วันที่ จันทร์ เมษายน 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เติมรักให้พะยูน..เกื้อกูลห้องพยาบาลให้ลิบง


 
สวัสดีทุกท่านค่ะ
พี่ๆ เพื่อนๆ ชาวโอเคเนชั่น

นรองห่างหายจากการเขียนบล็อกไปนาน
ด้วยหน้าที่ ด้วยภาระกิจ ด้วยจิตใจที่อ่อนล้า ด้วยปัญหาสุขภาพ

เพราะเจตนารมณ์ในบล็อกนรอง
"มีความสุขกับสิ่งเล็กๆ ในแต่ละวัน เพื่อทุกวันจะได้เป็นวันแห่งความสุขของเรา"

แต่ในความเป็นจริง
ชีวิตมนุษย์จะต้องพบทั้งทุกข์และสุข
ในเมื่อหัวใจตัวเองไม่สุขจะเขียนเรื่องให้สุขได้อย่างไร
คราใดที่หัวใจหมดแรง นรองไม่กล้าเขียน

มักจะหลบไป..รักษาตัว..และ..หัวใจ

ก็เพราะใจอ่อนแรงนั่นล่ะ สุขภาพจึงได้แย่ตามไป
จึงต้องตั้งสติใหม่
หายใจเข้าลึกๆ เมื่อนึกได้
เวลาทุกข์มาหาก็ต้องพยายามดับให้ไว
ด้วยการออกกำลังกายทุกวัน
ด้วยการทำอาหารทานเอง
ด้วยวิถีชีวิตเมือง
ด้วยเป็นฟันเฟืองในองค์กร

ด้วยเป็นลูกที่ห่างแม่และด้วยเป็นแม่ที่ต้องกกลูก
และ
เพราะ..ด้วย..ทั้งหมดที่ว่ามา
นรองจึงหายหน้าไปโดยไม่ได้บอกลา

ต้องขออภัยทุกท่านด้วยนะคะ
.

.

.

และ  "ทริปตรังครั้งสอง"  ก็ได้ส่งพลังมาให้นรองมากมาย

เพราะตั้งแต่นรองได้ไป
เยือนอันดามันครั้งแรก..แหวกเลตรัง..ปลูกหญ้าทะเลช่วยพะยูน
รู้สึกประทับใจมาก
อยากกลับไปเยือน "เมืองตรัง" อีกหลายๆ ครั้ง
จึงหารือกับอาจารย์ "คนริมเล" และ พี่ "เจ้าหญิง" 
หากชาวโอเคเนชั่นมาปลูกหญ้าให้พะยูนอีก
นรองจะขอให้ "บริษัท ยูนีซัน จำกัด" ช่วยสนับสนุนอุปกรณ์และเวชภัณฑ์ยา
มาให้เด็กๆ บนเกาะลิบง "โรงเรียนบ้านบาตูปูเต๊ะ"

เมื่อนำเสนอเรื่องขึ้นไปเจ้านาย "ยูนีซัน" ก็พร้อมสนับสนุนด้วยความยินดี
เมื่อพี่ "บก.ชาลี" และ พี่ "ลูกเสือหมายเลข9" พร้อม
เมื่ออาจารย์ "คนริมเล" และ พี่ "เจ้าหญิง" พร้อม
"นรอง" ส่วนประสานงานก็พร้อมค่ะ

เมื่อกำหนดการพร้อม
ไปเติมรักให้หญ้าทะเลและพะยูน ..ไปตรังอีกครั้ง..ยังสนไหม?


ชาวโอเคเนชั่นก็พร้อม
ทริป..ไปเติมรักให้หญ้าทะเลและพะยูน..จัดกระเป๋าได้แล้ว..เสื้อและหมวกพร้อมแล้ว






ในที่สุดกิจกรรม
"เติมรักให้หญ้าทะเลและพะยูน..เกื้อกูลห้องพยาบาลให้โรงเรียนเกาะลิบง"
ก็สำเร็จได้ด้วยดีด้วย "พลังรักและสามัคคี" ของพวกเราชาวโอเคเนชั่น

นรองได้ "พลังใจ" กลับมาพร้อมๆ กับ "ความสุขล้นใจ"
รู้สึกอิ่มเอิบไปทั้งใจและยังคงอิ่มไปอีกนานแสนนาน
 ปีหน้านรองจะพา "หัวใจ" ไปเติมสุขที่เมืองตรังอีกครั้งค่ะ

 ขอบคุณพี่ชาลี, ขอบคุณพี่ลูกเสือ, ขอบคุณอาจารย์, ขอบคุณพี่เจ้าหญิง
ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ บล็อกเกอร์ทุกท่านค่ะ

ดีใจและปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง..ที่นรองได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่ง..ในกิจกรรมดีๆ ของชาวโอเคเนชั่น

ภูมิใจที่ได้เป็นตัวแทน บริษัท ยูนีซัน จำกัด
ขอขอบพระคุณ "เจ้านาย" ที่รักและเคารพ ขอบคุณที่ท่านไว้วางใจให้นรองทำงานนี้


 

สำหรับในเอ็นทรี่นี้นรองจะขอพาทุกท่านไปชมภาพเบื้องหลังก่อนนะคะ


เมื่อ "เจ้านาย" อนุมัติโครงการเรียบร้อย
นรองก็เตรียมการเตรียมยาเตรียมของในทันที

 

น้องๆ "ไอทีทีม" ผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานของนรองค่ะ
หากไม่มีน้องๆ นรองคงไม่สามารถทำงานจิตอาสาในแต่ละครั้งได้สำเร็จ
จะขออนุญาตสุราให้ฟังนิดนึงนะคะ
ภาระกิจหลักของนรองคือ "การดูแลระบบไอที" ให้องค์กร
แต่ด้วยความโชคดีของนรองที่ได้น้องๆ เป็น "คนดี" และเป็น  "คนเก่ง" มาร่วมทีม
ทำให้ "งานไอที" ไม่มีปัญหา
นรองจึงได้ขออาสา "เจ้านาย" ช่วยทำงาน "CSR" ให้กับองค์กรด้วยค่ะ
(เฉพาะโครงการห้องพยาบาลในถิ่นทุรกันดาร)
ขอขอบคุณน้องๆ "ไอทีที่รัก" ทุกๆ คนด้วยนะคะ


เมื่อเตรียมของทุกอย่างพร้อม นรองก็ได้รับการช่วยเหลือ
จาก "ผู้จัดการฝ่ายคลังสินค้า" ในการจัดส่งของทั้งหมดลงไปที่ จ.ตรัง
ขอขอบคุณ "พี่จำนงค์" และ "น้องๆ" ที่คลังผาสุกด้วยนะคะ
 



ในวันต่อมา ของทั้งหมดก็ถูกส่งไป จ.ตรัง
ถึงอาจารย์ "คนริมเล" มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตตรัง

ยังขาด "ตู้ เตียงนอน ที่นอน หมอน ผ้าห่ม" พี่ "เจ้าหญิง" นัดกับนรองว่าไปหาซื้อที่ตรัง

ในวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๕๘
"นรอง" ก็ได้พบกับ พี่ "เจ้าหญิง" ตามนัด
เราพากันไปร้านติ๋มซำกันค่ะ พี่เจ้าหญิงไปคุยกับเจ้าของร้านไปดูรายการอาหาร
เพราะต้องการได้อาหารสดใหม่และพร้อมเสริฟ์ทันทีเมื่อเพื่อนๆ มาถึง

 
ด้วยนรองติดภาระกิจหลายอย่างในช่วงสงกรานต์ ไม่สามารถกลับบ้านไปหาแม่ได้
ก็เลยแวะหลังสวนรับแม่มาเที่ยวเมืองตรังด้วยกัน และเป็นครั้งแรกของแม่ค่ะที่ได้มาเยือนเมืองตรัง
พี่เจ้าหญิงพาไปเยี่ยมชม
"พิพิธภัณฑ์พระยารัษฏานุประดิษฐมหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง)"
ขอบคุณพี่เจ้าหญิงมากๆ ค่ะ ดูแลแม่ของนรองอย่างดี จนแม่ติดใจอยากจะมาเยือนตรังอีกนิ

 
ผู้หญิงคนนี้ใจดี ใจกว้าง สนุกสนานและ 
"รักเมืองตรัง" มากมายเหลือเกิน
นรองจึงหลงรักเมืองตรังและรักเธอค่ะ..พี่ "เจ้าหญิง"



เราพากันไปลั้นลาที่สถานีกันตัง
พี่หญิงบอกว่า "วันจริงหากพอมีเวลาจะพาเพื่อนๆ แวะมาที่นี่ด้วยค่ะ"
จึงต้องมาดูบรรยากาศไว้ก่อน

 
ร้อนและหิวน้ำค่ะแวะ..สถานีรัก..กันก่อนนะคะ




ขอขอบคุณเพื่อนร่วมเดินทางของพี่เจ้าหญิงด้วยนะคะ
 

 
พี่หญิงสั่งทุกน้ำเพื่อชิมจะได้แนะนำเพื่อนๆ นิ




นรองดีใจจังได้พาแม่มาเที่ยวกันตังด้วย
 



ขอบคุณ "น้องชายที่รัก" ด้วยจ้า
อุตส่าห์ตื่นตั้งแต่ตีสี่ขับรถให้พี่สาวนั่งหลับจากหลังสวนจนเกือบถึงตรังเลย
(คืนก่อนเดินทาง..วัดข้างบ้านมีงาน..นรองขึ้นรำวงถึงตีหนึ่ง..ได้นอนนิดเดียวตื่น..ง่วงนิ)


 คนโอเค..ชีวิตโอเค..เนาะ




จากสถานีรักเราแวะไปชิมอาหารอีกร้านนึงค่ะ
กะว่าจะพาเพื่อนๆ มาทานอาหารแต่อากาศร้อนเกินเกรงเพื่อนๆ ทานไปซับเหงื่อไป
พี่เจ้าหญิงจึงไม่เลือกร้านนั้น

และได้เวลานัดกับอาจารย์ "คนริมเล" แล้ว
ก็เลยไปนั่งคุยรายละเอียดของงานที่ร้าน "เกาะลิบง" กันต่อค่ะ




อาจารย์ "คนริมเล" ประสานงานเรื่องรถที่จะมารับเพื่อนๆ ค่ะ
ส่วนพี่ "เจ้าหญิง" ดูเมนูอาหารเผื่อจะพาเพื่อนๆ มาทานที่นี่ แต่ก็ยังเป็นห่วงเรื่องอากาศร้อน
เพราะห้องแอร์ที่นี่ก็ยังเล็กเกินไป
ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ "โรตีไส้กล้วย" กับ "ข้าวเกรียบสด" อร่อยมากค่ะ
 




คุยงานเสร็จ..ท้องอิ่มพอดี..
ก็พากันไปซื้อตู้ เตียง ที่นอนค่ะ
อาจารย์ "คนริมเล" นอกจากทำงานรักษ์เลรักษ์พะยูนเก่งแล้ว ยังซื้อของเก่งอีกด้วยค่ะ..รู้ยัง
ความน่ารักของอาจารย์ทำให้คนขายใจอ่อนแถมหมอนข้างเพิ่มให้อีกสองใบแหนะ
 

 
โอเคค่ะ..ทุกอย่างพร้อมแล้วค่ะ
ขอบคุณอาจารย์ "คนริมเล" มากค่ะทราบว่าวันนี้มีคิวเยอะแต่ก็ยังอุตส่าห์มาช่วยกัน
ขอบคุณพี่ "เจ้าหญิง" ค่ะเดินทางจากกรุงเทพเมื่อวานนี้ถึงตรังตอนเช้า
กว่าจะเสร็จภาระกิจก็จวนจะห้าโมงเย็นแล้วค่ะ พี่ "เจ้าหญิง" ก็ยังไม่ได้อาบน้ำที ขอบคุณจริงๆ นิ


วันเสาร์ที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๕๘
อาจารย์ "คนริมเล" ก็ได้ขนของทั้งหมดขึ้นรถนำไปส่งยังท่าเรือ
(จำได้ไหมคะรถคันเดียวกันที่กับเรานั่งกันเลยค่ะ..สนุกมากๆ ค่ะทริปหน้าขอคันนี้อีกนะคะ)

 
ของทั้งหมดลงเรือล่องอันดามันราวๆ ครึ่งชั่วโมงค่ะ
จากนั้นก็ย้ายไปขึ้นรถกะบะอีกครั้งนึง
จึงจะได้เข้าไปอยู่ในห้องพยาบาลที่ได้ทำการปรับปรุงทาสีห้องติดพัดลมไว้เรียบร้อยแล้ว
 




ในวันเดียวกันที่อาจารย์ "คนริมเล" ขนของไปส่งลิบง
พี่ "เจ้าหญิง" ก็นัดกับ "นรอง" กันที่ร้านรถเสบียง ใกล้กับสถานีสามเสน
 




พี่เจ้าหญิงจะต้องเดินทางลงตรังล่วงหน้าก่อน
นรองจึงมารับตั๋วรถไฟ ไว้ให้เพื่อนๆ ค่ะ
ออ..สละลอยแก้วหอมหวานอร่อยค่ะ
 




เพื่อนๆ ส่วนใหญ่ขึ้นที่สถานีสามเสนค่ะ
พี่เจ้าหญิงเป็นห่วงเพื่อนค่ะ ก็เลยต้องมาสำรวจ..สถานีสามเสน..ก่อนที่เพื่อนๆ จะเดินทางจริงๆ

 
โอเค..เนชั่น..แล้วล่ะ..ฉ้านหายห่วงแล้วนิ




และแล้ว..วันที่ ๑๕ เมษายน ๒๕๕๘..ก็มาถึง
การเดินทางไ
"เติมรักให้หญ้าทะเลและพะยูน..เกื้อกูลห้องพยาบาลโรงเรียนเกาะลิบง"
ก็ได้เริ่มขึ้น..ไปชมบรรยากาศกันค่ะ



รถออกห้าโมงครึ่ง "นรอง" กับ "เพื่อนเล็ก" ไปถึง "หัวลำโพง" ตั้งแต่สี่โมงเย็น
ยังพอมีเวลาอีกเยอะ อย่ากระนั้นเลย มาถ่ายรูปกัน

 
เตียงนอนชั้นสอง
นรองไม่มีปัญหาเรื่องนอนไม่หลับ
กลัวอย่างเดียวว่าจะหลับเพลินรู้สึกตัวตื่นอีกอีกทีนอนกลิ้งอยู่บนพื้น
ตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะ..ครั้งแรกนิ..ที่มีเซฟตี้เบลรัดตอนนอน




มาถึงสถานนี..สามเสน..แล้วค่ะ

"พี่ชาลี" กับ "พี่ไก่"

 

 

"พี่ปุ้ม" กับ "น้องกระเต็น"




"พี่ทางแก้ว" กับ "พี่พิทักษ์"

 

 
"พี่วารี" กับ "เพื่อน"


"น้อง...."

 
"พี่อ้อย" น้องสาว "พี่สุ"


"พี่จุก" ค่ะ


เช้าแล้วใกล้ถึงสถานีตรังค่ะ 
เพื่อน "เล็ก" ของนรองตื่นเต้นนอนไม่ค่อยหลับ


ส่วนนรองหลับตั้งแต่สามทุ่มยันตีห้าตื่นมาสดชื่นเลยและไม่กลิ้งตกลงพื้นด้วย

 
สาวน้อย..สาวใหญ่..หน้าใสแม้จะนอนไม่ค่อยหลับ

 
พี่ทางแก้ว..เก็บภาพนางแบบน้อย
น่ารักแค่ไหนต้องตามดูในเอ็นทรี่พี่ทางแก้วนะคะ

 
ยิ้มชื่นใจในฝีมือ..ภาพนี้ต้องน่ารักแน่ๆ

 
พี่พิทักษ์นั่งรับแสงกับพี่ชาลี

 
พร้อมแล้วจ้า

 
น่าจะคุยกันเรื่องดูนก..หรือไม่ก็..ดูผ้า..ค่ะ




จะถึงสถานีตรังแล้วจ้าทุกคน..บันทึกภาพความทรงจำกันเร้ว
สองภาพนี้ "พี่เจ้าหญิง" สั่งไว้ค่ะ

 
ก็พื้นที่มีน้อยจึงต้องใช้สอยอย่างประหยัด
เอียงบ้าง เห็นหน้านิด เห็นตาหน่อย ไม่ว่ากันนะคะ

 

ขอขอบคุณ "พี่ๆ เพื่อนๆ บล็อกเกอร์" ชาวโอเคเนชั่นทุกท่านค่ะ
ขอบคุณบล็อกเกอร์หน้าใหม่..Anacarika..ที่สร้างความประทับใจให้กับชาวโอเคไม่น้อย
ไม่ว่า..ยกเก้าอี้..รินเบียร์..เติมน้ำแข็ง..ถ่ายภาพ..และอีกมากมายเลยค่ะ
ส่วนลีลาการเต้นก็ไม่เบาเหมือนกันนิ ไว้คราวหน้าจะพยักหน้าให้ลุกเต้นตั้งแต่เพลงแรกเลยล่ะ



"เติมรักให้หญ้าทะเลและพะยูน..เกื้อกูลห้องพยาบาลโรงเรียนเกาะลิบง"

บรรยากาศเป็นอย่างไรกันบ้างลองไปติดติดตามชมในเอ็นทรี่ของพี่ๆ เพื่อนๆ กันนะคะ
นรองขออนุญาตพี่ๆ เพื่อนๆ นำเรื่องราวของทุกท่านมาวางไว้ตรงนี้ด้วยนะคะ
 

บล็อกเกอร์..คนริมเล
โอเคเนชั่นแหวกทะเลปลูกหญ้าให้พะยูน มอบห้องพยาบาลให้เกาะลิบง ปี ๒
รอต้อนรับคนมาปลูกหญ้าทะเลช่วยพะยูนฝูงสุดท้าย


บล็อกเกอร์..ชบาตานี
กลับมาเติม..รัก..ให้พะยูน
กลับมาเติม..รัก..ให้พะยูน ๒



บล็อกเกอร์..Anacarika
คนหน้าตาดี..อยู่ที่โอเคเนชั่น 
 ดูหยง..ผู้หญิงแห่งท้องทะเลตรัง


บล็อกเกอร์..กำหนัน
เติมรัก..เติมรส 
ปลูกหญ้าทะเล..ปลูกรัก ที่เลตรัง

 

บล็อกเกอร์..คนดีมีวินัย
พบ..พะยูนสาวน้อยใหญ่..เริงร่า..เกยตื้นที่หาดทรายทะเล ตรัง
เกาะลิบง..บาตู ปูเต๊ะ..ปลูกหญ้าทะเลให้พะยูน..ปลูกไว้ในใจเยาวชน 
บ่อหินฟาร์มสเตย์..เมืองตรัง..สถานที่ต้องห้าม..พลาด
สุดเสียว..เส้นทางลอยฟ้า Sky walk ท่องสวนป่าทุ่งค่าย เมืองตรัง
บินลัดฟ้า..ตามหา สถานีรัก..กันตัง..
พบ..บ่อโคลนร้อน น้ำเค็ม คลองสิเกา Unseen เมืองตรัง



บล็อกเกอร์..ชายสามหยด
ล่องใต้...สุดท้ายก็มาตกหลุมหลงรักเมืองตรัง ๑

ล่องใต้...แลลาดตรัง...ก่อนรวมพลังปลูกหญ้าให้พะยูน ๒



 
บล็อกเกอร์..วารี
เรื่องเล่าสีขาว อยากให้วันนี้เป็นเมื่อวานจัง (ทริปเลตรังปลูกหญ้าให้พะยูนฯ)
เรื่องเล่าสีขาว การบ้านเกาะลิบง (ทริปเลตรังฯ 1)
เรื่องเล่าสีขาว การบ้านเกาะลิบง (ทริปเลตรัง2)
เรื่องเล่าสีขาว การบ้านกาะลิบง (จบ) ทริปเลตรังฯ

 

บล็อกเกอร์..ลูกเสือหมายเลข9
เติมรักให้พะยูน เกื้อกูลให้ธรรมชาติ...ครั้งเดียวไม่เคยพอ
 

บล็อกเกอร์..พาจรดอทคอม
ทางเดินบนเรือนยอดไม้ทุ่งค่าย ตรัง กับทางเดินบนต้นไม้ที่ตามาน เนการ่า มาเลเซีย

บก. ชาลี
หญ้าทะเล พะยูน ห้องพยาบาล และหมู่มิตรสหาย ภาค ๒
สามสหาย...(แอบหนีเพื่อน) ไปส่องนกเมืองตรัง


    

ขอขอบคุณ "โอเคเนชั่น" พื้นที่แห่งการเรียนรู้และแบ่งปัน

ขอขอบคุณทุกท่าน

ที่แวะมาเยี่ยมชมและเป็นคอยกำลังใจให้เสมอ

_/\_ ขอบคุณมากค่ะ _/\_  

     

โดย นรอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net