วันที่ พุธ สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

~ ตอนที่ 3 : ความรักของพ่อกับแม่ ~


ความสัมพันธ์ของพ่อกับแม่  เริ่มขึ้นทีละน้อย ทีละน้อย  พ่อเป็นคนที่สุภาพ เงียบขรึม และพูดน้อยมาก  แต่พ่อเป็นนักเขียน  พ่อเขียนกลอนเก่ง .... พ่อจีบแม่ด้วยบทกวี ... เด็กสาวชาวดอยที่เรียนจบแค่ ป. 3  คงต้องใข้ความพยายามอย่างมาก  ที่จะสะกดตัวอักษร อ่าน ทำความเข้าใจกับบทประพันธ์ของพ่อ

มีบทกลอนบนทหนึ่ง ที่ฉันแอบไปเห็นเข้าในสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง ตอนที่เราย้ายบ้าน   สมุดเล่มนี้ถูกเก็บอยู่ในลังไม้เก่าๆ   ... เขียนด้วยลายมือที่สวยงามของพ่อ ....

"... หากใจฉันบอบบางเหมือนอย่างแก้ว .... คงแหลกแล้วด้วยฤทธิ์แรงคิดถึง ....."

                                             ..........................

แม่เล่าว่า  ....   หลังเลิกงานพ่อจะมาหาแม่ที่บ้าน  หิ้ววิทยุทรานซิสเตอร์มาเครื่องหนึ่ง พร้อมด้วยไฟฉายไว้ส่องทางขากลับ   .... พ่อจะมานั่งเปิดเพลงให้แม่ฟัง  ไม่พูดไม่จากัน  นั่งฟังเพลงกันอยู่ที่ชานบ้าน  .... และมีคุณตาเฝ้าดูอยู่ห่างๆ   ....  จนเริ่มดึก พ่อก็เดินกลับบ้านพัก ........

เพลงที่พ่อมักจะชอบร้องฮัม ให้แม่ฟังบ่อย ๆ

"...แม้มีปีกโผบินได้เหมือนนก  อกจะต้องธนูเจ็บปวดนัก .... ฉันจะบินมาตายตรงหน้าตัก .... ให้ยอดรักเช็ดเลือดแหละน้ำตา ...."

........ และในที่สุด .... พ่อก็คว้าดอกเอื้องดอย มาชื่นชมได้สมใจ.......

........ รูปของพ่อกับแม่ ตอนแต่งงานกันใหม่ๆ ค่ะ.......

                        

โดย นกบ้านนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net