วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความรักผ่านมา.....ในเดือนมีนาคม


เป็นเวลากว่า ๓ ปีแล้วกระมังคะที่จู่ๆ แม่มดก็ได้รับคำถามทางหลังไมค์จากบล็อกเกอร์น้องใหม่คนหนึ่งแห่งบางโอเค  คุณ KratenUan ถามมาว่าแม่มดเคยสั่งซื้อของในยุโรปผ่าน e-bay ไหม

ตอนนั้นแม่มดยังอาศัยอยู่ในประเทศเยอรมนี  คุณอ้วนบอกเล่าเพิ่มเติมว่าเธอเป็นนักวาดภาพ อยากได้สีน้ำ Schmincke Horadam กับสีไม้ยี่ห้อ Faber Kastell แต่ค่าส่งของ Ebay England  แพงเหลือหลาย

แม่มดเป็นคนที่วาดอะไรก็ไม่เป็นตัวแต่พอฟังชื่อแล้วก็รู้ทันทีว่าสีคุณภาพเยี่ยมที่คุณอ้วนต้องการเป็นสีเยอรมัน เลยถามกลับไปว่าทำไมจะไปซื้อที่อังกฤษล่ะ หนู  ที่เยอรมนีจะไม่ถูกกว่าหรือ น้องตอบกลับมาซื่อๆว่าเธอใช้ภาษาเยอรมันไม่ได้

ความจริงตอนนั้นเราไม่รู้จักกันเลยสักนิด เราต่างเป็นเพียง avatar อยู่ในบางโอเคแต่แม่มดเป็นพวก hopeless optimist  ประเภทเจ็บแล้วไม่ค่อยจำ ยังคงมีความเชื่ออย่างหัวปักหัวปำว่าจะอย่างไรเสีย  โลกนี้ก็ต้องมีคนน่ารักมากกว่าคนน่าชัง   จึงบอกให้เธอส่งรายละเอียดของสีทั้งหมดที่ต้องการมา แล้วแม่มดจะเข้า website เยอรมันหาแหล่งขายสีราคาถูกที่สุดให้

 

สายใจที่ผูกพันเราไว้ด้วยกันจนบัดนี้อาจจะเริ่มที่ตรงนั้นกระมังคะ  ตรงที่เราจริงใจต่อกัน ไว้วางใจกันอย่างที่คนฉลาดๆเขาไม่ทำ

เราคุยกันทางเมล์บ้าง ทางหลังไมค์บ้างมาเรื่อยๆ เธอบอกเล่าความฝันว่าวันหนึ่ง เธออาจจะทำงานศิลปะอย่างจริงจังจนถึงขั้นเลี้ยงตัวเองได้

แต่ อ้วนยังไม่เคยขายรูปเลย พี่

อ้าว แล้วเมื่อไรจะเริ่มล่ะ น้อง

ทุกอย่างต้องมีครั้งแรก  จริงไหม

 

ครั้นถึงวันที่คุณอ้วนขอหมายเลขบัญชีธนาคารของแม่มดที่เมืองไทยเพื่อจะโอนเงินค่าสีที่แม่มดจ่ายไปก่อนคืนให้ทั้งๆที่เธอยังไม่ได้รับสีเลย  แม่มดจึงเสนอให้เธอวาดภาพลูกชายในวัยเยาว์จากแบบที่แม่มดถ่ายเก็บไว้มากมายแทน แม่มดให้สิทธิ์เธอเลือกว่าจะวาดภาพใดและกี่ภาพ  เราตกลงกันว่าแม่มดจะถือสีของเธอไปส่งทางไปรษณีย์ถึงสงขลาให้เมื่อแม่มดกลับเมืองไทยในเดือนกรกฎาคม เธอเองก็จะส่งภาพวาดของลูกชายมาให้แม่มดทางไปรษณีย์ในเดือนเดียวกัน

แต่พอถึงเดือนมีนาคมของปีนั้น  คุณอ้วนก็โพสต์ภาพของหนุ่มน้อยที่เธอเลือกวาดไว้ ๓ ภาพให้แม่มดเป็นของขวัญวันเกิดบนโอเค เป็นผลให้แม่มดต้องร้องไห้แงๆอยู่หลายนาที แล้วรีบตาลีตาลานนำสีทั้งหมดไปส่งให้เธอถึงสงขลาจากเยอรมนีโดยตรงเพราะคุณอ้วนเองก็เกิดในเดือนมีนาคมเช่นกัน

 

ไม่มีสิ่งใดมีค่าเท่าเทียมกับน้ำใจเท่าน้ำใจ  ไม่มีสิ่งใดจะสามารถหล่อเลี้ยงน้ำใจไว้ได้นอกจากน้ำใจ

 

จนบ้านที่ราชบุรีของแม่มดแล้วเสร็จ ภาพสีไม้ของลูกชายทั้ง ๓ ภาพและภาพกุหลาบจากสีน้ำ Schmincke Horadam ที่คุณอ้วนวาดแถมให้แม่มดเป็นการตอบแทนน้ำใจถูกใส่กรอบวางไว้ในบ้านแล้วหลายเพลา คุณอ้วนจึงพาตัวเองมาให้แม่มดรู้จักตัวจริง เสียงจริงถึงราชบุรี

เราเป็นพี่เป็นน้องกันเรื่อยมา คุณอ้วนไม่เพียงแต่วาดรูปสวย ยังทำขนมอร่อยอีกด้วย เธอส่งขนมกล่องโตมาให้แม่มดเมื่อใด แม่มดก็ส่งช็อกโกแลตกล่องใหญ่คืนไปให้เมื่อนั้น  

ก็คนนี้น่ะแม่มดนะคะ ไม่ใช่นางฟ้า จะยอมน้ำหนักขึ้นเพราะขนมนมเนยอยู่ฝ่ายเดียวได้อย่างไร แถมแม่มดยังขู่เธอไปด้วยว่า ถ้าพี่ทานขนมอร่อยมากจนป่วย พี่จะส่งบิลโรงพยาบาลไปให้คุณอ้วนนะ 

 

เดือนมีนาคมเวียนมาอีกครั้ง  คุณอ้วนส่งข่าวงานแสดงภาพวาดดอกกุหลาบด้วยสีน้ำฝีมือศิลปินชื่อก้องที่เธอชื่นชอบมาให้แม่มดช่วยไปชมแทน เธอรู้ใจพี่สาวว่าหลงใหลความงามของดอกกุหลาบเพียงใด  ถ้าเป็นภาพสาวๆ เธอคงส่งข่าวไปให้คนอื่นแทน

 

คุณอ้วนเคยขึ้นมากรุงเทพฯเพื่อมาทำ workshop กับ อาจารย์ศรัทธา หอมสวัสดิ์ ซึ่งใครๆเรียกขานว่าอาจารย์ Lafe มาก่อนที่หอศิลป์ร่วมสมัย ถนนราชดำเนิน แต่เป็นการฝึกวาดภาพบุคคล

 

 

 

 

ครั้งนั้น คุณต่าย (Blogger Lapin) และคุณทางแก้วนัดกันมาให้กำลังใจคุณอ้วนอย่างพร้อมเพรียง แต่เราเป็นจอมตะกละเห็นแก่กิน  ดูน้องวาดภาพได้เดี๋ยวเดียว เราก็ทิ้งเธอให้ทำงานต่อไปตามลำพัง  พี่ๆสามคนไปหาของอร่อยๆกินกันเรื่อยไปตั้งแต่ต้นจนจรดปลายถนนตะนาว

 

หนนี้ แม่มดไปชมภาพวาดดอกกุหลาบสีน้ำที่ K Village ซอยสุขุมวิท ๒๖ กับพี่สาวตามคำสั่งของคุณอ้วน แม่มดพยายามถ่ายภาพกุหลาบงามไปฝากเธอแต่สุดปัญญาจะเก็บภาพดีๆได้เพราะแม่มดไม่ถนัดการถ่ายภาพ indoor ที่มีทั้งแสงจากดวงไฟและกรอบภาพ  หรือจะพูดให้ตรงจุดกว่า ก็คงจะเป็นว่าแม่มดไม่ถนัดอะไรสักอย่างเดียวนอกจากการถ่ายภาพธรรมชาติในแสงธรรมชาติที่คนตาไม่บอด นิ้วไม่ด้วนคนไหนๆก็ทำได้

 

แต่คุณอ้วนกับแม่มดมีอาจารย์สอนแต่งภาพคนเดียวกัน 

จะใครเสียอีกเล่าถ้าไม่ใช่ ลุงชาติ  เจ้าพ่อ PS แห่งบางโอเค คนที่รักนก หลงหนอน แต่ชอบถ่ายภาพหนูๆ :D  

คุณอ้วนมีพื้นฐาน PS มาก่อนและเธอตั้งใจเรียน เธอมีเป้าหมายชัดเจนว่าจะเอาวิชานี้ไปทำอะไร  ส่วนแม่มดนั้นเป็นพวกเรียนๆเล่นๆทดสอบความอดทนของคนสอนไปวันหนึ่งๆ  แถมยังสามารถก่อเรื่องร้ายๆให้ครูมึนได้เรื่อยๆประเภทแตะเม้าส์ไปตรงไหน พินาศตรงนั้น  วันดีคืนดีก็ทำพาเลทหายไปจากจอทั้งกระบิจนครูต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงจัดหน้าจอ PS แบบ idiot proof ให้ใหม่เพื่อให้แน่ใจว่าแม่มดจะไม่ทำให้สสารสูญหายไปจากโลกนี้ได้อีก  แต่ความมุ่งมั่นและความสามารถในการสอนของลุงชาตินั้นเป็นที่น่าอัศจรรย์ใจ แม้ลุงจะสอนไป ถอนใจไป ดุไปก็ตาม

 

ดังนั้นพอแม่มดส่งภาพถ่ายชุดที่หากศิลปินผู้วาดมาเห็นเข้าอาจจะร้องไห้ไปให้ลุงชาติดูทางสไกป์ แถมเรียกร้องไปด้วยว่าอยากจะโพสต์ภาพกุหลาบสีน้ำฝีมืออาจารย์ Lafe ให้คุณอ้วนชมในวันเกิด แม่มดก็เดาได้ไม่ยากว่าลุงคงจะส่ายหน้า (ต้องเดาค่ะเพราะเราใช้วิธี share screen เห็นแต่งานบนจอของอีกฝ่ายหนึ่ง ไม่ได้เห็นหน้ากัน) ลุงทำเสียงระอามาทางอากาศอย่างที่คาดไว้ ผมบอกคุณแล้วไงว่าให้ถ่ายภาพให้ดีมาตั้งแต่ต้น

แต่ลุงก็อดทนช่วยสอนแม่มดแก้ไขภาพที่แม่มดถ่ายมาอย่างโหล่ยโท่ยทีละภาพๆเป็นเวลานานหลายๆชั่วโมง ตั้งแต่เปิดไฟล์ใน camera raw เริ่มแก้ไข white balance แต่งแสง เงา ฯลฯ ฯลฯ แล้วส่งภาพกลับไปแต่งต่อใน Photoshop จนถึงการทำเงาที่กรอบรูปโดยมีหลักการว่าเราแก้ไขภาพเพื่อจะดึงความงดงามแท้จริงของต้นฉบับที่คนถ่ายภาพทำหล่นหายไปให้กลับคืนมา แม่มดไม่ได้เรียน PS เพื่อที่จะทำภาพแฟนซี คุณครูเข้าใจรสนิยมของนักเรียนแต่ละคนอย่างดีทีเดียว

 

ต้นฉบับอันงดงามของภาพชุดนี้เป็นภาพวาดสีน้ำของคุณศรัทธา หอมสวัสดิ์ที่คุณอ้วนนับถือเป็นอาจารย์  คนถ่ายภาพเป็นเสมือนคนส่งของที่ซุ่มซ่ามทำของมีค่าแตกหักเสียหายก่อนจะถึงมือผู้รับปลายทาง ลุงชาติคือผู้ที่ช่วยนำความงดงามของภาพกลับคืนมาให้คุณอ้วนและเพื่อนๆได้ชื่นชมกัน

 

ผู้สร้างสรรค์ของขวัญวันเกิดสำหรับคุณอ้วนจึงเป็นอาจารย์ Lafe และคุณครู PS ของเรา

แต่แม่มดขอเอาหน้าเป็นคนอวยพรคุณอ้วนก่อนคนอื่นเลย

 

สุขสันต์วันเกิด  น้องรัก   

 

โดย แม่มดเดือนMarch

 

กลับไปที่ www.oknation.net