วันที่ เสาร์ สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.....12 สิงหาคม เมื่อ 21 ปีที่แล้ว.....


.

เสมือนว่าเรื่องราวเพิ่งจะผ่านไปเมื่อวาน

.

เดือนสิงหาคม 2529 แม่เข้ากรุงเทพฯมารักษาดวงตาและเราได้อยู่ด้วยกัน หลังจากที่ต้องห่างกันสิบกว่าปี

กลางวันของวันจันทร์ที่ 11 สิงหาคม 2529  ภรรยาของผมเข้าโรงพยาบาลด่วน  โดยเพื่อนของเธอไปส่งตัวให้หมอโรงพยาบาลราชวิถีและพักห้องพิเศษทันที  ผมไม่ได้ไปจัดการเพราะติดราชการสำคัญ

คืนวันที่ 11 สิงหาคม 2529  ผมไม่ได้กลับบ้านและนอนที่ศาลาว่าการ กทม. เสาชิงช้า  เพื่อเตรียมงานเดินเทิดพระเกียรติฯ 

เช้ามืด วันอังคารที่ 12 สิงหาคม 2529  พลเอกเปรม  ติณสูลานนท์  นายกรัฐมนตรี เป็นประธานพิธีเดินเทิดพระเกียรติฯ จากสนามหลวง  ไปที่ลานพระบรมรูปทรงม้า พลังมวลชนเดินเต็มถนนราชดำเนินด้วยปลื้มปิติ

ผมอยู่กับขบวนเทิดพระเกียรติฯจนถึงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ  จึงขออนุญาตเจ้านาย คือ พลตรีจำลอง ศรีเมือง  ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เพื่อไปดูแลภรรยาที่นอนพักอยู่ที่โรงพยาบาลราชวิถี

.

เดินเป็นวิ่งขึ้นไปที่ห้องของโรงพยาบาลราชวิถี

"ภรรยาคุณปลอดภัยค่ะ หมอผ่าตัดเรียบร้อยเมื่อหกโมงเช้านี้เอง ขณะนี้ยังไม่ฟื้น  อีกสองชั่วโมงจะกลับมาที่ห้องค่ะ"  พยาบาลประจำตึกรายงานให้ผมทราบ

.

ผมออกจากโรงพยาบาลราชวิถี  แวะซื้อพวงมาลัยดอกมะลิที่ตลาดบางกะปิและอาหารสำเร็จรูปเข้าบ้านแฟลตคลองจั่น

ถึงบ้าน ผมกอดแม่ จูบแม่ อย่างมีความสุข  มีความสุขมากที่สุดในชีวิต

"แม่...แม่ได้หลานผู้หญิงครับ" ผมเล่าให้แม่ฟังในขณะที่นัยน์ตายังแดงก่ำ

.

ใกล้เที่ยงวันอังคารที่ 12 สิงหาคม  2529  ผม..แม่และลูกชายคนโต เดินทางไปที่โรงพยาบาลพร้อมกระเป๋าเดินทาง  เยี่ยมภรรยาซึ่งนอนหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียง  เธอยิ้มให้แม่และผม ดึงลูกชายวัยสามขวบเข้าไปกอด

เราคุยกันด้วยความยินดี  เพื่อนฝูงที่ทราบข่าวได้ไปเยี่ยมภรรยาผมที่ห้องหลายคน

แม่ขออนุญาตพยาบาลไปดูหน้าหลานสาว  ซึ่งอยู่ในห้องปลอดเชื้อ  แม่ยิ้มด้วยดีใจ

บ่ายแก่ ๆ วันอังคารที่ 12 สิงหาคม 2529  ผมไปส่งแม่ที่สถานีหัวลำโพง  แม่มีกำหนดต้องกลับนครศรีธรรมราชตอนเย็น  และแม่ผมก็จากผมไปด้วยโรคมะเร็งในปีรุ่งขึ้น จนทุกวันนี้ลูกสาวยังไม่เคยเจอหน้าคุณย่า

.

จากวันอังคารที่ 12 สิงหาคม 2529  ปีขาล  ถึงวันอาทิตย์ที่ 12 สิงหาคม 2550  ปีกุล

นับเวลาได้  21 ปีเต็ม  ลูกสาวคนสวยเจริญวัยตามลำดับ

.

.

(น้องจ๋า..ลูกสาวคนเดียวของมะอึก)

.

สิบสองสิงหาคม คือวันที่ลูก ๆ รำลึกถึงแม่

เป็นวันที่ผมกอดลูกสาวด้วยความอบอุ่นที่สุดเป็นพิเศษอีกวันหนึ่ง

เรา...พ่อแม่ลูกทำบุญใส่บาตรร่วมกัน

ลูกสาวทำบุญวันเกิด

แม่ของลูกสาวทำบุญวันแม่

แต่ผมทำบุญกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้แม่ผู้ล่วงลับ

.

ขอให้"น้องจ๋า" ลูกสาวของพ่อของแม่จงมีพลานามัยสมบูรณ์

ไม่ดื้อไม่ซนนะจ๊ะลูกรัก

.

ท่านที่เคารพครับ  21 ปีผ่านไป

เสมือนเหตุการณ์วันนั้นเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เองครับ

เหงื่อยังชุ่มเต็มฝ่ามือของผม

.

รับฟังเสียงจากมะอึกตัวเป็น ๆ และวิพากษ์วิจารณ์มะอึกได้ที่
http://www.oknation.net/blog/radio/2007/08/10/entry-4

โดย มะอึก

 

กลับไปที่ www.oknation.net