วันที่ ศุกร์ กันยายน 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ท่านมา เรารู้สึกปลอดภัย ท่านจากไป พวกเราใจหาย


สิ้นปีงบประมาณคราวใด

ก็จะเป็นตัวบ่งชี้ตัวหนึ่งว่า

เหตุการณ์ที่ทุกคนในพื้นที่ด้ามขวานต้องประสบพบเจอ

คือ การเปลี่ยนแปลงกำลังเจ้าหน้าที่

จากชุดหนึ่ง ของสังกัดจังหวัดหนึ่ง

เปลี่ยนกองกำลังเป็นอีกชุดหนึ่ง อีกสังกัด(ค่าย)หนึ่ง

อย่างปีที่ผ่านมา

ชุดทหารจากขอนแก่นมาดูแลพวกเราในพื้นที่

จวบจนหนึ่งปีผ่านไป

ทหารขอนแก่นถอนกำลังกลับ

มีทหารจากกองพันย่าโมมาทำหน้าที่แทน

และเมื่อครบรอบปีอีกคราในปีนี้

ชุดทหารจากโคราช จากกองพันย่าโมก็เตรียมสัมภาระกลับภูมิลำเนา

และจะมีทหารหน่วยอื่นจะลงมาปฏิบัติงานแทนที่

ชุดเก่าเริ่มเข้ากับคนในพื้นที่ได้

เริ่มรู้ทางหนีทีไล่ของพวกฝ่ายตรงข้าม

ก็ต้องมีคำสั่งให้ถอนกำลัง

ส่วนชุดใหม่ลงมา ก็จะต้องเริ่มศึกษาพื้นที่ใหม่

คลำทางกันอีกระยะหนึ่ง...

กว่าจะเจอต้นสายปลายเหตุ หรือทางหนีทีไล่กับพวกคิดร้ายต่อแผ่นดิน

อย่างไรก็แล้วแต่

พวกเราเป็นเพียงประชาชนในพื้นที่

ที่ไม่สามารถเรียกร้องอะไรไปมากกว่านี้ได้

ทำได้แค่รับการดูแลจากเหล่าเจ้าหน้าที่

จะเป็นชุดไหนก็ไม่เป็นไร

อย่างไรก็แล้วแต่

เราก็ต้องยอมรับว่า

นั่นคือ กลยุทธ์ของเจ้าหน้าที่เขา

เราคงไปก้าวก่ายเขาไม่ได้

แต่นับเป็นความโชคดีของโรงเรียนของฉัน

ที่ทหารทุกหน่วย จะเป็นหน่วยไหนก็แล้วแต่

เมื่อลงมาดูแลพื้นที่ที่โรงเรียนของฉันตั้งอยู่

ล้วนแต่เจอะเจอแต่ทหารที่มีน้ำจิตน้ำใจ

มาร่วมพัฒนาพื้นที่พร้อมๆไปกับดูแลอธิปไตยของปลายด้ามขวาน

พวกเขาเหล่านั้น

เสียสละชีวิตมาเพื่อดูแลพวกเราตลอดระยะเวลา ๑ ปี

นับว่า พวกเขา คือ ผู้เสียสละที่ยิ่งใหญ่

ที่ต้องทิ้งครอบครัว

ต้องทิ้งลูกเมีย มาเพื่อทำประโยชน์ให้แผ่นดินด้ามขวาน

 

พวกเราถือว่า เจ้าหน้าที่เหล่านี้ คือ ผู้มีพระคุณของพวกเรา

และธรรมเนียมไทยแท้แต่โบราณ

พวกเราต้องยึดถือและสืบสานต่อ

คือ การตอบแทนบุญคุณ ในการทำดีกับคนที่มีบุญคุณกับเรา

และในทุกๆครั้งที่มีการเปลี่ยนกำลัง

พวกเรามักจะจัดเลี้ยงเล็กๆ

เพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจและความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา

ในปีนี้ พวกเราก็จัดเต็มให้แบบเบาๆ ชิลๆ

 ช่วยกันทำ ช่วยกันกิน

 

มาเลี้ยงดูปูเสื่อกันแบบพี่ๆน้อง

สลัดคราบ หรือ หัวโขนของวิชาชีพทั้งครูและทหาร

 

มานั่งตั้งวงกินกันแบบคนครอบครัวเดียวกัน

แบบพี่แบบน้อง

 

ไร้ช่องว่างระหว่างกัน

กับของที่ระลึกก่อนจากเล็กๆน้อยๆ

แม้ไม่ได้มีราคาค่างวด

แต่พวกเราก็ของมอบให้ด้วย "หัวใจ"

 

อยากจะบอกว่า

"ขอบคุณที่มาช่วยดูแลพวกเรา

ประชาชนคนด้ามขวาน"

"ท่านมาเรารู้สึกปลอดภัย

แต่....

เมื่อท่านจากไป....

พวกเราคิดถึง

และใจหาย"

อย่างไรก็แต่

ผลงานที่พวกท่านฝากไว้ไว้ ณ แผ่นดินนี้

นับเป็นที่ระลึก

เป็นผลงานอันล้ำค่า...

 

ที่พวกท่านฝากไว้

ขอบคุณอีกครั้ง ...

สำหรับ...ทหารกล้า...ที่เป็นมากกว่า....

"รั้วของชาติ"

ขอขอบคุณ...ด้วย.."หัวใจ"

 

โดย ชบาตานี

 

กลับไปที่ www.oknation.net