วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพราะรัก..ฉันจึงมอบให้


 

Pay it forward..

 

 

แล้วชีวิตของผมมีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

สิ่งหนึ่งที่เป็นเหมือนสัญลักษณ์ประจำตัวผม

คือผมที่ยาว(มาก) ได้หายไป..

หลังจากที่ผมเรียนมหาลัยปี 1 เทอม 2 ผมก็เริ่มไว้ผมยาว

แม้ใครหลายๆ คน จะทักท้วงว่า

นั่นช่างไม่เหมาะกับบุคคลิกของผมเลยก็ตาม

บ่อยครั้งที่เพื่อนๆ มักจะเอารูปตอนเริ่มเข้ามหาลัยใหม่ๆ

มาเปรียบเทียบกับตอนที่ไว้ผมยาวแล้ว

เพื่อให้ผมเห็นถึงความแตกต่างของสภาพตัวเอง

แต่ผมก็นิ่งเฉยกับคำเสียดสีของพี่ๆ เพื่อนๆ

นิ่งเฉยกับคำบ่นว่าของแม่ จนสุดท้ายมันก็ถูกจดจำว่า

นี่คือสัญลักษณ์ประจำตัวของผม

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมไม่ได้บอกกับใคร

ว่ามูลเหตุจูงใจที่ผมตัดสินใจไว้ผมยาวคืออะไร

มันเริ่มจากวันหนึ่ง ผมได้อ่านเจอเรื่องราวของผู้ป่วยโรคมะเร็ง

ที่ได้ผ่านขบวนการรักษาด้วยเคมีบำบัด(คีโม)

ทำให้ต้องสูญเสียเส้นผมอันเป็นที่รักไป

ซึ่งเป็นผลข้างเคียงของการรักษาด้วยเคมีบำบัด

พวกเขานอกจากจะเจ็บปวด ทุกข์ทรมาน จากโรคร้ายแล้ว

ยังต้องมาสูญเสียความมั่นใจในรูปลักษณ์ของตัวเองอีกด้วย

มันคงจะทำให้พวกเขาหรือเธอ มีความทุกข์เพิ่มมากขึ้นทีเดียว

ผมคิดว่าพวกเขา คงอยากกลับมามีชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไป

ไม่อยากให้สังคมรับรู้ถึงโรคร้ายที่กำลังคุกคาม

และคงไม่ต้องการถูกมองด้วยสายตาที่แปลกแยก

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ผมได้ตัดสินใจไว้ผมยาว

เพื่อวันหนึ่งจะได้นำมันไปบริจาค

ทำเป็นวิกผมสำหรับผู้ป่วยเหล่านี้

หลายครั้งที่ผมเองก็รู้สึกว่า เกือบทำมันไม่ได้ตลอดรอดฝั่ง

บางครั้งผมก็แคร์สายตาคนอื่น

เหมือนตัวเองจะดูแปลกแยกจากคนทั่วไป

แต่มันคือสิ่งท้าทายที่ผมต้องเอาชนะตัวเองให้ได้

ทั้งเนื้อตัวของผม เส้นผมเป็นสิ่งเดียวที่ผมทนุถนอมมากที่สุด

ผมอยากให้เขาอยู่ในสภาพที่ดี สมบูรณ์มากที่สุด

เพื่อผมจะได้ส่งต่อของรักของผมนี้ให้กับผู้อื่น

ที่จะได้ใช้ประโยชน์จากมันอย่างภาคภูมิใจ

แล้ววันนี้ผมก็ได้ทำสำเร็จตามที่ได้ตั้งใจไว้

เพราะผมกำลังจะนำผมที่ตัดออกแล้ว

ไปบริจาคให้กับ dr.jolie ซึ่งเป็นเพจในเฟสบุ๊ค

ที่รับบริจาคเส้นผมเพื่อนำไปทำวิก

ให้กับผู้ป่วยโรคมะเร็งและผู้ป่วยภูมิแพ้

นี่คงไม่ใช่สิ่งสำคัญหรือยิ่งใหญ่ในสายตาของใคร

และผมก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นความดีที่จะต้องจารึกไว้ในแผ่นดิน

ผมแค่มีความหวังเล็ก ๆ ที่อยากจะทำให้ใครบางคน

มีรอยยิ้มเพิ่มมากขึ้น ในคืนวันที่เจ็บปวด ทรมานของพวกเขา

ผมขอส่งต่อความหวังดีนี้ให้กับผู้รับ

เผื่อวันหนึ่งข้างหน้าเมื่อเขามีแรงมากพอ

เขาจะสามารถส่งต่อความหวังดีให้กับคนอื่นๆ

ต่อไปได้เรื่อยๆ จนไม่สิ้นสุด

เรามาช่วยกันคนละไม้คนละมือดีไหมครับ


pay it forward.

เป็นแนวคิดที่เชื่อว่า เราทุกคนสามารถสร้างโลกให้น่าอยู่ได้

โดยเริ่มทำความดีจากตัวเราเอง ช่วยเหลือคนรอบข้างที่เดือดร้อน

ขณะผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือก็มีหน้าที่ตอบแทน

โดยการส่งมอบความช่วยเหลือให้แก่ผู้อื่นต่อไปเรื่อยๆ

เมื่อมีโอกาส เพียงเท่านี้การทำความดีก็จะเพิ่มขึ้นทวีคูณไม่สิ้นสุด

และสามารถเปลี่ยนโลกของเราให้น่าอยู่ได้

เริ่มที่ตัวเราก่อน..

โดย ราศีเมษ

 

กลับไปที่ www.oknation.net