วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2558

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แวะพักปลอดภัยที่ บ้านดินสอ


หายไปนานเลยค่ะกับการเขียนบล๊อก 

คราวนี้กลับมาเขียนอีกครั้ง หลังจากที่ย้ายบ้านมาอยู่ลพบุรีเป็นการถาวร

แต่ปอยก็ยังไม่ทิ้งงานที่รักที่ชอบค่ะ ยังคงเขียนเรื่องนู้นเรื่องนี้ตามแต่ใครจะจ้างอยู่เช่นเดิม

และงานในสายงานศิลปะที่ร่ำเรียนคร่ำหวอดมา ก็ไม่คิดจะทิ้งร้างห่างหายไปไหน

คราวนี้ก็เช่นกัน เป็นคราวที่ปอยต้องไปทำงานที่กรุงเทพฯ 1วัน

แต่ทำยังไงล่ะ ในเมื่อเราไม่มีบ้านที่ใกล้สถานที่ทำงานให้เรานอนซะแล้ว

 

ปอยตัดสินใจที่จะพักโรงแรมที่ใกล้สถานที่ทำงานที่สุด เลือกเปิดกูเกิ้ลแล้วแสิร์ชหา

"โรงแรมใกล้ราชดำเนิน"

ตัวเลือกของโรงแรมที่ใกล้ราชดำเนินมีเยอะแยะมากมาย

แต่ที่ที่น่าสนใจที่สุดสำหรับผู้หญิงที่ต้องนอนคนเดียวในเมืองหลวง

เห็นจะไม่พ้นที่นี่ บ้านดินสอ2 

 (ภาพจากอินเตอร์เน็ต)

 ปอยจองที่พักจากเว็บไซต์ให้บริการทางอินเตอร์เน็ต (hotel2)ถูกกว่าจองด้วยตัวเอง 68บาท

ห้องพักที่ทางบ้านดินสอมีให้บริการมีหลายแบบค่ะ

เริ่มตั้งแต่ห้องซิงเกิ้ล นอนคนเดียวไม่เกี่ยวกับใคร ซึ่งปอยเลือกห้องประเภทนี้ (เพราะราคาถูกที่สุด)

ห้องทวินสแตนดาร์ด ห้องดีลักซ์ ห้องแกรนด์

ห้องซิงเกิ้ลที่ปอยเลือก สนนราคาอยู่ที่ 732บาท (ถ้าจองเองกับโรงแรม 800บาท)

ลืมบอกไปว่าห้องประเภทนี้มี 2ราคานะคะ แบบไม่มีอาหารเช้า และแบบมีอาหารเช้า

ปอยเลือกแบบที่2 เพราะไม่อยากไปเสียเวลากับเรื่องอาหารเช้าให้ยุ่งยาก

 

อ่านรายละเอียดมาเรียบร้อยแล้วว่า ห้องแบบนี้ไม่มีห้องน้ำในตัว

แต่จะใช้เป็นห้องน้ำรวมที่ แยกชั้นชาย-หญิง

ตอนแรกก็คิดอยู่สักพักนะคะว่า ห้องน้ำรวมมันจะดีไหมนะ จะปลอดภัยไหม สะอาดรึเปล่า

แต่ดูจากภาพถ่ายของทางโรงแรมแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาละน่า

สำคัญเลยคือ โรงแรมนี้ใกล้สถานที่ทำงานสุดๆแล้ว สุดจริงๆแค่ข้ามทางม้าลาย

การเดินทางถึงโรงแรมก็แสนง่าย เพราะโรงแรมบ้านดินสออยู่ริมถนนราชดำเนินกลาง

ข้างๆศรแดง ติดกับธนาคารธนชาติ ตัวอาคารโดนเด่น เห็นได้ชัดชนิดที่ว่าไม่เคยมายังไงก็ต้องหาเจอ

ประตูทางเข้าเป็นประตูเล็กๆ หน้าตาเหมือนร้านเบเกอร์รี่

ปอยยืนงงๆอยู่พักหนึ่ง "เอ๊ะมันเข้าทางนี้เหรอวะ"

เดินไปทางซ้าย เดินไปทางขวา น่าจะใช่ละเพราะมันมีอยู่ประตูเดียวที่เข้าได้

เปิดประตูเข้าไป สิ่งที่เราจะเจอเป็นอันดับแรกเลยก็คือ

ตู้ขนมเค๊กค่ะ ฮ่าาาาาาา....

ไม่มีพนักงานอยู่ตรงนั้น แต่!!!...จะมีเสียงต้อนรับดังมาจากชั้นล่าง

"สวัสดีค่าาาาา"....."เชิญค่าาาา"

ปอยเดินลงไปชั้นล่างค่ะ แล้วยื่นหมายเลขจองให้พนักงาน แจ้งว่าเช็คอิน

พนักงานตอบกลับมาเป็นภาษาอังกฤษ และขอพาสปอร์ต

อั๊ยยะ...."คนไทยค่ะ" ปอยตอบไปขำไป

พนักงานก็ยิ้มแย้มขำขันไปกับเราด้วย ที่เป็นแบบนี้เพราะ 90%ของแขกที่เข้าพัก มักจะเป็นชาวต่างชาติ

เช็คอินเสร็จเรียบร้อย ปอยได้ห้องพักที่ชั้น 3 ซึ่งเป็นชั้นสำหรับห้องซิงเกิ้ลที่เป็นลูกค้าผู้หญิง

ทางโรงแรมเรียกเก็บค่ามัดจำกุญแจ 500บาท

จ่ายไปแบบมึนๆเล็กน้อยค่ะ .... ใครจะขโมยกุญแจวะเนี่ย?

พนักงานผายมือบอกทางว่า ห้องลูกค้าอยู่ชั้นสามนะคะ

เดินขึ้นทางนี้นะคะ ถ้าจะใช้ลิฟท์ ลิฟท์อยู่ชั้น2ค่ะ

แหม่...อีกชั้นเดียวก็ถึงแล้ว ลิฟท์คงไม่ต้องแล้วมั๊ง

เปิดประตูเพื่อจะขึ้นบนไดก็งงเล็กน้อยค่ะ ... ทำไมเจอครัว?

มีพนักงานสองคนใส่ชุดกุ๊กนั่งอยู่บนชั้นลอย มีหม้อหุงข้าว มีตู้เย็น เขียง มีด และกลิ่นอาหาร

เหมือนเป็นที่เตรียมอาหารเล็กๆ

ถอยหลังออกมาดูซิ เดินผิดประตูรึเปล่า เจอป้ายเวลคัม ไม่ผิดละ

แต่ที่ผิดน่ะมุมเตรียมอาหารมากกว่า...ทำไมเอามาไว้ตรงนี้

(ไม่ได้ถ่ายรูปมาค่ะกลัวเค้าจะหาว่าเป็นแฟนคลับกุ๊ก)

ระหว่างทางที่เดินขึ้นบันได มีสิ่งหนึ่งที่สังเกตุได้อีกว่า

ทางโรงแรมพยายามจะตกแต่งทุกซอกมุมให้ดูสบายตา

มีการวางของตกแต่งตามมุมต่างๆที่สามารถจะวางได้ ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้ากับสภาพแวดล้อมเท่าไหร่นัก

แต่ก็ถือว่ายังพอกล้อมแกล้มไปได้ไม่น่าเกลียด

 (ปอยว่า เค้าควรเปลี่ยนราวบันไดมากกว่า)

เดินขึ้นมาถึงชั้นสามก็เหนื่อยกำลังดี ไม่ถึงกับลิ้นห้อยแต่ก็หายใจแรงพอดู

สิ่งแรกที่พบ จะเป็นกระจกที่กั้นไว้เป็นสัดส่วน มีสติิ๊กเกอร์ติดไว้ว่าสงวนสิทธิ์เฉพาะผู้เข้าพัก

ภายในเป็นโถงนั่งเล่น จัดเป็นมุมพักผ่อนส่วนรวม กระจุ๋มกระจิ๋มน่ารัก

(มีกระติกน้ำร้อนสำหรับชงกาแฟ และมาม่า)

(มีชั้นหนังสือให้หยิบอ่าน)

เดินผ่านโซนนี้เข้าไปด้านใน จะเป็นห้องพักเรียงรายสองฝั่ง

ซ้าย-ขวา ฝั่งละประมาณ 5ห้อง (ประมาณตามสายตาค่ะเพราะปอยไม่ได้นับ)

บอกเลยว่าห้องซิงเกิ้ล นอนคนเดียว ห้องน้ำรวม เป็นห้องที่กระทัดรัดจิ๊ดจิ๋วมากค่ะ

กะประมาณด้วยสายตาแล้วเป็นห้องขนาด 2x3เมตร เห็นจะได้

แต่ นอนสบายไม่อึดอัดเลย

(ที่แขวนเสื้อมาอยู่ผิดที่ไปหน่อย )

(เตียงนอนนุ่มหอม สะอาดสะอ้านค่ะ)

(ห้ามสูบบุหรี่นะคะ)

ความที่ห้องมีขนาดเล็กมั่กๆ ทางโรงแรมก็พยายามแบ่งสันปันส่วนเครื่องใช้ไม้สอยให้ลงตัวที่สุด

แต่ปอยว่า โรงแรมลืมนึกถึงสภาพความเป็นจริงไปนิดนึง

เวลาอยู่บนเตียงแล้วจะนอนดูทีวี มันเมื่อยคอมาก ต้องลุกขึ้นมานั่งพิงกำแพงถึงจะสบายขึ้นมาหน่อย

ดูไปก็คิดไป ทำไมเค้าไม่เอาทีวีมาติดไว้แทนรูปภาพนี้วะ มันจะดูสบายกว่าเยอะเลยนะ

เดือดร้อนมาก ณ จุดนี้........

ภายในห้องไม่มีตู้เย็นนะคะ แต่จะมีน้ำเปล่า1ขวด มาม่าคัพ 1ถ้วย ซุปเปอร์กาแฟ 1 ซอง

กระติกน้ำร้อนใช้ได้ที่โถงส่วนกลางด้านนอก

เปิดลิ้นชักโต๊ะหัวเตียง ภายในลิ้นชักมีสมุดบันทึกเปล่าๆไว้ 1เล่ม

ให้แขกที่มาพักได้เขียนระบายความในใจ แต่....ไม่เห็นวี่แววของดินสอหรือปากกาเลย แม้แต่เล่มเดียว

ไม่แปลกใจเลยค่ะ ที่สมุดเล่มนั้น ยังว่างเปล่าไร้รอยขีดข่วน

นอนคืนนั้นปอยหลับสบายค่ะ กลางคืนนั่งจิบกาแฟ กินโยเกิร์ตของมนต์นมสด ดูละครน้ำเน่า

และ ชมวิวกลางเกาะรัตนโกสินทร์ที่ข้างหน้าต่าง

ก่อนนอนอาบน้ำจนสดชื่น 

ภายในห้องน้ำสะอาดสะอ้าน มีครีมอาบน้ำ และ แชมพูอยู่ในกล่องติดผนัง

ฝักบัวขนาดกลาง ปล่อยสายน้ำนุ่มๆไม่เจ็บตัว ความแรงของน้ำกำลังดี

อาบสะอาดปลอดภัยค่ะ เพราะเป็นชั้นเฉพาะผู้หญิง

ภายในห้องน้ำถูกแบ่งเป็น 2ส่วน

ห้องอาบน้ำ และห้องสุขา อยู่ด้านในสุด ฝั่งซ้ายเป็นห้องอาบน้ำ ฝั่งขวาเป็นห้องสุขา

จัดสันปันส่วนไว้อย่างละ 2ห้อง ... ผู้เข้าพักแทบไม่ต้องจัดสรรเวลาอะไรเลย

ปอยสามารถใช้ห้องน้ำกว้างขวางนี้ได้คนเดียวโดยไม่มีแขกคนอื่นมาเกี่ยวข้อง

ทั้งๆที่มีผู้เข้าพักเต็มทุกห้อง...นัยว่า แต่ละนางคงปาร์ตี้อยู่ตรอกใดตรอกหนึ่งแถวๆนี้ เป็นแน่

อ่างล้างหน้าที่อยู่ด้านหน้า จัดวางไว้ให้ใช้งานได้ 2จุด

ต่อให้ใช้งานเวลาเดียวกัน รับรองว่าไม่มีการตบตีกันแน่นอน

อาหมวยข้างห้อง มายืนแปรงฟันข้างๆปอยแล้วก็ไป สังเกตุได้ชัดเลยว่า

นางล้างหน้าแล้วก็นอน ไม่ยอมอาบน้ำซะงั้นแหละค่ะ

 

ในราคาเข้าพักที่ปอยเลือก กับที่นอนใกล้ไซต์งานขนาดเดินนับก้าวได้

ความสะดวกสบาย ความสะอาด และความปลอดภัยที่ได้รับ

ถ้าจะต้องให้คะแนนกันละก็ สำหรับบ้านดินสอหลังนี้แล้ว

ปอยให้ 8/10

ตัดในส่วนของทีวีที่ตั้งผิดด้านจนคอละครเมื่อยคอ และภายในห้องไม่มีตู้เย็นออกไป

หลายคนอาจถามว่า ห้องจิิ๊ดจิ๋วแค่นั้น ปอยยังบอกว่าน่าจะมีตู้เย็นอีกเหรอ?

ก็แหม ตู้เย็นเล็กๆ ตั้งตรงหัวเตียงแทนโต๊ะไร้ประโยชน์นั่น

ปอยว่าคะแนนความสะดวกสามารถพุ่งไปถึง 10/10 ได้ง่ายๆเลยนะคะ

 

บ้านดินสอ@ราชดำเนิน ... เหมาะมากๆค่ะสำหรับผู้ที่จะต้องเดินทางคนเดียว

พักทำงานหรือพักเที่ยวเล่นสักคืนสองคืน

เพราะอยู่ติดถนนราชดำเนิน ที่สามารถเดินทางไปได้ทุกทิศ

อยู่ใกล้แหล่งท่องเที่ยวมากมาย โดยเฉพาะแหล่งของกินอร่อยๆที่อย่าให้ลือกันเลยค่ะ

น้ำลายจะหกกันซะเปล่า

การไปค้างอ้างแรมในกรุงเทพฯครั้งนี้ ปอยไปทำงาน

ไม่สามารถแวะเที่ยวเล่นเดินชิลล์อะไรได้ อาหารที่กินจึงเป็นอาหารภายในค๊อฟฟี่ช็อปโรงแรม

เพื่อความสะดวกและประหยัดเวลา

ถามว่าอร่อยมั๊ย ก็ตอบว่าใช้ได้ไม่ขี้เหร่ แต่ไม่ถึงกับร้อง ว้าว!!!อร่อยจังเลยค่ะคุณขา

เอาเป็นว่าอาหารของที่นี่

ปอยขอยกประโยชน์ให้มื้อเช้าละกันค่ะ ซอสฟักทองในถ้วยเล็กๆนั่น

จัดว่าหวานหอมอร่อยกันเลยทีเดียว

ปล.ภาพถ่ายด้วย note8 ไร้การตกแต่งของแอพใดใด กากสุดๆ

 

 

 

 

 

โดย ปอยอลิน

 

กลับไปที่ www.oknation.net