วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Finding Calio...เรื่องของแมว คนไม่เกี่ยว...ไม่ได้



          นี่เป็นหนังญี่ปุ่นที่ผม"ตั้งใจ"จะดูตั้งแต่เห็นโปสเตอร์
          ภาพยนตร์เรื่องนี้ชื่อ Finding Calio และโรงหนังที่จะฉายตั้งชื่อง่ายๆว่า "กลับบ้านเถอะนะ เจ้าเหมียว" พร้อมเขียนเรื่องย่อไว้สั้นๆ
          "...Finding Calico บอกเล่าเรื่องราวของคุณตาโมริอิ เคียวอิชิ ครูใหญ่วัยเกษียณ คนแปลกในสายตาชาวบ้าน และคุณครูที่ใครๆก็กลัว ต้องมาใช้ชีวิตแบบไม่เต็มใจกับ "มี่" แมวจรจัดตัวโปรดของภรรยาที่เสียชีวิตไปแล้ว เมื่อมี่ที่คอยมาป่วนคุณตาอยู่เป็นประจำ กลับหายตัวไปพร้อมกับเพื่อนบ้านที่พูดกันว่า "เวลาแมวรู้ตัวว่าใกล้ตาย มันจะไปหาที่ซ่อน" จากคุณตาที่ปกติจะขับไล่ไสส่ง กลับตามหาอย่างขะมักเขม้น และจากการออกตามหาอย่างไม่ลดละของคุณตาในครั้งนี้ ทำให้คุณตาเข้าใจคนรอบข้าง และรู้จักภรรยาที่จากไปมากยิ่งขึ้น.."
          อ่านสรุปเรื่องย่อ และการติดตาม"หนังญี่ปุ่น"มานาน ผมพอจะเดาออกว่าหนังเรื่องนี้ต้องน่าดู
          และผมจะไม่พลาดที่จะไปดู


          ไปดู Finding Calio มาแล้วอิ่มใจมากครับ
          อย่างที่พล๊อตเรื่องเขียนเล่า นั่นคือหนังกล่าวถึงชีวิตที่เงียบเหงาของ"โมริอิ เคียวอิชิ" ครูใหญ่ในเมืองเล็กๆที่เกษียณและใช้ชีวิตอยู่คนเดียวหลังจากภรรยาเสียชีวิต โดยมีเพียง"มี่" แมวตัวโปรดของภรรยาที่เธอทิ้งไว้ต่างหน้า
แต่มันกลายเป็น"ความรำคาญ"ของครูใหญ่ในเมืองเล็กๆ
          ผมชอบบรรยากาศเมืองเล็กๆแห่งนี้นะครับ เพราะเป็นเมืองในภูเขา มีแม่น้ำ และคนในเมืองก็ดูจะ"รู้จัก"กันเกือบหมด แถมผูกพันกันจนเป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัน
          โดยมี "มี่" แมวที่ภรรยาทิ้งไว้เป็น"ภาระ"ของ โมริอิ เคียวอิชิ ทำให้เขาแทบจะไม่ดูแลมันเลย จนมันมีสภาพเป็นเหมือน"แมวจรจัด" ไปที่โน่นที่นี่ และกลายเป็น"แมวหลายชื่อ" เพราะมีคนดูและให้อาหารมันในสถานะ"แมวจรจัด" พร้อมตั้งชื่อมันตามใจตัวเอง
          สำหรับหญิงสาวอดีตลูกศิษย์ของครูใหญ่ ..มันคือ "โซระ" ที่เธอจะไปให้อาหารมันที่ร้านขายของชำทุกวัน
          สำหรับเจ้าของร้านเสริมสวยอารมณ์ดี ...มันคือ"ทามาโกะ" ที่มานั่นเล่นนอนเล่นในร้าน
          สำหรับเด็กนักเรียนสาว มันคือ"จิฮิโร่" ที่รอเธอตรงป้ายรถเมล์ทุกเย็น และกล่าวราตรีสวัสดิ์กันก่อนแยกทางกัน
          แต่สำหรับ"โมริอิ เคียวอิชิ" แล้ว เจ้ามี่ คือตัววุ่นวายที่ทำให้เขาคิดถึงอดีตภรรยา ....

 

          ผมไม่รู้หรอกว่า"แมว"มันฟังภาษคนออกไหม?
          แต่จู่ๆ เจ้าแมว 1 ตัว 4 ชื่อ คือ มี่ โซระ ทามาโกะ หรือ จิฮิโร่ ก็หายไปจากบ้านครูใหญ่ หลังจากที่ประตูทางเข้าถูกปิด และเจ้าของบ้าน คือ "โมริอิ เคียวอิชิ" ตะคอกด่าและไล่มันทุกวัน
          เมื่อเจ้าตัววุ่นวายหายไป แทนที่จะ"สงบ" กลับกลายเป็นว่า"โมริอิ เคียวอิชิ" กลายเป็นคนวุ่นวาย มีชีวิตไม่สงบ เพราะขาด"เพื่อน"ที่มีอยู่ร่วมบ้านหนึ่งเดียวในโลก
          ภารกิจของอดีตครูใหญ่จึงเริ่มต้น นั่นคือ การตะโกน "กลับบ้านเถอะนะ เจ้าเหมียว" ในภารกิจ Finding Calio หรือตามหาเจ้า(แมว)สามสี โดยเขาเดินถามคนทั้งเมืองว่าจะหาแมวได้ที่ไหน ลงทุนนั่งรถเมล์ไปไกลเพื่อตามหามัน ไปโน่นไปนี่ตามที่คนโน้นคนนี้บอกว่าจะเจอมัน
          ลงทุนกระทั่งนำกับดักมาวางโดยมีภาพภรรยาไว้ในกรงกับดักเพราะเชื่อว่า"มี่"จะกลับมาหา"เจ้านาย"
          ในตอนนี้ที่แสดงให้เห็นถึง"ความร่วมมือ"ของคนในหมู่บ้านที่ช่วยครูใหญ่ตามหา โดยเฉพาะ"ทาสแมว"ที่ตามหา"ทูนหัวของบ่าว" คืออดีตลูกศิษย์ที่ให้อาหาร"โซระ" ทุกวัน หรือสาวใหญ่เจ้าของร้านเสริมสวยที่เดิมมี"ทามาโกะ"อยู่เป็นเพื่อนในร้าน กระทั่งนักเรียนสาวที่เปิดเผยความจริงว่า"จิฮิโร่" คือผู้ช่วยชีวิตเธอจากการตัดสินใจฆ่าตัวตายเพราะถูกเพื่อนรังแก ..แต่ขณะที่จะกระโดดให้รถชน ก็มี"จิฮิโร่"มาเกาะขาไว้
          นี่ไม่รวมถึงเจ้าของร้านขายของชำ ลูกศิษย์หนุ่มที่มาช่วยครูใหญ่สแกนภาพเก่าๆ
          การตามล่าเจ้าเหมียวที่หายไป จึงเป็นการเปิดโลกใหม่ให้ครูใหญ่พบในสิ่งที่เขามองข้ามมานาน..นั่นคือมิตรภาพ


          ว่ากันว่า"สัตว์เลี้ยง"คือยารัษาโรคที่ดี
          สำหรับเจ้าเหมียว 4 ชื่อ สิ่งแรกที่เห็นก็คือ มันช่วยรักษา"โรคเหงา"ของ"โมริอิ เคียวอิชิ" อดีตครูใหญ่ที่แทบจะไม่สนใจใครได้ดี เพราะเดินผ่านชุมชนที่คนวัยเดียวกันชวนเล่นเปตอง ครูใหญ่ก็ไม่สนใจจนถูกมองว่าหยิ่ง ยะโส ..และยึดติดกับการเป็น"ครูใหญ่"จนไม่เห็นคนอื่นในสายตา และเมื่อมันหายไป มันกลับกลายเป็น"ยาบำบัด" ความแข็งกระด้าง และความหดหู่ได้ดี
          สำหรับ"ทาสแมว"คนอื่น เจ้าเหมียวนี่เป็น"เพื่อน"ทั้งในยามทุกข์และยามสุข
          ขนาดลูกศิษย์ของครูใหญ่ที่มาช่วยครูใหญ่สแกนภาพเก็บไว้ และเป็นคนที่"แพ้ขนแมว"ถึงขั้นจามทุกครั้งที่เจอแมว ก็ยังตัดสินใจช่วยตามหาเจ้าเหมียว และถามคนเลี้ยงแมวว่ามีวิธีไหนที่จะทำให้ไม่แพ้ขนแมว เพราะเขาต้องการเลี้ยงแมว ด้วยเหตุผลสั้นๆว่า "ย่า"ของเขามีความสุขที่ได้เล่นกับแมว ในวัยที่เธอกำลังจะเป็นอัลไซเมอร์ และเด็กหนุ่มเห็นแล้วว่า"แมว"คือยาวิเศษที่ช่วยดูแลย่าเขาได้ดีกว่าเขาและพ่อ
          สำหรับคนทั่วไป ..ผมนึกถึงคำถามของเจ้าหนูเด็กกำพร้าที่อาศัยอยูในโพสถ์กับแม่ชี ที่ถามครูใหญ่ว่าเราเลี้ยงแมวทำไม ในเมื่อรู้ว่าสักวันหนึ่งมันต้องตาย และคำตอบของครูใหญ่ก็คือ มันเป็นสิ่งที่บอกเราว่า เราจะต้องอยู่ได้เมื่อไม่มีมัน
          และสำหรับคนเลี้ยง ..ก็คือประโยคที่ภรรยาของ"โมริอิ เคียวอิชิ" บอกกับสามีของเธอไว้ก่อนจะเสียชีวิต
          “คนที่ไม่ได้เลี้ยงแมวน่ะ ทำให้เขาขาดความสนุกในชีวิตไปอย่างหนึ่งนะ”
          หนังเรื่องนี้จึงเหมาะกับคนที่เลี้ยงแมว และไม่ได้เลี้ยงแมว

 

 

โดย ลูกเสือหมายเลข9

 

กลับไปที่ www.oknation.net