วันที่ อาทิตย์ มกราคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...น้ำใจแม่ค้า...



"""เรื่องสั้นวันหยุด : น้ำใจแม่ค้า"""

..


ก่อนหกโมงเย็นวันนี้ หลังจากหุงข้าวทิ้งไว้
ผมก็ปั่นจักรยานไปตลาดหัวคลองเหมือนวันที่ผ่านๆมา
เนื่องจากไปเย็นหน่อยใกล้ๆหกโมงเย็นแล้ว
ตลาดเริ่มวายบ้างแล้ว ผู้คนเริ่มบางตา แต่รถราแน่นถนน  
..
ผมเดินสอดส่ายสายตามองอาหารโน่นนี่นั่นไปเรื่อยๆ
โดยเริ่มเดินจากซอยกลางก่อน ผ่านร้านน้ำพริกกะปิ หมดแล้ว
ผ่านร้านตากับยาย ซึ่งวันนี้ไม่เห็นสองผู้เฒ่านั้นเลย อันที่จริงเมื่อวานก็ไม่เห็น
สงสัยตาไม่สบาย ยายต้องอยู่ดูแล จึงไม่ได้มาค้าขาย สองคนนี้อายุมากแล้วด้วยกันทั้งคู่
..
ผมเดินมองผักและกับข้าวไปเรื่อย ไปหยุดที่ร้านขายไข่ไก่
ตัดสินใจซื้อไข่ไก่เบอร์สาม ๑๐ ฟอง ๓๒ บาท
จากนั้นก็เดินต่อไปจนสุดซอย
เมื่อสุดซอยตาก็หันไปสำรวจร้านขายกุ้งขายปลาของป้าคนหนึ่ง
บังเอิญวันนี้ ป้ามาขายของตามปกติ และมีปลาที่ผมชอบวางขายอยู่
..
"ป้าครับ วันนี้มีปลาตัวเล็กมาขายด้วยหรือครับ ไม่เห็นมีขายหลายวันแล้ว"
"อ๋อ มีจ้ะ ป้าเพิ่งให้เขาไปช้อนมา เอากี่ถ้วยล่ะ"
"ถ้วยเดียวครับ เอาถ้วยนี้ครับ มีกุ้งฝอยแซมๆมาด้วย ผมชอบ"
"พอไหมแค่นี้ เผื่ออร่อยแล้วทานไม่อิ่ม ถ้าไม่พอ ป้าจะแถมให้"
ว่าแล้วป้าแกก็เอามือกอบปลาซิว(ลักษณะคล้ายปลาจิ๊งจั๊งมากกว่า)เพิ่มใส่ถุงให้ผม
"ขอบพระคุณครับป้า" ขอบคุณป้าแล้ว ผมก็ยื่นเงินให้ป้า ๒๐ บาท และรับถุงปลาซิวมา
..
ใช่แล้วครับ ป้าแกขายถ้วยละ ๒๐ บาท ผมเป็นลูกค้าประจำของแกเรื่องซื้อปลาซิวและกุ้งฝอย
แต่ถ้าวันไหนไม่มีกุ้งฝอยและปลาซิว ผมเห็นป้าแกขายกุ้งตัวโตๆ เหมือนกุ้งแชบ๊วยและกุ้งมังกร
ซึ่งผมจะเดินไปยิ้มให้และเดินผ่านไป ป้าแกรู้ใจก็จะบอกว่า "วันนี้ไม่มีปลาตัวเล็กมาขายค่ะ"
..
ผมแปลกใจว่า วันนี้ป้าใจดีแถมปลาให้ผมด้วย ซึ่งปกติแล้วไม่เคยแถม
บางทีอาจเพราะความมืดเริ่มคืบคลานมาแล้ว เนื่องจากแสงสุรีย์เริ่มอ่อนกำลัง
แกคงอยากจะกลับเคหสถานของแกเต็มทนแล้ว หรือไม่ก็อาจเพราะต้องการรักษาลูกค้าอย่างผมไว้
..
อย่างไรก็ตาม ผมถือว่า วันนี้ผมได้รับ "น้ำใจ" จากแม่ค้าในตลาด
ในวิถีแห่งผลประโยชน์ คือ ผมเป็นลูกค้า ป้าเป็นแม่ค้า
ผมต้องจ่ายเงินให้ป้าเพื่อแลกกับปลาที่ผมต้องการนำไปปรุงอาหาร
แต่ในวิถีแห่งผลประโยชน์เช่นนี้ "ไมตรีเล็กๆ" "น้ำใจน้อยๆ" ระหว่างเราก็มีอยู่
ผมคิดว่า วิถีแห่งจิตแบบนี้ ทำให้คนเราสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสันติได้
แม่ค้าไม่โกงราคาสินค้า จริงใจต่อลูกค้า ลูกค้าไม่ชักดาบ เห็นใจเขาใจเรา
ชีวิตระหว่างลูกค้ากับแม่ค้าพ่อค้าก็สามารถมอบรอยยิ้มที่จริงใจให้แก่กันและกันได้ตลอดไป
และเราก็สามารถเป็น "ลูกค้าประจำ แม่ค้ำประจำ" ของกันและกันได้ตลอดไปเช่นกัน.
..


...ชนสุรินทร์...
๒๕ มกราคม ๒๕๕๘



โดย มนพล

 

กลับไปที่ www.oknation.net