หมดไปหรือยัง)

       ที่นี่ชายแดนใต้ไม่มีปัญหาแบบนั้นนะครับ เพราะที่นี่นับถือศาสนาอิสลามกันส่วนใหญ่ จะกินเหล้า เมายาไม่ได้ ไม่มีเด็กยกพวกตีกัน ภาพที่เห็นคือ เด็กที่นี่ขยันและเคร่งศาสนา ปัญหาที่เห็นบางส่วนเล็กๆ คือ แอบพ่อแม่จับกลุ่มต้มน้ำใบกระท่อม และเด็กบางส่วน ก้าวร้าว บางคนที่เห็น พ่อมีเมียหลายคน ส่วนใหญ่คนมีเงินเขาไม่มีเมียเยอะนะ ที่เห็นคือคนยากจนที่มีเมียหลายคน พอเลี้ยงคนนี้ไม่ได้ก็ไปหาใหม่ ไม่รู้จะหาทำไมนะครับเลี้ยงไม่ได้อยู่แล้ว ลูกเกิดมาก้าวร้าวอย่างน่ากลัว(เคยมีน้องๆในพื้นที่ 2 คน มีนิสัยแบบที่ผมว่าเลย ปัจจุบันออกไปแล้ว)  

       ปัญหาอีกเรื่องที่คนในพื้นที่ควรรู้คือ

       การจุดประทัดของเด็กในเวลากลางคืน ท่านงงล่ะซิ ที่อื่นในประเทศไทยเขาจุดประทัดเป็นเวล่ำเวลา แต่ที่นี่บางครั้งมาจุดกวนประสาท ขึ้นรถผ่านมาหน้าฐานก็บิดรถแปร๋นๆ หนวกหูพอแล้ว พอขับผ่านไปก็จุดปะทัด ปังๆๆ อะโดย เหนื่อยๆเพลียๆคุณเอ้ย นึกว่าโจรยิงฐาน ดีไม่ยิงลูกเขาตาย

      ฝากบอกลูกบอกหลานนะคนชายแดนใต้ ถ้าไม่ใช่หน้าเทศกาล อย่าให้ลูกหลานจุดประทัดนะ ตอนจุดสนุกๆๆจังเลย ได้ป่วนทหาร ตบมือหัวเราะชอบใจ หรือจุดแล้วรีบหนี จุดเสร็จ รู้ตัวอีกที อ้าวกระสุนมาแล้ว กลายเป็นปัญหาของชายแดนใต้ไป

      ผู้เขียนขอเล่าเรื่องสมัยกะโน้น เหมือนนานนะครับ ช่วงเข้าไปอยู่ที่โรงเรียนร้างข้างถนน ประมาณกลางปี 51 – กลาง ปี 52 หลังจากรับน้องใหม่ด้วยระเบิด เป็นช่วงที่ผู้เขียนเครียดๆสุดๆ ผู้เขียนรู้ว่าชาวบ้านร้านตลาดมีความสุขในเดือนนี้ ตกกลางคืนจุดปะทัดกันตูมๆตามๆ เปรี้ยงๆปร้างๆ รู้นะว่าแอบยิงปืนผสมแหละ แต่ทหารไม่เคยสุขหรอก เพราะ เขาทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัย เกิดว่าเสียงจุดประทัดกลบเสียงปืนที่กำลังฆ่าใครซักคนจะทำยังไง หน่วยที่ต้องรับผิดชอบก็ไม่พ้นหน่วยใกล้ที่สุด

      หลังจากจรยุทธ์ในช่วงเดือนแห่งการจุดประทัดในห้วงต่อมาหน่วยได้มีคำสั่งให้ตั้งด่านที่โรงเรียนร้างแห่งนี้ มีอยู่วันหนึ่งในตอนเย็น มืดหน่อยๆ แต่พอมองเห็นถนนสายเข้าหาดใหญ่ และเส้นกลับปัตตานี กพ.กำลังเปลี่ยนเวร คนอยู่บนอาคารเรียนประมาณ 10 กว่านาย กำลังจะเข้าแนวป้องกันการก่อเหตุตามปกติ มีเสียงดัง “ตูม” เสียงบิดมอเตอไซ ดังแปร่นๆ ออกไป ผู้เขียนสีดำทหารพรานทำงานผสมกับสีเขียว ทหารหลัก ตอนนั้น ยศ สิบตรี แต่พี่ทหารเขียว ยศ จ.ส.อ. พอเสียงดังตูมต่างคนต่างหมอบ มีเสียงตะโกนว่ายิงเลย หันไปทางจ่า เรายศน้อยกว่า ก็เลยตะโกน “พี่ๆยิงเลย” จ่าเล็งปืน M 16 แบบสั้น ตามรถที่กำลังวิ่งออกไป ดึงคันรั้งทันที “ปืนติดว่ะ”พี่จ่าบ่น เลยหันมาถอดปืนซ่อมแทน เพราะคนก่อเหตุขับรถไปไกลแล้ว

       ผมถามว่าถ้ายิงตามสถานการณ์ใครผิด พวกเราผิดเต็มๆ ติดคุกนะครับ

       แล้วหันไปถามผู้อ่านอีกที แล้วระเบิดหน้าฐาน (ใครจะไปนึกว่านั่นคือประทัดดังซะขนาดนั้น ดังขนาดระเบิดลูกเกลี้ยงนี่แหละ) คนเราในสถานการณ์คับขัน สิ่งแรกที่ทำคือการหยุดยั้งคนก่อเหตุให้ได้ ไม่มีใครวิ่งตามไปจับ มีวิธีเดียวคือยิง ไม่ได้นึกหรอกว่า อะไรเป็นอะไร เด็กหรือผู้ใหญ่เป็นคนทำ ไม่ได้นึกหรอกว่าเราต้องติดคุกหลังจากยิงกระสุนออกไป มันเป็นการแก้สถานการณ์ในจังหวะนั้นเมื่อนานมาแล้ว สุดท้ายความผิดก็คือเจ้าหน้าที่ พี่น้องประชาชนต้องพยายามห้ามปรามเด็กที่จะจุดประทัด ในวันที่ไม่ใช่เทศกาล เพราะมีโอกาสถึงเสียชีวิตได้ตามที่เล่ามา

      ปัจจุบันเจ้าหน้าที่ที่ได้ทำงานมาหลายปีอย่างพวกเรา ไม่มีทางยกปืนขึ้นแน่นอน จนกว่าจะเห็นคนกำลังยืนยิงเรา ไม่เหนี่ยวไก จนกว่าเขาจะยิงมา เด็กๆที่เคยจุดประทัดต้องรู้บ้างว่าในครั้งหนึ่งปืนอาจจะเคยจ่อไปที่ท่านแต่ไม่เคยเหนี่ยวไกออกมา ก็เนี้ยรู้ไว้บ้างนะ

      คนจุดประทัดที่ชายแดนใต้ต้องมีความรู้ เจ้าหน้าที่ทุกคนได้เรียนรู้ขนบธรรมเนียมประเพณีท่านจนรู้ว่า พี่น้องมุสลิมมีเทศกาลฉลองความสุขในช่วงเวลาใดของปี ซึ่งก็ไม่ได้ห้ามการเฉลิมฉลองแต่อย่างใด แต่ถ้าผิดเวลา ก็สุ่มเสี่ยงจะเกิดโศกนาฏกรรมอยู่ร่ำไป เพราะมันคล้ายเสียงปืนกับเสียงระเบิดนั่นเอง

โดย ส.บุญยืน

 

กลับไปที่ www.oknation.net