วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คือ..รักแม่สุดหัวใจ


 ในโลกนี้ อาจจะมีแม่ที่ทอดทิ้งลูก  กระทำโหดร้ายทารุณกับลูก  เพราะโรคทางจิต หรือสภาวะแวดล้อม

  แต่ แม่ก็คือแม่  

.ลูกกำพร้าไม่มีโอกาสเรียก"แม่"  น่าเห็นใจเพียงไร  คนที่มี "แม่"น่าจะตระหนัก

 "แม่" ทุกคนรักลูก  ลูกคือสายเลือดที่ไม่อาจตัดขาด  สายใยรักผูกพันที่ลูกมิอาจปฏิเสธได้

แม่รักลูกมากขนาดไหน  บางคนซาบซึ้ง เป็นลูกที่ดีโดยตลอด
แม่รักลูกเพียงไร  บางคนไม่เคยรับรู้  ถือว่านั่นคือหน้าที่ของคำว่า แม่
แม่รักลูกแค่ไหน  บางคนรู้  แต่ไม่คิดว่าสำคัญ  หากแต่บอกรักแม่ในที่สาธารณะได้อย่างน่ารัก  พูดเต็มปากเพื่อภาพพจน์อย่างไม่เคอะเขิน  รักแม่กับสายลม  แสงแฟลช   แต่กับตัวแม่เอง  ไม่เคยเอ่ยปากรักแม่สักครั้ง
บางคนบอกรักแม่  แต่ไม่คิดทำตามคำสอนของแม่ การกระทำทั้งทางตรงทางอ้อม มันสวนทางกันด้วยเหตุผล  ร้อยแปดพันเก้า

ความรักของแม่ที่มีต่อลูก  แน่นอน  มากล้นรำพัน   คนเป็นลูกย่อมรู้ดี 

ลูกไม่จำเป็นต้องรอจนถึงวันแม่แล้วแสดงออกถึงความรู้สึกรำลึกถึงพระคุณท่าน   สามารถคิดระลึกถึงทุกวัน
แต่สำหรับคนชอบลืมทั้งหลาย  แค่จำวันแม่แห่งชาติวันเดียวก็ยังดี
วันหยุดสำคัญที่ต้องหาเวลานั่งทบทวน  คิดถึงอ้อมกอดอบอุ่นยามแรกเกิดจนเติบใหญ่  ว่าแม่ผ่านความยากลำบากสักปานใด  สองมือแม่โอบอุ้มดูแล  รักห่วงใยทุกขณะจิต 
แล้วจะได้คิด   ได้ตอบแทนพระคุณแม่ด้วยการกระทำ   ด้วยการรับฟังคำสั่งสอนของท่าน แม้ตัวเองจะปีกกล้าขาแข็งจนคิดได้เองแล้วก็ตาม 

คุณงามความดี  และการอยู่ในศีลในธรรม  ย่อมเป็นสิ่งที่แม่ทุกคนอยากให้ลูกของตนมี  เป็นความภาคภูมิใจที่แม่สุขใจเสมอ 
เป็นลูกตัญญู จักไม่ใช่เรื่องยากหาก..  

รักแม่จากจิตจากใจ  ไม่ใช่แค่ลมปาก 


คือ..รักแม่สุดหัวใจ  !

โดย YEEKENG

 

กลับไปที่ www.oknation.net