วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ช่วงยามแห่งดอกไม้ (หรือ รำลึกรูปงามยามรัก)


๑.      ชบาหน้าบ้าน

ดอกชบาหน้าบ้านบานอีกแล้ว

สะพรั่งทอดตลอดแถวแนวกระถาง

ขณะโลกโชกฝนจนหลัวราง

และหม่นคลุมมุมเคว้งคว้างอยู่ข้างใน

ถึงชบาบานแย้ม  แต่แรมฝัน

พรากคืนวันหวานฤดีที่เราใฝ่

ถึงยังเช้าหอมชมลมหายใจ
ก็ร้างไร้หอมรินกลิ่นชบา

เมื่อขาดคนเคยห่วงปวงพุ่มดอก

มิให้ชอกช้ำเฉาเช้าบุปผา

ที่เคยอุ่นเคยอวลสวนผกา

ก็สูญลับเวลาเช้ามาลี

ขาดใครหนึ่งซึ่งมือน้อยคอยรดน้ำ

และเช้าค่ำรอคราชบาคลี่

โลกที่เคยเลื่อมระยับ  กลับไม่มี

จึงบ้านนี้สีชบาก็พร่าจาง ฯ

 

            ส่งข่าวถึงหนึ่งเขา  ผู้เจ้าของ

ชบาหมองดอกหม่นบนกระถาง

ส่งข่าวจากหนึ่งใคร  ผู้ใจว้าง

โลกซีดด่างมิต่างปวงดวงชบา ฯ

 

ส่งข่าวว่าหนึ่งคนทนอ้างว้าง

โลกชบาดูเลือนรางกลางหัวใจ ฯ

บันทึก

๑. เพราะอยากเขียนกลอนรัก  จึงเขียน

๒. เคยโพสต์ในเฟซบุ๊กแล้ว  นำมาโพสต์ที่นี่อีกที  เพื่อ จัดเก็บ  ให้เป็นที่เป็นทาง

๓.  ไม่ได้เข้าบล็อกนี้ซะนานจนเกือบหาทางเข้าบ้านไม่ถูก  เมื่อโดนกระตุ้นต่อมอยากจาก "เก้า  เคียงดิน - น้องสาว" จึงพยายามหาทางเข้าบ้านอีกที

บันทึก
๑. เพราะอยากเขียนกลอนรัก  จึงเขียน

๒.  

โดย สร้อยแพรวัณณภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net