วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องเล่าจากสายลม


เรื่องเล่าจากสายลม

 

บางทีการมีอยู่จริง  ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีอยู่ตลอดไป..........

กาลครั้งหนึ่ง....กาลครั้งหนึ่งครั้งนั้น  สายลมอยู่ได้โดยลำพัง 

พัดไปเพียงลำพัง  ไปในความเงียบงัน  กับช่วงเวลาที่ล่องลอยไปอย่างยาวนาน 

พัดผ่านช่วงเวลาเดียวดาย  ผ่านเวลาสุขสม  ผ่านทุกๆอย่างที่พบเผชิญ

ครั้งหนึ่งครั้งใด  สายลมพัดไปอย่างโดดเดี่ยวเช่นเคย 

เหมือนล่องลอยตามช่วงเวลาเดิมๆ 

หากแม้ครั้งใดครั้งหนึ่ง  สายลมหมุนเวียนอยู่รอบดอกไม้ดอกหนึ่ง 

ที่บังเอิญพลิ้วไหวไปพร้อมกับสายลมขณะนั้น  โลกแห่งสายลม....

ราวกับได้พบช่วงเวลาที่ไม่เคยเชยชมเช่นนี้มาก่อน 

จึงพัดพาสายลม  ควบคู่นภา  ดอกไม้พลิ้วไว้ข้างกายา  เวลาผ่านไปเพียงชั่วครา 

ดอกไม้นั้นตกลงสู่ธารา  สายลมได้พัดวนเวียนอยู่ดังเช่นเดิม 

น้ำเสียงของสายธาราที่พัดพาดอกไม้นั้นไป  ฉุดดึงสายลมให้กลับขึ้นสู่ความเงียบงัน

มี  ไม่มี  ต่างกันตรงไหน ? 

หากแม้นเวลาที่หมดเรี่ยวแรงใจ  สิ่งที่บอกว่าไม่เป็นไร คือ ตัวของเราเอง....

กาลครั้งหนึ่ง ครั้งนั้น  กาลเวลาพัดพาสายลมให้รับรู้ถึงความเงียบงัน 

นภาไม่อาจเป็นเช่นเคย  หากแม้นทุกๆอย่างยังเป็นเช่นเดิม 

สายลมร่วง  แต่ยังพัดพาช่วงเวลาเงียบงันผ่านไป 

สายธารายังคงไหลริน  ร่องเสียงที่พัดผ่านไปไม่อาจหยุดได้

ครั้งหนึ่งครั้งใด นภาไม่ได้พลาดอะไรไป 

ทุกสิ่งยังเหมือนเดิม หากแต่สายลมยังต้องพัดพาไปเช่นเดิม 

รอบนภายังมีสิ่งต่างๆที่เฝ้ารอคอยสายลม พัดพาสายใยซึ่งเคยพลิ้วไหว....ดังเดิม

ดังนั้น....สายลมเฝ้าครวญพัดวนเวียนในห้วงเวลาหนึ่ง

สายลมใคร่ครวญเห็นสิ่งต่างรอบนภา....เฝ้ารอคอย

จึงมิอาจปล่อยช่วงเวลาไปตามธาราได้  สายลมจึงกลับมาพัดพลิ้วอีกครั้ง

....มิใช่เช่นเดิม  แต่หากพลิ้วไหวกว่าเดิม  โดดเดี่ยวกว่าเดิม 

อ่อนโยนกว่าเดิม  และเข้มแข็งกว่าเดิม

ใครคนนั้น ใครนะใครกัน  คนที่เดินจากไปในวันที่ไม่มีใคร 

หรือคนที่จางหายไปจากความทรงจำ

ครั้งหนึ่งครั้งนั้น....ช่วงเวลาล่องลอยผ่านนภา 

สายลมเฝ้าทวงถาม คำถามที่ไม่มีคนตอบ  ไม่มีแม้แต่พรรณนา

สายลมก็ลอยพัดไป  ตามช่วงนภาเช่นเดิม....เช่นนั้น

ครั้งหนึ่งครั้งใด  สายลมเฝ้าสงสัย  นึกถึงธาราที่พัดพา

เชื่องช้าและพลิ้วไหว  ที่ห่างหาย หายห่างไป 

หรือคำนึงถึงสายนภารอบตัว  ที่ซึ่งไม่มีแมกไม้พลิ้วไหวใดๆ

ที่ซึ่งหลงลืมความคำนึงใดๆ  จางหายไปจากความทรงจำ 

ไม่มีลมหายใจใดดับลง  เพียงเพราะลมหายใจใดจากไป....

ครั้งหนึ่งครั้งนั้น  ครั้งใดที่นึกถึง  ซึ่งธาราและนภา 

หากแม้สายธาราได้พัดพาช่วงเวลาห่างหายจะสลายไป 

หากแต่นภายังคงวนเวียนพัดผ่านช่วงเวลาเวลาต่างๆมากมาย รวบรวมสิ่งต่างๆ

ครั้งนั้นเอง  สายลมยังคงหายใจ....

และเฝ้ารอเวลาจะพัดพาสิ่งต่างๆ  ให้โบยบินพลิ้วไหวไปด้วยกัน 

ต่างคนต่างหายไปจากชีวิตของกันและกัน 

เพราะถึงเวลานั้น..........

อย่างน้อยเราอาจจะรักกันมากกว่าเดิม 

หรืออาจจะไม่มีวันรักกันเลย..........

 

 

โดย Devilliaz

 

กลับไปที่ www.oknation.net