วันที่ ศุกร์ มีนาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แลรัก ปากพะยูน (ณ) เมืองลุง ก่อนไปเติมรัก ให้พะยูน ที่เมืองตรัง


เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา หรือสัปดาห์ที่ผ่านไป... ผมล่องใต้กลับบ้านเกาะบ้านเกิด มาอีกรอบละครับ
ถึงแม้จะลงไปด้วยภารกิจด่วน แต่ผมเลือกที่จะเดินทางอย่างช้าๆ เพื่อจะได้มีเวลาเก็บเกี่ยวความสุข
ความทรงจำ ภาพบ้านๆอีกมากมาย ยังบอกเล่าไม่หมด ภาพเดินทางครั้งใหม่ก็ตามมาสมทบ
รอเรียงร้อยอารมณ์ คิด เขียน ถึง...

entry นี้ ขอตัดตอนมาชวนเพื่อนๆไปเที่ยว อำเภอปากพะยูน ก่อนนะครับ เพื่อเกาะกระแส
บล็อกเกอร์เจ้าหญิง 
ที่กำลังเชิญชวนเพื่อนๆ ชาวโอเคเนชั่น ผู้มีใจจิตอาสา ล่องใต้ไป...
"เติมรักให้หญ้าทะเล และพะยูน" กันอีกครั้ง 
ณ ทะเลอันดามัน จังหวัดตรัง ๑๕-๑๘ เมษาฯ นี้...

ถือว่าช่วยโหมโรง...ชวนลงเล ไปกับพี่บ่าวกำหนัน ด้วยนะๆ...รู้ยัง! :-)

 

พะยูน ยังรอรัก ณ ท่าเรือปากพะยูน ลมทะเลสาบหอมกรุ่น แวะสภากาแฟ เล่าความหลัง

พะยูน (Dugong, Sea cow) ที่ผมเคยเรียกติดปากว่า "ปลาพะยูน" เพิ่งรู้ว่าพะยูน เป็นสัตว์เลี้ยงลูก
ด้วยนมชนิดหนึ่ง 
ที่อาศัยอยู่ในท้องทะเล เป็นสัตว์ป่าสงวนชนิดเดียว ที่เป็นสัตว์น้ำ (งงม๊ะ :-)

พะยูน ที่ทะเลอันดามัน จังหวัดตรัง ยังพอมีให้เห็นตัวเป็นๆ แต่ พะยูน ที่อำเภอปากพะยูน นั้นมีให้เห็น
เป็นรูปปั้นปูนเก่าๆ 
ไว้เป็นอนุสรณ์ ว่าในทะเลสาบแถบนี้ ในอดีตก็เคยมี "พะยูน" อาศัยอยู่นะ
จะจริงแท้แค่ไหนนั้นผมเองก็เกิดไม่ทัน รู้แต่ว่า เกาะหมาก บ้านเกิดของผมนั้น อยู่ในเขต อ.ปากพะยูน
ปากน้ำแห่งนี้ จึงมีเรื่องราว...

รูปปั้น พะยูน ยังคงเริงร่า รอต้อนรับผู้มาเยือนถิ่น ปากพะยูน
(ฝากผ่าน อบต.ปากพะยูน ช่วยปรับแต่งภูมิทัศน์บ้างนะครับ โทรมเชียวแหละ:-)

แลเลสาบ ภาพถ่ายไว้เมื่อตอนกลับบ้านเกาะช่วงปลายปี ฟ้าฝนยังมืดครึ้ม


เรื่องเล่าจากถิ่นเกิด
ไม่จำกัดเพียงแค่รอบรั้วบ้านเกิด แต่ยังพาดผ่านมาถึงถิ่นที่ ที่เราได้สัมผัส
ในช่วงเวลาหนึ่ง 
หนึ่งในสถานที่แห่งความทรงจำของผมคือ ปากพะยูน ที่ได้มาพักพิงอาศัยอยู่
ได้กินข้าวชาวบ้าน ไปแทบทุกเรือน 
ที่เป็นไทยพุทธ

ใช่แล้วผมเคยมาเป็นเด็กวัดในช่วงเรียนมัธยม อยู่กว่า ๖ ปี นานพอที่จะมีความรัก ความหลัง

กับเพื่อนๆ ผู้คน ตลาด ท่าเรือ และสายน้ำ ที่เป็นเส้นทางผ่านกลับสู่บ้านเกาะแหลมกรวด...

สายลมทะเลสาบพัดแผ่วเบา แม่ค้าร้องเรียกขายของคนเดินผ่าน..."เซอไหรหมั๊ง"
ผมมักจะอุดหนุนผู้ค้า 
ก่อนหยิบกล้องส่องภาพ เพื่อแลกเปลี่ยนมิตร+ภาพ กันแบบไม่ขัดเขิน

รถบัส เก๋าๆ สายปากพะยูน-พัทลุง ยังคงมีวิ่งอยู่ ไปหม้ายๆ 


วิกิพีเดีย...
บอกผ่านผมมาว่ามี "แจ้งความกระทรวงมหาดไทย" ประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา
ลงวันที่ ๑๕ มีนาคม รศ. ๑๒๓ 
อำเภอปากพะยูน เดิมชื่อ อำเภอทักษิณ อยู่ในแขวงเมืองพัทลุง
แต่ยังไม่ตรงกับชื่อเดิม ที่ราษฎรเรียกในพื้นที่ 
จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ปากพะยูน" แต่นั้นมา...

เล่ากันว่าชื่อ ปากพะยูน ที่ชาวบ้านเรียกกันนั้น มาจาก "ปลาพะยูน" 
ซึ่งเป็นสัตว์น้ำเลี้ยงลูกด้วยนม
ตัวใหญ่คล้ายกับปลาวาฬ เชื่อกันว่าในอดีตมี พะยูน อาศัยอยู่มากในทะเลสาบส่วนนี้
แต่บ้างก็ว่า เพี้ยนมาจากคำว่า "ปากพูน" ซึ่งหมายถึง ปากน้ำ เหมือนกับแผ่นดินปากพะยูน
ที่อยู่คู่ขนานกับเกาะหมาก


ซึ่งทุกวันนี้ มีสะพานทอดยาวเชื่อมต่อกันได้ทุกเวลา ผมไม่ต้องมานั่งรอเรือโดยสารวันละเที่ยว
ที่ศาลาท่าเรือปากพะยูน 
เหมือนอย่างแต่ก่อน...

ขับรถกลับบ้านเมื่อปลายปี ๕๖ ผ่านสะพานข้ามเกาะหมาก ก็มืดค่ำ แวะแช๊ะซะหน่อย

ท่ารถ ใต้ต้นโพธิ์ ที่ฉันมานั่งรอเธอ ไปโรงเรียนหารเทา ทุกๆเช้า

ตลาด-ชุมชน ปากพะยูน ผสมผสานวิถีไทยพุทธ-มุสลิม

ตุ๊กตาน่ารักจัง คุณป้าบอกว่า ถักเองทุกตัว รอลูกค้าเด็กๆหน้าโรงเรียน

มาถึงถิ่นปากพะยูน ต้องไม่พลาด เหนียวไก่ ให้หายหิวนะครับ


ข้าวเหนียวไก่ทอด
กรุ่นกลิ่นหอมเจียวยั่วต่อมหิว ก่อนแวะไปนั่งชิมรับลมเย็นๆที่ศาลาชมวิวทะเลสาบ

ผมไม่ลืมที่จะแวะทักทาย เจ้ารูปปั้นพะยูน ๓ ตัว ดูเริงร่า เหมือนว่าเรารู้จักกันมานาน...

ฟ้าใสๆในทะเลสาบวันนี้ 
เปิดมุมมองเห็นไกลไปถึง เกาะสี่เกาะห้า ต่างกับที่ผมมาเก็บภาพไว้เมื่อตอน
กลับบ้านปีใหม่ 
ซึ่งยังมีฟ้าฝนมืดครึ้ม องค์ประกอบภาพแห่งท้องทะเลสาบ อาจแลดูไม่สมบูรณ์นัก
เมื่อขาดวิถีแห่งชาวเล...


ความเปลี่ยนไปเกิดขึ้นทุกวัน ผมเห็นภาพนั้นชัดเจน เมื่อได้ทำตัวเป็นนักท่องเที่ยวจำเป็น

การได้กลับมาเยือนในสถานที่เดิมบ่อยๆ เหมือนกลายเป็นนักบันทึก ผมได้นำเสนอภาพปากพะยูน
ไว้บ้างแล้วในบล็อกโอเคเนชั่น ในช่วงเวลาที่ต่างกัน ที่เห็นทั้งความงาม และความเปลี่ยนแปลงในวิถี

ภาพเมื่อวันเด็กปี ๕๘ เจ้าหน้าที่ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลหลวง (ทะเลสาบพัทลุง-สงขลา ตอนบน)
มาจัดนิทรรศการ อนุรักษ์โลมาอิรวดี หรือ โลมาหัวบาตร ให้เด็กๆ รร.อนุบาลปากพะยูน ได้รู้จักรักษ์
โลมาอิรวดี ยังมีพบเห็นอยู่ในทะเลสาบตอนบน ซึ่งอยู่ในสภาวะเสี่ยง!ใกล้สูญพันธุ์เช่นกัน :-(

รังนกอีแอ่น ขุมทรัพย์ กลางทะเลสาบ เกาะสี่เกาะห้า

ปากพะยูน มีแพล่องทะเลสาบด้วยแหละ แต่จะออกแนวแพดิสโก้ (และกิจกรรมบางอย่างตอนดึกๆ)
ข่าวว่าส่งเสียงดัง รบกวนวิถีการหาปลาของชาวเล ที่ต้องใช้ความเงียบดักจับปลา ผมไม่รู้จะว่าพรือ!

หากสนใจมาเที่ยวชมวิถีชาวเล ล่องเรือกินลม ชมธรรมชาติในทะเลสาบจริงๆ
ผมขอแนะนำ บริการเรือนำเที่ยว รอบทะเลสาบสงขลาตอนกลาง ดีกว่าครับ
เรือครูพร บ้านเกาะแหลมกรวด ติดต่อได้ตามป้ายนะครับ (แอบ PR ให้คนบ้านเดียวกันนิ:-)

ผมติดต่อเรือไว้รอแล้ว หากเพื่อนๆชาวโอเคฯมาเที่ยว ครูพร จะบริการเต็มที่นะครับ

 

ชาเย็น จากร้านสาวงามมุสลิม ลิ้มรสความสดชื่นในแก้วพลาสติก ที่พร้อมหิ้วออกเดินทางต่อ
ระหว่างรอรถตู้โดยสารไปหาดใหญ่ ผมแวะทายทักร้านกาแฟเก่าๆ กับคนชงเก๋าๆที่คุ้นเคยหน้า...

"บัง" ผู้สืบทอด "สภากาแฟ" ต่อจากป๊ะ เป็นที่เสวนาของใครๆ ตำรวจ - มอเตอร์ไซค์รับจ้าง

ยังคงเป็นลูกค้าขาประจำ แม้ผมจะไม่สนิทกับบัง เพียงเกริ่นถึงเมื่อครั้งเป็นเด็กวัด ที่เคยมานั่ง
อ่านหนังสือพิมพ์
เป็นประจำวัน ก่อนหิ้วกาแฟร้อนๆใส่กระป๋องนม ไปให้หลวงตาที่วัด เพื่อเป็น
ใบเบิกทางขอถ่ายภาพ 
มิตรภาพก็พรั่งพรู มากับกลิ่นกาแฟใส่นม ใช่แล้ว...เราเป็นคนรุ่นเดียวกัน
กับสะพานไม้เก่าๆ ที่ทอดยาว 
ณ ท่าเรือปากพะยูน...

เจ้าถิ่นปากพะยูนนั่งจ้องหน้า ผมโปรยคำทักทาย...บายดีนะบังฯ ผมขอเลี้ยงชาร้อนบัง สักแก้วนะ?
บังตอบรับด้วยรอยยิ้มแฉ่ง เรานั่งสนทนากันในความเงียบ ผมขอแซะภาพบังแบบไม่ขัดเขิน
เพราะบังฯ เค้าคือผู้กว้างขวางแห่งปากพะยูน ที่ใครๆก็คุ้นเคยกันมานาน...

แวะทักทายมิตรภาพเก่า ร้านกาแฟเก๋าๆ ของบังฯ (ถามชื่อมาแล้ว แต่ลืม :-)

รอยยิ้มที่ไร้เสียง บังฯ ผู้กว้างขวางแห่งปากพะยูน (ถามชื่อมาแล้ว ก็ลืม :-)

 

ร้านกาแฟของบังฯ อยู่ในทำเลดี หน้าท่าเรือ เป็นชุมทางสัญจรฯ บังยังคงชงกาแฟขายแก้วต่อแก้ว
แก้วใบเล็กๆ ตู้เก็บของเก่าๆ กาน้ำชาวางคู่ไว้กับหนังสือพิมพ์ บนโต๊ะไม้เก๋าๆที่เปื้อนคราบกาแฟ
มาแก้วแล้วแก้วเล่า คงจะบอกเล่าเรื่องราวของปากพะยูน ได้อีกหนึ่ง...

บังเปรยว่า จะอัดรูปท่าเรือปากพะยูนในอดีต 
มาติดข้างฝา แต่ยังหาฟีล์มเก่าๆไม่เจอ ผมเห็นด้วย
อย่างแรงส์ อารมณ์เก่าๆปรุงรสชาติอดีต ยังคงขายได้คู่กะร้านกาแฟ 
หากร้านกาแฟเก๋าๆของบังฯ
ใส่ Retro Content เพิ่มไปอีกนิด จะเป็น "สภากาแฟ ณ ปากพะยูน" 
ที่ไม่ได้คุยกันแค่เรื่องการเมือง
แต่จะได้บอกเล่าความเป็นปากพะยูน รอคอยต้อนรับทั้งผู้ที่ไปเยือน 
และผู้ที่จากมา ได้หวลคิดถึง...

ผมบอกบังฯว่า มีรูปท่าเรือปากพะยูนในอดีตอยู่บ้าง เคยโพสท์ไว้ใน facebook มีชาวปากพะยูน
ขอแชร์ต่อกันมากมาย 
ถ้าบังฯเสิร์ชหาเจอ ก็ยินดีให้นำไปอัดขยาย ติดร้านกาแฟได้นะครับ
ก่อนจะหาฟีล์มเก่าๆ นั้นเจอ...

...ภาพท่าเรือปากพะยูนในอดีต บันทึกโดยพี่หลวงท่านหนึ่ง จากกรุงเทพฯ...
ในพิธีแห่รูปเหมือนตาหลวงอินทร์ จากกรุงเทพฯ กลับสู่วัดแหลมกรวด
เป็นภาพชุดที่ชาวบ้านแหลมกรวด ก็ไม่เคยเห็น ผมมีโครงการอัดขยายฟีล์มเก่า
นำไปจัดแสดงให้ชาวบ้านได้รับชมครับ (สงกรานต์นี้ไม่รู้จะทันหรือเปล่า)

ฟ้าใสๆ...แดดร้อนๆ...ลมเย็นๆ วิวทะเลสาบ ณ ท่าเรือปากพะยูน
แวะถ่ายไว้อีกครั้ง กลับบ้านเกาะเมื่อต้นเดือนมีนาคม ที่ผ่านมาครับ

...ขอบันทึกความเก๋า ไว้อีกปี ฮาๆๆ...
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ผมจะได้ชวนเพื่อนๆชาวโอเคฯ มาเยือนถิ่นปากพะยูนเน๊อะ


รูปปั้นพะยูนเก่าๆ ยังคงกระซิบเบาๆผ่านฉัน ฝากเชิญชวนให้คุณๆได้มาเยือนถิ่นปากพะยูน
ณ ท่าเรือแห่งนี้ 
จะเป็นห้องรับแขก สายลมเย็นๆ พัดผ่านทะเลสาบมาต้อนรับ
สายน้ำยังคงเชื่อมวิถีผู้คนมาทำมาค้าขาย 
ให้พอได้เห็นถึงวิถีชีวิต น้ำใจไมตรียังคงซุกซ่อนอยู่
ท่ามกลางสภาพการดำรงอยู่ ที่ผสมผสานชุมชนไทยพุทธ-มุสลิม

สำหรับผมที่เป็นทั้งนักท่องเที่ยวผู้ไปเยือน และเป็นผู้ไปเยือนที่เคยอยู่ ณ ปากพะยูน
เมืองเล็กๆริมทะเลสาบแห่งนี้ 
แต่ละภาพที่ถ่ายมา กลับมีเรื่องราวที่เห็นลึกไปถึง
ความเปลี่ยนแปลง และคงอยู่...คำว่า "ภาพถ่ายมีชีวิต" มีความหมายเช่นนี้เอง.

เพลง ปากพะยูน (โดย เอกชัย ศรีวิชัย) ขอบคุณคลิป : ฌาย เซ่งเข็ม
ฟัง แล แล้ว แอบยิ้ม :-) มีภาพที่ผมเคยโพสท์ไว้ประกอบอยู่หลายภาพนิ


หมายเหตุ : ภาพประกอบใน entry นี้

บันทึกไว้ ๓ ช่วงเวลา เมื่อครั้งกลับบ้านเกาะครับ

ภาพเล่าเรื่องปากพะยูน ที่ผมเคยนำเสนอ แนบ link ไว้สืบอ่าน-ชมภาพในมุมอื่นๆครับ

(24 พ.ย. 53) จากอดีต อ.ทักษิณ ถึง อ.ปากพะยูน ไกลปู๊น ปู๊น...ไปหม้าย ไปหม้าย!


(By หนุมานชาญสมร) เมืองสามแผ่นดิน ถิ่นสามน้ำ ภูมิลำเนาสัตว์น้ำกร่อย นาม ปากพะยูน


........................................ ปิดท้าย PR ขอเชิญชวน ........................................


พะยูน ในทะเลสาบ ได้สูญพันธุ์ไปนานแล้ว แต่ พะยูน ที่ทะเลอันดามัน

ยังพอมีอยู่ในสภาวะเสี่ยง! เช่นกัน เป็นเรื่องน่ายินดี ที่บล็อกเกอร์จิตอาสา โอเคเนชั่น
จะไป "เติมรักให้หญ้าทะเล และพะยูน" กันอีกครั้ง
เพื่อนๆที่สนใจร่วมทริป คลิก!ไปดูรายละเอียด ที่บล็อกเกอร์เจ้าหญิง ณ เมืองตรัง นะครับ

จอง..และโอนเงินด่วน..ทริป..ไปเติมรักให้หญ้าทะเล และพะยูน 15-18 เมษา..นี้

(สงกรานต์นี้ อะหนึ่ง มีภารกิจล่องใต้ กลับบ้านเกาะ-ปากพะยูน อีกครั้ง
หากไม่ลำบากในการเดินทาง และเงินทอง คงจะได้ตามไปล่องเลตรัง ด้วยนะครับ)

.......... ะ๑ ..........

โดย อะหนึ่ง

 

กลับไปที่ www.oknation.net