วันที่ อังคาร กันยายน 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

70 ปีที่สิ้นสงคราม ... วันนี้ที่ยูนนาน


70 ปีที่สิ้นสงคราม ... วันนี้ที่ยูนนาน

 

 ...

ทุกครั้งที่แหงนหน้า  ...  ฉันเห็นฟ้าที่กว้างไกล

และฉันยังเห็น"ไทย"  ...  ในม่านฟ้าที่ครอบโค้ง

ธงไทยอาจไกลถิ่น ... จากแผ่นดินที่อยู่โยง

แต่จิตเจิดจรรโลง  ...  มิลืมรังเคยฝังกาย

...

...

มองเขาสลับซ้อน  ...   พเนจรไร้จุดหมาย

เหลียวรอบเพียงเดียวดาย ... แต่มิหน่ายจะก้าวเดิน

ส่งสารผ่านคุ้งนภ  ...  หวังเพื่อนพบพอเพลิดเพลิน

 ลมริ้วพลิ้วแนวเนิน  ...  คือเสียงสารส่งผ่านมา

...

...

ชีวิตคือบทเพลง  ...  ขับบรรเลงด้วยจิตกล้า

กี่คืนกี่ทิวา  ...  แม้อ่อนล้ามิละเพียร

ผ่านวันผันผ่านเดือน  ...  ผ่านปีเคลื่อนเลื่อนโลกเปลี่ยน

ธารไหลไม่หวนเวียน  ...  มีรอยเขียนฝากเรื่องราว

...

...

 เกริ่นกาพย์อ่านง่ายๆ พอคลายใจ กับบรรยากาศอึมครึมต่อเนื่อง ในหุบเขาแห่งยูนนานนี้ค่ะ 

"การเดินทางของชีวิต แม้ในหนทางที่แย่ที่สุด จะยังคงมีจุดเล็กๆ  ที่สวยงามเสมอ" 

สรรพชีวิตระหว่างทางที่เราได้เดินไป  มีเรื่องราวให้ระลึกถึง  และเล่าขาน

... 

 ...

ทุ่งหญ้าถูกเหยียบย่ำ  ...  เมื่อพลบค่ำฟ้าฉ่ำดาว

ยอดหญ้ากลับยืนยาว  ...  พร้อมทักทายสายแสงเช้า 

...

อาคารเรียน 1

เปิดภาคเรียนใหม่ ประจำปีการศึกษา 2015 - 2016 (พ.ศ. 2558 - 2559)

Qujing Normal University (曲靖师范学院)  มณฑลยูนนาน 

...

...

 ริ้วธงทิว ปลิวปราย คล้ายทายทัก

เธอเหนื่อยหนัก ย่ำย่าง หว่างขุนเขา

เพื่อพบทาง สว่างสุข ห่างทุกข์เศร้า

และวันนี้ ที่เรา เฝ้าฝันรอ

...

 ....

ภาพชีวิตในระหว่างหุบเขาแห่งยูนนาน  ยังคงดำเนินไป  ทิ้งร่องรอยมากมายในความทรงจำของครูไทยเล็กๆ คนหนึ่ง

ภาพสารจากความฝันของเยาวชน ที่มุ่งมั่นให้ได้โอกาสทางการศึกษาระดับสูง 

ภาพการดิ้นรนของพ่อแม่ ที่ช่วยลูกหอบหิ้วสัมภาระมากมาย  ขึ้นรถโดยสารนานข้ามวัน

เพียงมาเฝ้ามองตึกเรียนของลูกด้วยสีหน้าอิดโรย... และสายตาฝากความหวัง 

พร้อมล้วงกระเป๋า นับเงินใบละหนึ่งร้อยหยวน เท่าที่มีมา  ใส่มือลูก  แล้วจากไปเงียบๆ ...

ชีวิตเด็กน้อย สายตาตื่นเต้น  เริ่มนับหนึ่งในที่ใหม่  

พร้อมชีวิตผู้จากลาที่เริ่มนับหนึ่งอีกครั้ง  หลังจากนับหนึ่งมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

....

 ...

ทอดสายตา ผ่านกรอบ เห็นขอบฟ้า

เห็นภูผา อาคาร ย่านห้องหอ

มีน้ำใส ไม้งาม ยามลมล้อ

โอนเอนอ่อน อี๋ออ ดังซอเพลง

...

 อาคารโสตทัศนศึกษาและคอมพิวเตอร์

...

 หอสมุดกลาง Qujing Normal University

...

...

สระทิศใต้  หนานหู  มองข้ามรั้วออกไปถึงชุมชนภายนอก เพียงชั่วเวลาไม่ถึง 5 ปีที่จากยูนนานไป 

กลับมาที่นี่อีกครั้ง ทุ่งโล่งกลายเป็นอาคารหนาแน่น ซับซ้อน ทุกทิศทาง

 ...

ก้าวเดินจากสถานศึกษา ไปยังเนินเขาไกลๆ  วิถีชนเผ่าเคลื่อนไหว  หลากหลายเรื่องราวผ่านไปมา

... 

มือนุ่มนิ่มของสายเลือดยูนนาน  วนเวียนลูบคลำชิงช้าไม้ผิวมันลื่นเบาๆ  

ห้วงคิดน้อยๆ พิจารณาถึงสิ่งใด เธอยังไม่อาจบอกกล่าว ...

...

..... 

ชิงช้าแกว่งไกว  เนิ่นนานเพียงใด  ไม่บ่นวนเวียน

ชีวิตแกว่งไกว วัยวันผันเปลี่ยน  ร้อยรอยขีดเขียน วนเวียนพึมพำ ...

...

... ป้าอิมกุดั่น ชอบบ่นพึมพำเช่นนั้นเองค่ะ  ท่านผู้ชม ...

 ....

 ...

เป็ดน้อย..

เจ้าหิวใช่หรือไม่  ...  กินอะไรสักหนึ่งคำ

อิ่มแล้วไปว่ายน้ำ  ...  ให้ชุมฉ่ำสำราญใจ

อาม่าพาหนูมา  ...  อย่าชักช้ากินไวไว

เดี๋ยวหนูต้องกลับไป  ... เช้าวันใหม่จะกลับมา

....

...

 กิจกรรมยามเช้า  เสียงเพลงและลีลา ชีวิตชีวาหลากสีสัน

...

...

นกยูงส่งสายตา จ้องมองพญามังกร  ไม่มีใครล่วงรู้ความคิดของมัน

 มังกรใหญ่อารมณ์ดี  มองตอบ  ส่งยิ้มกว้างค้างอยู่ จนน้ำลายไหล  อยู่เช่นนั้น ...

...

 ...

แต่ว่าเออ..  จริงสิ!!!  พญามังกรอาจจะกำลังหัวเราะสนุกกับท่าเต้นของบรรดาอาม่าข้างหน้านั้น ...ก็เป็นได้

...

...

กรุ่นไอหมอก  หยอกแสง  ตะวันฉาน

รอยยูนนาน เนาคู่  ยอดภูผา

รอยใจหนึ่ง เร่ผ่าน กาลเวลา

จากไทยมา เป็นฝุ่น กรุ่นยูนนาน...

...

 

...

ดอกไม้มีทั่วไปในทางผ่าน  

"ดอกไม้"  ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ ... ล้วนสร้างความสวยงามให้โลก

...

 ...

"ความดีและมิตรภาพ"  ไม่ว่าน้อยหรือมาก ... ก็เฉกเช่นดอกไม้นั้น

...

 

...

 มิตรภาพระหว่างเพื่อน  ...  ไม่ลางเลือนเสมอสมาน

มิตรภาพอยู่คู่กาล  ...  ดังสายธารผ่านหทัย

...

 ...

มิตรภาพคือแสงทิพย์  ...  พราวกระพริบดังดาวใส

แม้ล่วงราตรีไป  ...  ยังอุ่นใจว่ามีดาว

...

 

 ...

 เราควรเก็บสิ่งสวยงามที่อยู่ระหว่างหนทางที่ก้าวผ่าน

หรือเลือกมองข้าม... แล้วรีบเร่งเดินไปให้ถึงให้ถึงจุดหมาย  ที่ยังมองไม่เห็น

ชีวิตย่อมอยู่ในอุ้งมือเจ้าของ ใช่ใครอื่น...

...

...

ขอบคุณ... ความเยือกเย็น และวิถีชีวิตแห่งยูนนาน 

...

 

...

ขอบคุณ... ความสงบนิ่ง และวิถีชีวิตพเนจรของข้าพเจ้า...

...

  

 

...

ขอบคุณ... เพื่อน...  ทุกท่าน...  และทุกๆ สิ่ง ...  ที่สร้างโลกนี้ให้มีสีสัน

  ...

 

 

...

สวัสดี... ยูนนาน

...

...

มีสุขทุกท่านค่ะ

...

อิมกุดั่น,  ยูนนาน, ฉวี่จิ้ง.

กันยายน 2558 

.

โดย อิมกุดั่น

 

กลับไปที่ www.oknation.net