วันที่ พุธ ตุลาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เจ้านกปีกหัก


 

เจ้านกปีกหัก

 

"เพราะมีท้องฟ้านกจึงมีปีก

หากปราศจากปีกนก

ท้องฟ้าจะมีความหมายอะไร"

หลายอาทิตย์มาแล้วที่ผมพบกับเจ้านกพิราบปีกหักตัวหนึ่ง

ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน ปีกข้างหนึ่งของมันหักร่องแร่ง

ห้อยอยู่ข้างลำตัว ผมเห็นมันพยายามกระพือปีกเพื่อบิน

แต่มันก็ไม่สามารถทำได้ ทุกครั้งมันทำได้แค่ถลาขึ้นไป

แล้วก็หล่นแอ็กลงมา ผมนั่งมองมันไกลๆ

คอยลุ้นให้มันทำสำเร็จ แต่มันคงบาดเจ็บมากเกินไป

มันไม่เคยบินขึ้นได้อีกเลย ผมไม่รู้ว่ามันเป็นนกตัวผู้หรือตัวเมีย

แต่ผมมักจะเห็นนกอีกตัวหนึ่ง ที่เป็นปกติ

มาคอยเดินวนเวียนอยู่กับมันไม่ห่าง

หลังจากนั้นอีก 2 วัน ผมก็พบปีกนกข้างหนึ่ง

วางอยู่ใกล้ๆ ถังขยะหน้าร้าน

ผมจึงออกตามหามัน เพื่อจะดูว่าใช่ปีกของมันหรือไม่

แล้วก็เป็นไปอย่างที่คิด ผมพบมันที่ใต้ท้องรถ

ในสภาพที่เหลือปีกอยู่ข้างเดียว ชีวิตของมันคงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ผมเอาข้าวสารมาโปรยให้มัน มันดูเหมือนจะลังเลอยู่ในตอนแรก

แต่แล้วมันก็ออกมาจากใต้ท้องรถเพื่อมาจิกกินข้าวสารที่ผมโปรยให้

เราค่อยๆสร้างสัมพันธ์กันทีละน้อยโดยไม่ผลีผลาม

จนกระทั่งมันสามารถมากินข้าวสารจากมือผมได้

ผมเริ่มกังวลกับมัน เพราะการมีปีกข้างเดียวไม่สามารถบินได้

จะทำให้มันไม่ปลอดภัยจากหมาทั้งเจ้าฮีโร่หมาของผม

และหมาจรจัดที่หลงเข้ามาขอข้าวกินเสมอๆ

แม่ของผมที่เห็นเหตุการณ์มาโดยตลอด

บอกกับผมว่าให้เอามันไปใส่กรงไว้เพื่อความปลอดภัยของมัน

แต่ผมกลับไม่เห็นด้วย เพราะมันจะขาดอิสระที่เคยมี

ผมบอกกับแม่ว่ามันน่าจะปลอดภัยดี เพราะเจ้าหมาจรจัด

ที่เคยเดินเข้ามาพบมัน ก็ไม่แสดงอาการว่าจะทำร้ายมัน

แม่ไม่ได้พูดอะไร เราจึงปล่อยให้มันเดินอยู่อย่างนั้น

เจ้านกคู่ใจก็ยังมาคลอเคลียกับมันเหมือนเดิม

ไม่ได้หายหน้าไป มันคุ้นเคยกับผมและทุกคนในร้าน

มันคงรู้ว่ามันจะปลอดภัยที่นี่ เพราะไม่มีใครทำร้ายมัน

เมื่อคืนก่อนตอนใกล้ปิดร้านผมก็ยังคงพบมันเดินอยู่หลังร้าน

และผมก็บอกกับตัวเองว่าพรุ่งนี้เช้าก่อนเถอะ

ผมจะเอากล้องมาถ่ายรูปมัน แล้วจะเขียนถึงมันสักหน่อย

แต่เช้าวันนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว..

ผมได้ยินเสียงพี่ปลาร้องเอะอะขึ้นมา

ทำให้ผมตกใจตื่นรีบวิ่งออกมาดู

ก็พบว่าเจ้านกปีกเดียวเพื่อนผม "มันตายแล้ว"

ด้วยฝีมือเจ้าฮีโร่หมาของผมเอง มันคงเดินเข้ามาในรั้วด้านหลังร้าน

เพราะมันคงคิดว่าที่นี่ไม่เป็นอันตรายกับมัน

ซึ่งผมคิดว่ามันทำเช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว

มันอาจจะเคยพบกับฮีโร่มาแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่มันไม่รู้คือ

เจ้าฮีโร่หมาของผมมันตาเกือบบอด

มันจึงมองไม่เห็นเมื่อเจ้านกเดินอยู่ใกล้ๆ

แต่เมื่อคืนมันคงเข้ามาใกล้ถึงที่นอน

และอยู่ในระยะที่สายตาฮีโร่มองเห็นได้

เพราะมันนอนตายอยู่ตรงที่นอนฮีโร่เลยทีเดียว

ผมรู้สึกลึกๆ ว่ามันเป็นความผิดของผมหรือเปล่า

ที่ผมไม่ทำตามคำแนะนำของแม่ ด้วยการขังมันไว้

ซึ่งแม่ก็คงเข้าใจความคิดของผม แม่บอกว่าอย่าได้เศร้าไปเลย

แม่ว่าถ้ามันเลือกได้มันอาจจะยังเลือกให้ชีวิตมันเป็นแบบเดิมก็ได้

การได้พบกันกับมิตรภาพที่อบอุ่น และมีความหมาย

ชีวิตของมันน่าจะคุ้มแล้วกับการได้เกิดมา..

ผมไม่รู้ว่ามันคิดอย่างที่แม่ว่าหรือเปล่า แต่สำหรับผม

ผมขอบคุณที่มันได้เข้ามาในชีวิตผม

ทำให้ผมมีความสุขกับการได้มีเพื่อนต่างสายพันธ์

และวันนี้ผมก็ยังคงพบเจ้านกตัวเพื่อน มาเดินมองหามันอยู่

แล้วผมไม่รู้จะบอกข่าวร้ายนี้กับมันยังไงเลย...

โดย ราศีเมษ

 

กลับไปที่ www.oknation.net