วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บทกวีทิพย์ :: พระนิพพานไม่มีเกิด แก่ เจ็บ ตาย


๐ อัน"เกิด-แก่-เจ็บ-ตาย"ทั้งชาย-หญิง    สรรพสิ่ง"ใต้ไตรลักษณ์"ประจักษ์เห็น

"ตั้งแต่เกิดจนถึงตาย"ไม่วายเว้น    แสนทุกข์เข็ญ"เป็นทุกขัง"ทุกครั้งคราว

เริ่มเกิดมาจากท้อง...ร้อง"อุแว้"!!!    หิวนมแม่...ผิวหนังเจ็บเพราะเหน็บหนาว

ลำบากจังทั้งเยี่ยว-ขี้ราคีคาว    "ดูดน้ำข้าว-กล้วยบด"ยังจดจำ!!!

"หัดคลานคืบ"กระดืบไปใกล้ๆเบาะ    "อยากหัวเราะ-ยิ้มไม่ออก"ช้ำชอกขำ

หัด"ตั้งไข่"ยืนล้มก้มคะมำ    "หัดพลิกคว่ำ-พลิกหงาย-กายตะแคง"!!!

แล้ว"หัดเดิน-กินข้าว"ทั้งคาว-หวาน    อาศัย"มารดา"เปรอปรนทุกหนแห่ง

โต..."เข้าเรียนหนังสือ"ร่ำลือแรง    เรียนจบ...แข่งเข้า"มหาวิทยาลัย"!!!

จบ..."ทำงานเลี้ยงชีวี"ไม่มีหยุด    "มีครอบครัว-มีบุตร"ไม่หยุดได้

"ลูกมีลูก...ก็เลี้ยงหลาน"บานตะไท    ทุกข์แค่ไหน?ไม่มีพัก...หนักจริงๆ!!!

๐ จะ"แบกทุกข์"แบกกันไปทำไมเล่า?    หาก"วางลงก็เบา"ไยเขลายิ่ง!!!

"นิพพาน-ไม่เกิด แก่ เจ็บ ตาย"สบายจริง    โยนทุกข์ทิ้ง"กลับโลกทิพย์พระนิพพาน"!!!

ด้วย"ศีล-สมาธิ-ปัญญา"อุตสาหะ    "ไม่ลดละ....เร่งปฏิบัติตัดสังขาร-

ขันธ์ห้า"ลง"เหลือเพียงจิต"เป็นนิจกาล    "กลับนิพพานในชาตินี้"สุดดีจัง!!!

"คิดถึงพระและนิพพาน"ตระการจิต    แสนโสภิตงดงามเปี่ยมความหวัง

"แผ่เมตตาไปสามโลก"โชคดีจัง    "จิตมีพระ-นิพพานัง"สมหวังเอยฯ....

 

ชัย แสงทิพย์ พุทธกวีทิพย์

chaisangthip@www.com

www.buddha-dhamma.com 

โดย ชัยแสงทิพย์

 

กลับไปที่ www.oknation.net