วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ก้อนหิน


ฉันจะไม่ยอมสะดุดก้อนหินก้อนนั้นอีกแล้ว

ประโยคนี้ช่างเป็นประโยคที่กินใจฉันเมื่อได้ยินหลังจากชมภาพยนต์เรื่องหนึ่ง             

ฉันนั่งดูหนังเรื่องนี้แบบคนนั่งเป็นตัวประกอบขององค์ประกอบของคนที่อยู่ในครอบครัว

และมีช่วงเวลาว่างมาใช้ชีวิตร่วมกันในเวลาหลังอาหารเย็น             

หรือในเวลาที่หลายคนหมดภารกิจที่ต้องทำในแต่ละวัน       

แต่สำหรับฉันเวลาในการดูละครเหมือนเวลาที่ไม่ค่อยจะมีประโยชน์อะไรมากนัก      

เพราะจะว่าเป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนก็ไม่เชิง     

แต่มันกลับเป็นช่วงเวลาที่พาฉันกลับย้อนไปหาอดีตของตัวเองในบางช่วงเวลา          

โดยเฉพาะเวลาที่ดวงใจบอบช้ำและบางครั้งอดหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความสงสารตัวเองแทนตัวละคร

มันช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าขบขันของใครบางคน 

ที่ไม่ได้เรียนรู้และสัมผัสความรู้สึกนี้ที่เขาเหล่านั้นถึงกับออกปากว่าฉัน

“ Inกับตัวละครมากเกินไป.”          และมันก็หาใช่ช่วงเวลา

ที่ฉันจะสามารถมาสาธยายว่าทำไมถึงได้ทราบซึ้งตรึงใจไปกับความรู้สึกของตัวเอกในเรื่อง             

ในการสูญเสียสิ่งที่ตั้งใจหรือความรักหรือความผูกพันธ์ตลอดจน

สูญเสียอะไรเล็กๆน้อยๆสำหรับความรู้สึกของคนบางคนคง 

ด้วยเหตุนี้กระมังที่ในช่วงกลางคืนก่อนนอน

ฉันจึงเลี่ยงการดูละครเพราะมันชอบทำให้ฉันต้องกลับมาย้อนดูตัวเองจนนอนไม่หลับเอาง่ายๆ                                     

ฉันจะไม่ยอมสะดุดก้อนหินก้อนนั้นล้มลง”             

อีกจึงเป็นถ้อยคำที่ฉันอยากจะบอกใครบ้างคนที่ฉันยังเก็บรักษาเอาไว้ในใจ               

เพราะฉันตั้งใจจะเปลี่ยนเส้นทางเดินใหม่ที่จะไม่ต้องพบเจอกับเส้นทางที่มีเจ้าก้อนหินก้อนเดิมตั้งมั่นอยู่         

ฉันจะทำมันได้สำเร็จแค่ไหนคงต้องดูจากช่วงเวลาจากนี้ไปและหากสำเร็จจริงๆ              

ฉันคงมีเรียวแรงเพิ่มมากพอและพร้อมที่จะก้าวเดินไปไหนมาไหนแบบ

ไม่ต้องกลัวการสะดุดล้มอย่างที่เคยพบมา

 

                                                                                                                                                                P Ink

                                                                                                                                                ๒๕ มีนาคม ๒๕๕๘ ; ๑๒.๒๒ น.

                                                                               

โดย Sweetsea

 

กลับไปที่ www.oknation.net