วันที่ ศุกร์ มิถุนายน 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บันทึกรักจาก”ดอยสันจุ๊” ถึง ”ดอยลาง”...รำลึกเส้นทางดูนกในฝัน


    บทความนี้ผมขอย้อนรอยการเดินทางเพียงเพื่อบันทึกเก็บไว้เป็นความทรงจำและรำลึกความหลังเมื่อครั้งเริ่มต้นหัดถ่ายภาพนกใหม่ๆ ซึ่งเชื่อแน่เป็นเช่นกันว่าทุกท่านคงเคยมี “รักแรก” และเชื่อแน่อีกว่าความทรงจำในครั้งแรกไม่ว่าจะงดงามหรือเลวร้าย แต่มักเป็นอะไรที่ไม่สามารถลืมเลือนไปได้เลย

    “ดอยสันจุ๊” และ “ดอยลาง” ถ้าเอ่ยสองชื่อนี้ให้ใครบางคนฟัง อาจเกิดอาการทำหน้างงๆพร้อมเกิดการยิงคำถามสวนกลับมาว่า “มันอยู่ที่ไหนของประเทศไทยงั้นเหรอ?” แต่หากเอ่ยชื่อนี้กับนักดูนกหรือคนถ่ายภาพนก เชื่อได้ว่าน้อยคนนักที่จะไม่รู้จักกับยอดดอยติดชายแดนทางทิศเหนือของประเทศไทยทั้งสองชื่อนี้

    หากชีวิตของผมไม่ได้เข้าสู่วงการดูนกและถ่ายภาพนกเฉกเช่นปัจจุบัน คิดว่าคงมีโอกาสน้อยมากที่จะได้สร้างความรู้จักและคุ้นเคยกับดอยสูงทั้งสองแห่งนี้ ครั้งแรกที่ได้ยินชื่อ คำถามแรกที่ถามตัวเองก็คือคำถามเดียวกับที่หลายๆคนได้ยินชื่อเป็นครั้งแรกนั่นละ “มันอยู่ที่ไหนของประเทศไทยงั้นเหรอ?”

    หลายปีก่อน ชื่อของ “ดอยลาง” เป็นหมายดูนกลำดับต้นๆที่ผมบันทึกไว้ในข้อมูลส่วนตัว และวางหมายกำหนดการให้ยอดดอยแห่งนี้เป็นหมายท่องเที่ยวลำดับแรกสำหรับช่วงวันหยุดพักผ่อนยาวๆในเทศกาลส่งท้ายปีเก่า-ต้อนรับปีใหม่ของครอบครัว ก่อนนี้รู้จักแต่เพียงว่าดอยลางแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติดอยฟ้าห่มปก แต่จนแล้วจนรอดก็ยังหาโอกาสไปเยือนดอยสูงแห่งนี้ไม่ได้สักที บทสรุปทุกทริปการเดินทางขึ้นเหนือไปดูนกคงไปหยุดอยู่ที่“ดอยอินทนนท์” หรือ “ดอยอ่างขาง” เป็นประจำ ด้วยเหตุผลทางเสียงส่วนใหญ่ของครอบครัวที่อ้างถึงสมาชิกคนเล็กสุดซึ่งอายุยังน้อยและแบเบาะเกินกว่าที่ควรจะพาไปต้านสายลมหนาวเหน็บระดับเลขตัวเดียวจนถึงอุณหภูมิติดลบในบางค่ำคืนบนยอดดอยลาง

    จนเมื่อเวลาผ่านไป การท่องเที่ยวที่เดิมๆซ้ำๆทุกปี เริ่มทำให้ความตื่นเต้นของสมาชิกในครอบครัวลดน้อยลง กอปรกับเจ้าตัวเล็กเติบโตและแข็งแรงพอแก่การท่องเที่ยวแบบสมบุกสมบันกว่าเดิม การชักชวนครอบครัวไปเที่ยวดอยลางจึงประสบผลสำเร็จเอาเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้เอง

    แต่ก่อนถึงเวลาเดินทางไปดอยลางเป็นครั้งแรกของผมในครั้งนั้นชื่อของ “ดอยสันจุ๊” เป็นทางเลือกใหม่ที่ถูกแนะนำมาจากเพื่อนรุ่นพี่ท่านหนึ่งซึ่งมีประสบการณ์การเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้เพื่อการถ่ายภาพนกมาอย่างโชกโชน โดยรุ่นพี่ท่านดังกล่าวแนะนำให้เดินทางไปที่ อ.ฝาง และเข้าสู่เส้นทางสายยุทธศาสตร์ม่อนปิ่น – ดอยสันจุ๊ เส้นทางสายนี้เป็นเส้นทางความมั่นคงซึ่งใช้ในการลำเลียงเสบียงอาหารและอาวุธให้กับทหารไทยที่ประจำการอยู่ตามชายแดนไทย-พม่า เป็นเส้นทางไต่ระดับความสูงเลียบแนวสันเขาไปเรื่อยจนไปบรรจบกับยอดดอยทางฝั่งดอยลาง โดยเส้นทางสายนี้เพิ่งเป็นที่รู้จักของนักดูนกและถ่ายภาพนกเมื่อไม่นานปีที่ผ่านมานี้เอง เนื่องจากหลายปีก่อนหน้านี้ถนนเส้นนี้ถูกตัดขาดจากการกัดเซาะของธรรมชาติ และเพิ่งได้รับการซ่อมแซมเสร็จไปเมื่อไม่นานมานี้ จึงทำให้ปัจจุบันเราสามารถเดินทางขึ้นสู่ดอยลางได้ทั้งสองฝั่ง ทั้งจาก อ.ฝาง คือผ่านขึ้นทางม่อนปิ่น-ดอยสันจุ๊ และอีกเส้นทางหนึ่งคือไปขึ้นที่ฝั่ง อ.ท่าตอนซึ่งระยะทางค่อนข้างไกล ทางขึ้นสูงชันและสภาพถนนระหว่างทางก็ไม่ค่อยดีนัก

    เส้นทางขึ้นฝั่งดอยสันจุ๊เป็นทางลาดยางสูงชันแบบไต่ระดับขึ้นไปเรื่อยๆ ในช่วงแรกมีสภาพเป็นป่าสนเขาขนาบอยู่สองฝั่ง จุดสูงสุดของดอยสันจุ๊นี้มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางเกินกว่า 1,600 เมตรทีเดียว จากประสบการณ์ที่เคยผ่านไปดูนกในเส้นทางนี้มาหลายครั้งในรอบ 2-3 ปีที่ผ่านมาโดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว บริเวณนี้มีนกสวยให้ชมอยู่หลายชนิด อาทิ เช่น นกไต่ไม้ใหญ่, นกกระเบื้องผา, นกกระเบื้องท้องแดง, นกจับแมลงสีคราม, นกกระทาป่าไผ่, นกกินปลีหางยาวคอสีฟ้า และดาวเด่นชื่อดังประจำฝั่งดอยสันจุ๊แห่งนี้คือ ไก่ฟ้าหางลายขวาง ซึ่งนกชนิดนี้สำหรับที่อื่นจัดเป็นนกที่หาดูได้ยากมาก แต่ที่สันดอยแห่งนี้มีโอกาสพบเจอได้บริเวณริมถนนตลอดเวลาทั้งขาขึ้นและขาลง

    ผ่านจากแนวป่าสนเขาที่ลัดเลาะไปตามสันดอย เดินทางกันต่อไปอีกไม่ไกลจะเข้าสู่เขตแนวภูมิประเทศซึ่งเป็นป่าดิบเขา บริเวณนี้เป็นจุดที่นักดูนกและนักถ่ายภาพนกจะมารวมตัวกันมากเป็นพิเศษ เนื่องจากบริเวณนี้เป็นจุดที่มีโอกาสพบนกซึ่งหายาก(สำหรับที่อื่น)หลายๆชนิดด้วยกัน อาทิเช่น นกจาบปีกอ่อนสีแดง, นกกะรางคิ้วขาว, นกระวังไพรแก้มสีน้ำตาล, นกปากนกแก้วอกลาย, นกเขนแปลง, นกจับแมลงหัวสีฟ้า,  นกแต้วแล้วใหญ่หัวสีน้ำตาล, นกขัติยา หรือนกปากกบลายดำ เป็นต้น ที่สำคัญ เมื่อไม่กี่ปีมานี้บริเวณนี้คือจุดที่มีการค้นพบนกกะรางอกลาย ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีการคาดการณ์กันว่าอาจสูญพันธุ์ไปจากเมืองไทยเรียบร้อยแล้ว

    พ้นจากแนวป่าดิบเขา เมื่อขับรถไต่ระดับขึ้นไปจนผ่านด่านตรวจของทหารจุดต่อไปคือจุดชมวิวดอยลาง เท่าที่เคยไปสัมผัสยอดดอยมาหลายที่ ผมต้องยอมยกให้ที่นี่เป็นจุดชมวิวและชมทะเลหมอกที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของยอดดอยทางเหนือทีเดียวบริเวณนี้อยู่บนความสูงกว่า 2,000 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล มีนกสวยซึ่งหาดูที่อื่นได้ยากอยู่หลายชนิด อาทิเช่น นกกินปลีแดงหัวไพลิน, นกยอดหญ้าสีเทา, นกยอดหญ้าหลังดำ, นกเขนน้อยสีทอง หรือนกเขนน้อยข้างสีส้ม เป็นต้น

    สำหรับการเดินทางไปจุดชมวิวดอยลางดังกล่าว เมื่อกว่า 2 ปีก่อนหลังจากทางหน่วยทหารช่างได้ทำการซ่อมแซมถนนที่ขาดเสร็จสิ้น เราสามารถเดินทางผ่านด่านตรวจของทหารที่หน่วยปฏิบัติการดอยสันจุ๊มาได้ แต่ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยสำหรับนักท่องเที่ยวและเหตุผลทางความมั่นคงบางประการ ทำให้ตั้งแต่ประมาณกลางปี 2557 ที่ผ่านมา ด่านตรวจนี้จึงไม่ได้รับอนุญาตให้นักท่องเที่ยวและนักดูนกเดินทางผ่านโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นกรณีพิเศษ ดังนั้น หากท่านใดไปเที่ยวดอยสันจุ๊และต้องการไปเยือนดอยลางจึงจำเป็นต้องย้อนกลับไปตั้งต้นการเดินทางที่ อ.ท่าตอนอีกครั้ง หรือมิเช่นนั้น ต้องติดตามถามไถ่ข้อมูลข่าวสารจากเพื่อนๆในวงการที่อยู่ทางเหนือถึงสถานการณ์ในปัจจุบัน บางทีทางราชการอาจมีการเปิดด่านเพื่อรับนักท่องเที่ยวเหมือนเมื่อสองปีก่อนอีกครั้งแล้วก็เป็นได้

    จากจุดชมวิวดอยลางมุ่งตามถนนลาดยางแคบๆวกวนขึ้นสู่ด่านรักษาชายแดนของเจ้าหน้าที่ตำรวจตระเวณชายแดน ซึ่งที่นี่เป็นจุดดูนกที่สร้างชื่อให้กับดอยลางมาตั้งแต่แรกพบ บริเวณโดยรอบด่านฯแห่งนี้มีนกสวยหลากหลายชนิดรอคอยต้อนรับอยู่ไม่เว้นช่วง โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวซึ่งเป็นช่วงฤดูอพยพของนกที่ย้านถิ่นฐานมาจากแถบประเทศที่มีอากาศหนาวเย็นจัด จึงทำให้บนดอยแห่งนี้นอกจากเป็นเหมือนสวรรค์สำหรับนกต่างถิ่นผู้มาเยือนด้วยมุ่งหวังที่พักพิงและอาหาร ยังเปรียบเป็นสวรรค์ของบรรดานักดูนกและช่างภาพนกผู้มาเยือนอีกด้วย

   สำหรับนกประจำถิ่นทั่วไปที่สามารถพบเจอได้ไม่ยากบริเวณนี้ ได้แก่ นกจับแมลงสร้อยคอขาว, นกจุนจู๋หัวสีตาล, นกกะรางแก้มแดง, นกหางรำดำ, นกอีแพรดท้องเหลือง และนกปีกลายตาขาว เป็นต้น ส่วนนกอพยพที่สามารถพบเห็นได้เป็นประจำก็ได้แก่ นกเขนน้อยข้างสีส้มคิ้วขาว,นกเขนน้อยหิมาลัย, นกกระบื้องท้องแดง, นกเอี้ยงถ้ำ และนกเดินดงสีน้ำตาลแดง เป็นต้น

 

    ด้วยสภาพภูมิประเทศที่งดงาม, มีป่าไม้อุดมสมบูรณ์, อากาศดี (แม้ค่อนข้างหนาว)และที่สำคัญคือนกเยอะ ทำให้เมื่อถึงฤดูกาลที่ลมหนาวใกล้มาเยือน ผมจึงอดไม่ได้ที่จะวางแผนการท่องเที่ยวล่วงหน้าเพื่อไปดูนกบนยอดดอยแห่งนี้ ถึงแม้รู้ทั้งรู้แก่ใจว่าการเดินทางครั้งใหม่ที่ใกล้มาถึงจะเป็นการขับรถไปบนถนนเส้นเดิม,ไปกางเต๊นท์นอนที่เดิม, เพียงเพื่อไปดูนกชนิดเดิมๆในสถานที่เดิม แต่ก็เหมือนที่เกริ่นไว้ตั้งแต่บรรทัดแรกว่า “ความทรงจำในครั้งแรกไม่ว่าจะงดงามหรือเลวร้าย แต่มักเป็นอะไรที่ไม่สามารถลืมเลือนไปได้เลย”...แล้วพบกันเมื่อเหมันตฤดูมาเยือนนะ “ดอยสันจุ๊” และ”ดอยลาง”

โดย S-1

 

กลับไปที่ www.oknation.net