วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทบทวน-ความเข้าใจเรื่องปริวาส


ทบทวน- ปริวาสไม่ใช่งาน แต่เป็นชื่อสังฆกรรม

เมื่อคืนได้รับนิมนต์ให้ไปบรรยายให้ความรู้แด่ผู้อยู่ปริวาส
แม้จะเป็นเรื่องของพระสงฆ์ล้วน ๆ
แต่ก็มีญาติโยม “ถือโอกาส” ไปร่วมปฏิบัติธรรมด้วย...
ร่วม ๆ ก็เกือบสองร้อยชีวิต นับเป็นเรื่องควรอนุโมทนา
ก่อนหน้านั้นจึงตอบรับนิมนต์ด้วยความยินดี

ก่อนไปตั้งคำถามเล็ก ๆ ขึ้นมาในใจว่า
“ปริวาส” สมัยพุทธกาล ท่านทำกันอย่างไร
จึงไปเปิดพระไตรปิฎกหาข้อมูลเล็กน้อย

ได้ข้อสรุปว่า ปริวาส “ไม่ใช่งาน” แต่เป็น “สังฆกรรม”
คือไม่ต้องจัดงาน เตรียมนี่ โน่น นั่น
หลักปฏิบัติง่าย ๆ มีอยู่ว่า
พระภิกษุรูปใดรู้ตัวว่าต้องอาบัติสังฆาทิเสส
ก็ให้บอกต่อ “สงฆ์” แล้ว “สงฆ์” ก็จะให้ปริวาส
เงื่อนไขที่มาพร้อมกับปริวาสคือข้อกำหนด ๙๔ ข้อ
ให้ผู้อยู่ปริวาสถือปฏิบัติโดยเคร่งครัด

ทำกันในวัดนั้นแหละ ไม่ต้องหาหมู่หาพวก ไม่ต้องจัดงานใด ๆ
อยู่ปริวาสก็อยู่ในวัดนั้นแหละ ทำกิจวัตรประจำวันปกติ
เพียงแต่ต้องถูก “ลดชั้น” ตามเงื่อนไข ๙๔ ข้อที่กล่าวข้างต้น
เช่น เคยเป็นครูอาจารย์ก็ห้ามสอน
เคยเป็นอุปัชฌาย์ก็ห้ามบวช ห้ามมีคนอุปัฏฐาก
มีอายุพรรษามากเคยนั่งหัวแถวก็ต้องนั่งปลายแถว
มีอาคันตุกะมาจากที่อื่นก็ต้องเข้า “รายงานตัว” ให้ทราบ
ไปวัดไหน เจอพระรูปใด ก็ต้องรายงานการอยู่ปริวาสของตน
นัยหนึ่งก็เหมือนกับเป็นการ “ประจาน” ตัวเอง

เงื่อนไขเวลาของการอยู่ปริวาสก็ขึ้นอยู่กับอาบัติที่ปกปิดเอาวไว้
ปกปิด ๕ วัน ก็อยู่ปริวาส ๕ วัน ปกปิด ๗ วันก็อยู่ ๗ วัน
ปกปิด ๑ เดือนก็อยู่ปริวาส ๑ เดือน
พร้อมบวกเพิ่มให้อีก ๖ วันตามเงื่อนไขพระวินัยทุกครั้ง
เช่น ถ้าปกปิดอาบัติไว้ ๕ วัน บวก ๖ ก็ต้องอยู่ปริวาส ๑๑ วัน
ถ้าปกปิดไว้ ๗ วัน บวก ๖ ก็ต้องอยู่ปริวาส ๑๓ วัน เป็นต้น

ปฏิบัติครบตามเงื่อนไขแล้ว “สงฆ์” ก็จะเรียกเข้าหมู่
กลายเป็น “ภิกษุปกติ” กลับไปใช้ชีวิตได้ตามเดิม
ข้อกำหนด ๙๔ ข้อก็ถูกระงับไป ไม่ต้องถือปฏิบัติอีกต่อไป
เชิดหน้าชูตาอยู่ในสังคมสงฆ์ได้โดยไม่ต้องเคอะเขิน

แล้วปริวาสในปัจจุบันเป็นอย่างไร
ถูกต้องตามเงื่อนไขพระวินัยหรือไม่อย่างไร
ขี้เกียจตอบ ให้ไปตรวจสอบดูกันเอาเอง

โดย chaiyassu

 

กลับไปที่ www.oknation.net