วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2557

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

..พ่อ...


..

 

ตะวันยังไม่โผล่จากขอบฟ้ามืด
พ่อตื่นและลุกไปดูไร่นาแล้ว
พร้อมกับที่แม่ตื่นหุงหาทำกับข้าวตักบาตรพระ
เวลาพระเดินกลับวัด พ่อกลับจากนา
วงข้าวเช้าทุกมื้อ พ่อนั่งเป็นประธาน
..
ตะวันทอแสงแรงกล้า
พ่อง่วนอยู่กับการเกี่ยวหญ้าให้ควายที่ทุ่งนา
และทำงานอื่นที่สมควรต้องทำเพื่อครอบครัว
ตะวันยอแสงและเริ่มลับเหลี่ยมเขา ทิวไม้
พ่ออยู่บ้าน วงข้าวเย็นทุกมื้อ มีพ่อนั่งเป็นประธาน
..
วันนี้...
ดวงเดือน ดวงดาว ออกมาระบายฟ้ายามราตรี
รัศมีจันทร์ส่องหล้าทั่วแดนไทย
ไม่เกินสองทุ่ม พ่อก็หัวถึงหมอนแล้ว
เสียงกรนดังมาเป็นระยะๆ
แม่ยังพาหลานสวดมนต์ไม่เสร็จเลย
..
พ่อครับ
วันพ่อแห่งชาติ ผมไม่ได้อยู่ใกล้พ่อ
แต่เลือดของพ่อก็อยู่ในตัวผมเสมอ
ผมไม่มีวันลืมหรอกครับว่า
ผมเป็นลูกของพ่อ
ลูกชายของชาวนาที่เป็นอยู่ตามอัตภาพ
ชาวนาที่ดำเนินตามรอยพระยุคลบาท
ยึดหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง.
..
อาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์
อำนวยพรให้พ่อ มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง
สุขกายเย็นใจ อายุมั่นขวัญยืน
สถิตเป็นมิ่งขวัญของลูกๆไปตราบนานเท่านาน.
รักและเป็นห่วงพ่อเสมอครับ.
..

...ชนสุรินทร์...
๕ ธ.ค. ๕๗

ปล. อันที่จริง การบอกพ่อเป็นเรื่องส่วนบุคคล

ผมโพสต์เผยแพร่เช่นนี้ เพื่อแสดงความรู้สึกตัวเอง

และบางทีอาจเป็น "กำลังใจ" แก่ "บางใคร" ที่ ไม่ค่อยได้อยู่ใกล้พ่อเหมือนผม..

โดย มนพล

 

กลับไปที่ www.oknation.net