วันที่ จันทร์ พฤศจิกายน 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บันทึกส่วนตัวในวันฟ้าใสๆๆ คิดเล็กคิดน้อยของผมที่ป่าแก่งกระจาน


การออกค่ายกิจกรรมของนักศึกษาเป็นกิจกรรมที่สนุกสนาน เวลานึกถึงทีไรก็สนุกทุกที เมื่อมาทำงานแล้วเราคงไม่มีโอกาสไปออกค่ายกิจกรรมกับนักศึกษาได้ เพราะเราคงแก่เกินไปที่จะปลอมตัวไปเป็นนักศึกษาหน้าใสๆๆกัน การออกค่ายกับชุมชนออนไลน์จึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่คนทำงานหลายคน เลือกที่จะร่วมรำลึกและร่วมสนุกกับเพื่อนๆๆในบรรยากาศค่ายกิจกรรมแบบสมัยเรียน

 

Oknation.net เป็นสังคมออนไลน์อีกแห่งที่มีกิจกรรมออกค่ายจิตอาสาอยุ่ตลอดทั้งปี และก่อนส่งท้ายปีนี้ กิจกรรมคืนความสุขให้สัตว์ป่าที่แก่งกระจาน เป็นอีกกิจกรรมที่สนุกสนานและได้มีโอกาสทำกิจกรรมเพื่อสัตว์ป่า ได้เที่ยว ได้สนุก ได้ช่วยเหลือสัตว์ โดยเฉพาะได้มีโอกาสพบปะเพื่อนนักเขียนบล็อคเกอร์ แลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ เท่าที่เคยร่วมออกค่ายกับ oknation.net ไปทีไรไม่เคยผิดหวัง ได้หัวเราะ ได้สนุกกับเพื่อนๆๆเหมือนเพื่อนสมัยเรียน(จริงๆๆแล้วไม่เคยรู้จักกันและไม่เคยพบหน้าบล้อคเกอร์บางท่านมาก่อนเสียด้วยซ้ำ)

ผมอยากจะเขียนบันทึกการเที่ยวในครั้งนี้ แต่ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเขียนอย่างไร เพราะมีเรื่องราวมากมาย ปะติดปะต่อกันไม่ค่อยจะถูก ผมขอใช้ภาพเล่าเรื่องราวบันทึกส่วนตัวแทนนะครับ

 

 เรา 5 คนมุ่งสู่แก่งกระจาน ภาพนี้ผมสะเก็ตในรถ ผมวาดระหว่างที่บล็อคเกอร์รัลย์ผีเสื้อฯ โชว์เฟอร์จิตอาสาที่สละเวลาทั้งรถและกำลังกาย ขับรถส่วนตัวพาเพื่อนบล้อคเกอร์ไปร่วมกิจกรรม เราขับรถมุ่งสู่แก่งกระจานตอนราวๆๆ 5 ทุ่ม ทุกอย่างมืดหมด แต่คุณรัลย์ก็มีความสุขที่ได้ขับรถ ขับไปร้องเพลงไปอย่างมีความสุขพร้อมๆๆกับเสียงหัวเราะของเพื่อนๆๆในรถ ผมอยากเก็บบรรยากาศช่วงเวลาที่สนุกของผมและอยากจะส่งเป็นการ์ดออนไลน์ขอบคุณคุณรัลย์ที่เอื้อเฟื้อรถให้พวกเราได้เที่ยวกันครับ

 นานทีเดียวที่ผมไม่ได้นอนห้องสวยหรูแบบนี้ ขอบพระคุณบล็อคเกอร์ wansuk พี่สาวที่ใจดี เอื้อเฟื้อเต้นท์ให้ผมนอนเพราะผมไม่ได้นำเต้นท์มา พี่วันศุกร์ได้หอบเต้นท์มาเพื่อพักผ่อนส่วนตัว แต่เมื่ออยู่กลางป่า พี่วันศุกร์แบ่งปันความสุขส่วนตัวให้ผม ผมได้แต่รับและพูดไม่ออก อยากขอบคุณพี่วันศุกร์อีกครั้งผ่านสมุดบันทึกออนไลน์ของผมเรื่องนี้

 

 ภาพแรกที่ตื่นตาของผม ครั้งแรกในชีวิตที่ได้เยี่ยมเยียนแก่งกระจาน ฟ้าใสๆๆ โค้งน้ำ โค้งฟ้าใสๆๆ

บรรยากาศที่อบอุ่นยามเช้าของค่าย คุณลุงผมสีทอง หน้าตา(เกือบ)ดี ปรุงแต่งกาแฟคอยน้องๆๆบล็อคเกอร์ ใครอยากดื่มรสไหน คุณลุงปรุงให้ทุกรส  ชงไป ยิ้มไป กับเพื่อนๆๆอย่างมีความสุข นั่งชง นั่งดมกลิ่นกาแฟสดที่โปรดปรานของแก ภาพที่หลายคนคุ้นตาถ้าหากใครเคยออกค่ายกับโอเค

อาวุธกลางป่าของพวกเรา ขวดน้ำและกาแฟ

แสงแดดและแมลงรีบวิ่งมาคอยต้อนรับแขกหน้าตาแปลกๆๆอย่างผม

ดอกหญ้าหน้าตาเชยๆๆ ชูช่ออวดชาวบ้าน คงคิดว่าหน้าตาตัวเองดีกระมัง ยืนยิ้ม โปรยปุยเกสรแจกชาวบ้าน จนจามไปหลายคน

ในยามที่เพื่อนๆๆอยู่รอบๆๆๆ ความสุขก็มักจะวิ่งเข้ามาหาทุกที

 

หน้าต่างสีเขียว ที่ผมฝันอยากให้บ้านผมเป็นแบบนี้จัง

บรรยากาศเช้าๆๆๆ ฟ้าชมพูๆๆๆ โรแมนศรีมากๆๆ

 

เมืองไทยสวยไม่แพ้ใคร ไม่เหมือนใคร

 

คุ้งน้ำคุ้งฟ้าใสๆๆ ทำให้ใจร้อนๆๆตลอดอาทิตย์ หายไปในทันทีเมื่อผมได้เจอวิวนี้

 

ฟ้าสวยๆๆ ใครๆๆก็อยากจะใช้เป็นแบล็คกราว

 การเดินทางของความสุขกำลังจะเริ่มแล้ว

 


การเดินทางของพวกเรา มุ่งสู่ป่า คืนความสุขให้สัตว์ป่า เพื่อร่วมทำโป่งเพื่อสัตว์ป่า

 เมนูแสนอร่อย แร่ธาตุ เกลือ รสชาติดี สำหรับน้องๆๆสี่ขา ดินเนอร์ ที่เป้นดินแสนอร่อย ที่พวกเราเรียกว่า โป่งเทียม

ความเหนื่อยบางทีก็ทำให้เกิดความสุข  ปัญหาหรืออุบัติเหตุบางทีก็ทำให้มิตรภาพของเพื่อนแน่นแฟ้นขึ้น

 ขับไปเที่ยวไป เพื่อนขับ เรานั่งถ่ายภาพ สุขใจจัง

อุบัติเหตุกลางป่า รถติดหล่ม มิตรภาพของโลกออนไลน์นี้มีอยู่จริง ใครก็ไม่รุ้ ต่างไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เมื่อเพื่อนร่วมถนน เกิดอุบัติเหตุ ทุกคนก็เทใจช่วยกันอย่างมีความสุข  ใครไม่เคยเจอ คงไม่เข้าใจว่า มิตรภาพโลกออนไลน์เป็นอย่างไร ขอบคุณคุณชายสามหยด คุณศุภรุต คุณบี คุณรัลย์ คุณแตน คุณบุ๋ม และคุณพี่กางเกงสีส้ม ขอบคุณที่ผมได้เห็นมิตรภาพของกันและกันกลางป่าที่น่าประทับใจ

 เป้าหมายของเรา ลานพะเนินทุ่ง ทุ่งโล่งๆๆ ฟ้าโล่งๆๆ สมรภูมิสงครามถ่ายภาพที่หลายคนตั้งใจจะมาที่นี่กัน

ป่าเหงาๆๆ แต่ยามเช้า ไม่น่าเชื่อว่า กองทัพนักท่องเที่ยว เปลี่ยนแปลงป่าให้กลายเป็นสวนจตุจักรได้

ทุกคนต่างเดินมุ่งสู่ลานพะเนินทุ่ง เพื่อชมความสวยงามของทะเลหมอก

ท้องฟ้ายามเช้าที่พะเนิน

ทะเลหมอกที่เต็มไปด้วยทะเลคน คนเยอะพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน จนไม่ได้ยินเสียงธรรมชาติเลย

 

ธรรมชาติคือจิตกรที่ยิ่งใหญ่ วาดฟ้าวาดแสงได้ทุกวัน ทุกวันมีภาพมีสีที่ไม่เคยซ้ำกันเลย

 

กล้องถ่ายภาพและทำเลการถ่าย คือ ปัจจัยที่สำคัญที่จะบอกว่า คุณจะเก็บความสวยได้มากแค่ไหน

ครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นนกเงือก

สมาธิและจิตนาการ คือเครื่องปรุงรสสำหรับภาพถ่าย

 

 

ไม่น่าเชื่อว่า แก่งกระจานจะยิ่งใหญ่มาก เป็นอุทธยานที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ผมพึ่งรุ้จากเจ้าหน้าที่เมื่อผมมาถึงอุทธยานแห่งนี้

การบันทึก คือ การพักผ่อนอีกชนิดที่ทำให้ช่วงวันหยุดมีความสุขมากขึ้น

 

 

 

เวลาผ่านไปเร็วจัง และแล้วเราก็ต้องลาจากป่าเขียวๆๆของเรา มุ่งสู่ป่าคอนกรีตบ้านของพวกเราเหมือนเดิม

 

ภาพจากชัตเตอร์ครั้งสุดท้ายของผมที่แก่งจาน ลาก่อนแก่งกระจาน

 

การบันทึก คือ เครื่องปรุงควาสุขในวันหยุดของใครบางคน

 

 

 

ขอบพระคุณเพื่อนๆๆโอเคเนชั่นและผุ้ร่วมสนับสนุนกิจกรรมนี้ ขอบคุณที่ได้ให้โอกาสผมได้ร่วมกิจกรรมนี้อย่างสนุกสนาน ขอบพระคุณเพื่อนๆๆพี่ๆๆที่แบ่งปันและให้การช่วยเหลือผมตลอดทริบนี้

 

 

แสงสุดท้าย ความทรงจำที่แก่งกระจาน จากไอแพด

ขอบคุณคุณรัลย์ที่เอื้อเฟื้อรถ ขอบคุณคุณวันศุกร์ที่ช่วยเหลือเรื่องเต้นท์ ขอบคุณคุณบีที่ช่วยเหลือและสอนผมเรื่องกาลเตนท์ ขอบคุณคุณชาลีที่ช่วยเหลือเรื่องอาหารและความรู้เรื่องนก ขอบคุณแตนและบุ๋มที่ทนฟังผมโม้ตลอดเส้นทาง ขอบคุณพี่ไก่ที่แบ่งข้าวเหนียวมะม่วงรสชาดดีให้ผมทาน ขอบคุณลุงพ้งที่ชงกาแฟหอมๆๆให้ดื่ม ขอบคุณคุณป้าตะลิงปิงที่นำตะลิงปิงมาฝาก ขอบคุณคุณอาหารที่อร่อย ไข่ต้มรสดี ของใครไม่ทราบ อร่อยมาก ขอบคุณคุณลุงชาย 3 หยดที่ถ่ายภาพสวยๆๆของผมและเพื่อนๆๆ ทุ่มเทสุดใจ ขอบคุณป้ารุ พี่มะอึก พี่มะยง ครูแดง พี่หมอสมชัยและแฟนสาว ขอบคุณลุงแจ็คและภรรยาที่แบ่งขนมให้ผมทานตลอดเส้นทาง  และอีกหลายๆๆท่านที่ทนฟังผมโม้และกัดตลอดทริบ

 

แล้วพบกันอีกครั้งนะครับเพื่อนๆๆ

 
 

 

เพลงประกอบเรื่อง : Kobukuro - TSUBOMI เพลงประกอบละคร Tokyo tower
https://www.youtube.com/watch?v=86pe0zLx8uo

Flag Counter

โดย Kibangkok

 

กลับไปที่ www.oknation.net