วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ร่างกายต้องการทะเล ฮาเฮ ไปเกาะเสม็ด


เรานัดเจอเพื่อนสมัยเรียนมัธยมที่ท่าเรือนวลทิพย์ บ้านเพ หากรวมครั้งนี้ นี่คือการข้ามไปเกาะเป็นครั้งที่ 5  กลับมาเยี่ยมเสม็ดอีกครั้งในรอบ 10 ปี  ระหว่างนั่งเรือ ก็เริ่มคิดว่า เสม็ดวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง  ยังสดใส สุดสวย หรือสวยน้อยลง เปลี่ยนแปลงไปมากไหมจากเมื่อก่อน  นอกจากน้ำมันรั่วลงทะเลตามที่เป็นข่าว สิ่งสำคัญก็คือผู้คนที่หลั่งไหลไปหาเธอนี่แหละว่าจะถนอมกล่อมเธอแค่ไหน

ใจไม่ร้อน แต่อากาศมันร้อน และร้อนใจตรงนั่งเรือแล้วไม่แจกชูชีพนี่แหละค่ะ

 
 
 
 

ท่าเรือหน้าด่าน มีนางผีเสื่้อสุมทร ยืนคอยต้อนรับนั่งท่องเที่ยวอยู่ปลายสะพาน

เพื่อนเกลอ เพื่อนกัน เพื่อนเกิดคนละวัน แต่เดือนเดียวกัน บอกว่าจะพักอ่าวทับทิม เพราะสงบ เงียบ  

นางไปพักมาเมื่อปีที่แล้ว เราก็เชื่อตามนั้น  ทริปนี้เราไม่หาข้อมูลหรือจัดการอะไรทั้งสิ้น แค่พาตัวเองไปให้ถึงจุดนัดพบแค่นั้น

เมื่อเรือถึงหน้าหาด  มองไปเห็นสีขาวสะท้อนแสง ด้วยสีผิวฝรั่ง... นอนอาบแดด และเอนกายอยู่บนเก้าอี้ในร่มที่กางเรียงกันเป็นตับ

เราเปรยไปตามคลื่นลมทะเลที่ซัดอยู่ใต้ท้องเรือ ไม่อยากเจาะจงลงไปที่ใคร ไหนว่า เงียบ สงบ ที่พักไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่าน  แล้วนั้นบนหาดผู้คนนอนเล่น เต็มไปหมด

คนที่คิดว่าตัวเองคือใครคนนั้น ตอบว่า มันสำคัญตรงนี้แหละเพื่อน ถึงคนจะเยอะ แต่เขาไม่เอะอะโวยวาย นอนอาบแดดเงียบ ๆ แล้วเดินลงทะเล เบื่อก็ขึ้นมานอน วนเวียน ขึ้นลงอยู่ตรงนี้ ไม่เดินไปเดินมา เงียบมาก อ้าว เป็นงั้นไป

อ่าวนี้เป็นที่นิยมของชาวต่างชาติ ที่พักเต็มตลอด

 

ซึ่งตอนแรก เราคิดว่าที่เงียบ ๆ ที่นางหมายถึง คือที่มีคนน้อย ๆ นาน ๆ คนเดินผ่านบ้านที หรือมีหาดโล่ง ๆ มีทรายขาวละเอียด ให้เดินเหยียบ สุดสายตา แล้วเราจะพาไปนะคะว่าอ่าวที่เราชอบที่สุดบนเกาะเสม็ดคืออ่าวอะไร

ตรรกะในการคิดอาจแตกต่าง หากผลลัพธ์ดูจะไม่ต่างกันนัก แม้คนจะเยอะ แต่เงียบดีแท้...

หาข้าวเที่ยงกินกันก่อนเดินลุย... ร้านนี้ราคาค่อนข้างจัดจ้าน

 

 พากันเดินเลาะชายหาด เพื่อไปเช่ามอเตอร์ไซส์ขี่รอบเกาะ ผ่านอ่าวไผ่ เจอหมาทะเลสีดำ เล่นน้ำเสียตัวเปียก

 

 หาดทรายแก้ว หาดยอดนิยม ผสมเครื้นเครง

 
 

ครั้งแรกที่มาหาดทรายแก้ว แม่เป็นคนพามาเที่ยวพร้อมด้วยพี่และน้องชาย

จำได้ว่าพาขึ้นรถกระบะโดยสาร มาปูเสื่อกินส้มตำ อยู่ใต้ต้นมะพร้าวหน้าหาด ที่ตอนนี้พื้นที่แปลงสภาพไปเป็นรีสอร์ทหรู

ทรายยังขาวละเอียดอยู่นะ แต่เราคงอุปทานไปเองมั้งว่ามันขาวน้อยลง...

 
 
พระอภัยยังคงเป่าปี่ อยู่ที่เดิม ร้อนมากนะปีนี้ เปลี่ยนที่นั่ง หลบเข้ามาในร่มบ้างก็น่าจะดี ไม่มีใครว่าหรอกค่ะ

 
การขี่มอเตอร์ไซส์เที่ยวรอบเกาะ แวะชมบรรายากาศโดยรอบ สามารถทำได้ภายในการเที่ยว 1 วัน
 
 


 
 

 

 

 

 
 
 
 
 
จุดชมวิว อีกมุมที่น่าสนใจ สวยงาม ทางค่อนข้างชัน ระวังด้วยนะคะ

 

 

 

 
 

 

อ่าวปะการัง พิกัดอยู่ท้ายเกาะ

 
 
 
 
 
 

 

 

อ่าวหวาย อ่าวที่เราชอบที่สุดบนเกาะเสม็ด และยังจำติดตาได้ถึงดอกไม้สีแดงที่ร่วงหล่นลงพื้นทราย เป็นแนวยาวไปตามหาด จำได้ว่าในครั้งนั้น ฝรั่งที่โดยสารเรือมาด้วยกัน เดินไปยังกาบเรืออีกฝั่งหนึ่ง มองไปบนชายหาดและอุทานว่า พาราไดซ์ วันนี้เปลี่ยนแปลงไปมาก ด้วยบ้านพักที่ก่อสร้างเพิ่มมากขึ้น และยังมีสระว่ายน้ำให้บริการเพิ่มเติมมาอีกด้วย

เป็นหาดส่วนตัว เหมาะกับคนที่ไม่ชอบความพลุกพล่าน ส่วนอ่าวทับทิมที่เราพัก อาหารอร่อย และราคาไม่แตกต่างจากบนฝั่งกินแล้วไม่ชักกระตุก

 
 
 
 
 
 

อ่าวพร้าว จุดชมพระอาทิตย์ตก ที่สวยที่สุดของเกาะ

 
หาดทราย ทะเล สายลม กับสองเรา
 
 
โรแมนติกคู่รัก
 
 
 
 
 

 

กลับมานั่งเล่นหน้าระเบียงบ้าน

ร้านอาหารของที่นี่ ... โอเคเลย

ค่ำนี้เลือกมานั่งกินข้างนอก มืดจนต้องเอาโทรศัพท์มาฉายไฟสั่งอาหาร มีควงกระบองไฟโชว์

 

 

ทุกสิ่งเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ไม่มีอะไรยั่งยืน แต่หากช่วยกันถนอมรักษา ก็จะช่วยยืดอายุความเสื่อมสภาพให้เป็นไปอย่างช้า ๆ ไม่ใช่ชั่วพริบตา รุกรานธรรมชาติอย่างรุนแรง ทรุดโทรมลงทันที  ต้องใช้เวลาในการปรับสภาพ ฟื้นฟู ให้คืนกลับมาใกล้เคียงดังเดิม แม้ในบางสถานที่ อาจจะไม่ใช่ระยะเวลาสั้น ๆ ที่ช่วงอายุเราจะทันเห็น

มุ่งแต่ตักตวง กอบโกย โดยขาดสามัญสำนัก ธรรมชาติก็จะจากไปก่อนเวลาอันควร เสื่อมสภาพแล้วฟื้นฟู อาจจะไม่งดงามเหมือนเก่า

 

 

 
 
 
 
 
 
 

 วันแรกที่เข้าพักในรีสอร์ท เห็นนกตัวนี้เกาะอยู่บนกิ่งไม้สูง เพื่อนบอกเหมือนนกเงือก

เราแย้งว่าจะใช่หรือ เพราะที่เคยได้ยินมาพบในป่าลึก ที่สมบูรณ์ นั่งอยู่ริมหาด เจอนกเงือก จะเป็นไปได้ยังไง

สรุปว่า นกเงือกจริง ๆ  ไม่เคยรู้เลยว่า เสม็ดมีนกเงือก แม้จะมาหลายครั้งแล้วก็ตามที

 

 

นอนหลับสบายดี เต็มตื่น

พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว อากาศดี ๆ มีหรือจะพลาด

 

 

พระบิณฑบาตรผ่านหน้าที่พัก 6 โมงเราไปนั่งรอ เพื่อใส่บาตรตอนท่านเดินขากลับประมาณ 7 โมง

จะได้ไม่เป็นภาระท่าน ถือไปถือกลับให้หนัก ระหว่างนั่งรอก็เห็นนกเงือกบินเกาะไปตามกิ่งไม้ ร่อนไปมาอยู่หน้าหาด

เราก็นั่งนับประชากรนกฆ่าเวลา...

 

 
 

 

มีสองตัวบินผ่านไปแล้ว และมีอีก 3 ตัว เกาะรวมกันอยู่เป็นกลุ่ม รวมแล้วคือ 5 ตัว

เพื่อนแย้งว่า 3 ตัวที่เกาะต้นไม้อยู่ตรงนี้ อาจจะเป็น 2 ตัวบินย้อนกลับมาอีกก็ได้ ใครจะรู้...

ไม่ต้องเถียงกันนะจ๊ะ สรุปยังไงก็ไม่ต่ำกว่า 3 ตัวแล้วกัน

จากข้อมูลข่าวสารที่มีการประชาสัมพันธ์ ทำให้ทราบว่า ในอดีตบนเกาะเสม็ดมีนกเงือกมากเป็นร้อยตัว แต่ผลของการทำลายป่า การล่าของคนในพื้นที่ และต่างชาติที่ล่าเพื่อนำไปกินด้วย ทำให้ประชากรนกลดลง จนแทบจะหมดไปจากเกาะเสม็ด หากไม่ได้การอนุรักษ์จากคนท้องถิ่นที่เห็นความสำคัญและมีใจรักการมีอยู่ของนกเงือกที่ตนเองเห็นว่าเริ่มจะหมดไป จากร้อย เหลือ แค่สิบ อีกไม่นาน คงไม่เหลือแม้แต่หนึ่ง การรณรงค์ให้คนในเกาะดูแล เป็นหูเป็นตา จึงเริ่มต้นขึ้น

ต้องขออภัย ไม่สามารถสั่งนางแบบและ นายแบบให้เห็นหน้ามาหากล้องได้

พระมาแล้วค่ะ ไปใส่บาตรกัน

 
 
 
บนเกาะมีวัดตั้งอยู่ 1 แห่งค่ะ
 

 กลับมากินอาหารเช้า ที่รวมแล้วในราคาเข้าพัก

เพื่อนปิ้งขนมปังไว้ 4 แผ่น  วางไว้ในถาด แต่หาตัวไม่เจอ ไม่รู้นางไปไหน  หันไปเห็นเธอตัวสั่นอยู่หลังโต๊ะที่ตักอาหาร จะไปเอาจาน มาใส่ขนมปัง ปรากฏว่าไปเจอขบวนรถด่วนเสียก่อน เราเอาตัวไปกันไว้ตรงพื้นที่ ๆ เธอบอกว่ามีกิ้งกือวิ่งอยู่ พูดยังไงก็ไม่ยอมมา มาเถอะนะไอ้คุณเพื่อน ฉันหิวแล้ว...ยังไง  กิ้งกือมันต้องวิ่งลอดอุโมงค์ฉันก่อน ถ้ายังไม่ยอมมา จากรถด่วนก็จะเป็นรถไฟเหาะโยนใส่ให้หมดเรื่องไป ฮ่า ๆ ต้องเล่นไม้นี้ พี่ถึงจะยอมมา

ตุ๊กแก ที่นี่ก็ร้องดังมาก ๆ ดีที่อยู่ต้นไม้ข้างบ้าน ร้องตับบบบบบ แกกกกก แต่ละที ก็อยากบอกว่ารู้จักกันแล้ว ไม่ต้องทักบ่อย เพื่อนฉันกลัว เรียกว่างานนี้สลับกันกลัว เพราะเรากลัวความสูง เพื่อนบอกไม่เป็นไร ขึ้นไปเถอะ ฉันยืนกันไว้ให้ ถ้ากลิ้งตกผาลงมา จะเอาขากันไว้ ถ้าเหลือกำลังจะยกขาขึ้นให้กลิ้งตกทะเลไป เออ พูดดีนัก กลับไปจะไปหาจับกิ้งกือมาโยนใส่ ให้หงอยรับประทานเลย ฮ่า ๆ

 

 เรื่องราวที่คุยกันระหว่างเพื่อน คือความเจริญที่เข้ามาแทนที่  ความเป็นธรรมชาติในอดีต

วันหวานยังหวานอยู่สำหรับเราและเพื่อน ที่จูงมือกันมาตามรอยอดีตอีกครั้ง ณ.เกาะเสม็ด

กลับมาเถิดวันวาน...

 

สุดท้ายอยากพูดถึง ป้ายบอกทางที่ลูกศรชี้ไปแหลมเรือแตก แต่แปลกไหมคะ ที่ไม่เคยเห็นมีใครพูดถึงแหลมนี้เลยเมื่อไปเสม็ด เพราะเข้าไปแล้วไปต่อไม่ได้ ทางปิด ด้วยเป็นพื้นที่ทิ้งขยะของเกาะไปแล้ว ... ชี้ทางให้เข้าไปเจอบ่อขยะ  กรุณาเอาสีป้ายทับเถอะนะคะ ทั้งไทย-เทศโดนหลอกกันทั่วหน้า

 
แล้วพบกันใหม่นะคะ
สวัสดีค่ะ
 

โดย see-you

 

กลับไปที่ www.oknation.net