วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รักษ์วิถีถิ่น วิถีไทย ก้าวไกลสู่สากล


วันหยุด เพลิดเพลินลั่นล้าไปกับการเที่ยวงาน

"รักษ์วิถีถิ่น วิถีไทย ก้าวไกลสู่สากล"

ซึ่งเป็นงานที่รวบรวมความเป็นวิถีแห่งท้องถิ่นของผู้คนใน ๕ จังหวัดชายแดนใต้

คือ สงขลา สตูล ปัตตานี ยะลา นราธิวาส

ซึ่งแต่ละจังหวัดล้วนต่างมีของดีประจำจังหวัดมาโชว์กันอย่างหลากหลาย

เป็นงานที่รวบรวมความเป็นวิถีแห่งชน

มีผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรม มาโชว์ มาขายมากมายหลากหลายทีเดียว

เป็นความโชคดีของคนปัตตานี

ที่ได้มีโอกาสเป็นเจ้าภาพจัดงานดีดีแบบนี้ขึ้นมา

ภายในงานมีการแสดงงานศิลปะ ประเภทภาพถ่ายของผู้คนในพื้นที่

 

ที่มีบ่งบอกถึง ความเป็นวิถีของผู้คน อีกทั้งมีความสวยงาม น่าสนใจ

แต่ละภาพช่างสวยงามไม่แพ้ศิลปินมืออาชีพ

 

ฉันใช้เวลาเพิ่งพิศ และดื่มด่ำกับภาพเหล่านี้จนแทบลืมเวลา

ฉันใช้เวลากับพื้นที่ตรงที่จัดแสดงงานภาพถ่ายค่อนข้างนาน

จนลืมไปแล้วว่า..

ยังมีส่วนอื่นๆของงานอีกหลายโซนที่น่าสนใจ

ฉันเดินออกจากแกลลอรี่ภาพถ่ายเคลื่อนที่มาจากแสนเสียดาย

แต่ก็ได้แต่บอกตัวเองว่า...

พรุ่งนี้

หากมีเวลา...

ฉันจะต้องกลับมาชื่นชมกับภาพเหล่านี้อีก

แต่ละภาพเหมือนมีชีวิต

 

เหมือนมีจิตวิญญาณอย่างน่าประหลาด

ฉันอยากจะให้แกลลอรีแบบนี้แสดงไว้เป็นห้องศิลปะของแต่ละจังหวัดจังเลย

คิดถึงภาพถ่ายเหล่านี้เมื่อไหร่

ก็สามารถกลับมาดูได้อีกกี่ครั้งก็ได้

และหากเป็นไปได้

ฉันอยากให้มีแกลลอรี่ส่วนตัวไว้ที่โรงเรียนของฉันจังเลย

อยากให้เด็กๆได้เรียนรู้ที่มาแห่งภาพเหล่านี้

ที่มาที่แสดงความเป็นรากเหง้าของพวกเขาเอง

พวกเขาจะได้ภาคภูมิใจในความเป็น "ท้องถิ่น"ของตนเอง

อีกโซนที่ฉันแวะไปชม คือ

โซน งานฝีมือ หรือ งานทำมือของแต่ละจังหวัด

แต่ละจังหวัดมีงานฝีมือที่นำพืชในท้องถิ่นมาสร้างสรรค์งานศิลป์ได้อย่างชื่นชม

เช่น

ผลิตภัณฑ์จากจังหวัดสตูล

ไม่ว่าจะเป็นงานจักสาน

งานจักสานจากต้นกระจูด

ติหมา หรือ ที่ตักน้ำจากต้นจาก

งานดอกไม้จากใบเตย

 

ดอกไม้จากใบเตยทะเล

ผลของเตยทะเล

งานสานจากต้นคุ้ม

ซึ่งเป็นงานฝีมือที่ยาก ต้องใช้ความรักและฝีมือในการจักสาน

บอกได้เลยว่าแต่ละเห็นราคาแล้วต้องหนาว

แต่ก็คุ้มต่ากับงานฝีมือที่มีความยากเช่นนี้

 ผ่านไปทางจังหวัดสงขลา

งานฝีมือที่น่าทึ่ง คือ การแกะตัวหนังตะลุง

 

ที่จะต้องใช้หนังวัวแท้ๆ

ฉันถามว่า ทำไมต้องมาแกะหนังตะลุง

ลุงบอกว่า 

แถวบ้านมีโรงฆ่าสัตว์  โดยเฉพาะวัว

คนอิสลามชอบกินเนื้อวัว

ดังนั้น ของที่เหลือจากการทำอหาร คือ หนังวัว

จึงเป็นที่มาของอาชีพ แกะตัวหนังตะลุงและรูปอื่นๆตามที่มีคนสั่ง

บอกได้เลยว่า ฝีมือขั้นเทพเลยทีเดียว

คุยกับลุงได้พักใหญ่ เชิดหนังตะลุงเล่นไปพลาง

สนุกสนานไปตามเรื่องตามราวของคนไร้สาระ

เดินต่อไปยังบู็ธ จังหวัดยะลา

งานฝีมือที่สืบสานต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น

ซึ่งหาดูไม่ได้แล้วในยุคนี้ คือ การทำกริช

กริช ซึ่งเป็นอาวุธประจำกายของผู้นำในยุคก่อน

สุลต่าน หรือ ราชาแห่งเมืองต่างๆทางประเทศมาเลเซียหรือประเทศมุสลิมทุกพระองค์

จะต้องมี กริช เป็นอาวุธประจำกายทุกพระองค์

 แหล่งทำกริชที่มีชื่อเสียง ณ เวลานี้ คือ กริช ที่ตะโละหะลอ อ.รามัน จ.ยะลา

 กริช เป็นอาวุธที่แสดงถึงความมีอำนาจ

อาวุธที่มีเอกลักษณ์ ทั้งคมของอาวุธชนิดนี้ 

 

บังสาธิตการตีกริชแบบโบราณ

ทั้งด้ามของกริช ที่มีลักษณะเป็นนกพังกะ นกในตำนาน

ที่มีความเป็ฯมาที่น่าสนใจ

มีหลากหลายชนิด

หากใครสนใจ สามารถไปชมการทำกริชได้ ที่ศูนย์การเรียนรู้การทำกริชที่ อ.รามันได้

นกพังกะ

 เราเดินไปชม ของดีเมืองตานี หรือเมืองปัตตานีกันบ้าง

คนปัตตานีก็ไม่ด้อยเรื่องงานฝีมือ

 

ทั้งงานจักสานเครื่องมือเครื่งใช้ในครัวเรือน

ทั้งจากไม้ไผ่ จากใบเตย ใบลาน

 หนูขอลองทำบ้างน่ะค่ะป้า

 การสานไม้ไผ่ ผสมผสานกับย่านลิเภา

 

จากต้นโอน ที่มีลักษณะคล้ายต้นหมาก

และที่น่าทึ่งสุดๆ คือ คือผ้าทอลายจวนตานีค่ะ

ผ้าที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่น่าสนใจ น่าศึกษามากมาย

แต่ละผืนมีความยาว ๔ เมตร

 ผ้าทอลายจวนตานี

กว่าจะทอเสร็จแต่ละผืนต้องใช้เวลานานหลายวัน

ดังนั้น

ราคาจึงไม่ต้องพูดถึงว่า..จะสูงขนาดไหน

เรามักจะเห็นผู้มีฐานะ ผู้มีชาติตระกูลสวมใส่เสื้อผ้าลายจวนตานี

คนแบบฉันคงไม่มีวาสนาได้ใช้ผ้าที่มีเอกลักษณ์ของเมืองนี้

อย่างไรก็ตาม

ฉันก็ภาคภูมิใจในผ้าที่มีลักษณะเด่น มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

สำหรับของดีบ้านฉัน

ไว้สักวัน

หากฉันมีโอกาสได้เป็นเถ้าแก่เนี๊ยะ

ฉันอาจจะซื้อผ้าผืนมาครอบครองสักผืน

 เดินไปอีกหน่อย

เจองานฝีมือพวกงานหนัง

 หนังวัว

นอกจากนำมาทำกระเป๋า

และทำของใช้ส่วนตัวแล้ว

ยังสามารถนำงานหนังมาประยุกเป็นงานศิลปะได้อีกด้วย

น่าทึ่งมากๆ

เป็นการนำหนังวัว มาวาดภาพแล้วดันขึ้นให้นูนสูงนูนต่ำไปตามลักษณะภาพ

 

แล้วระบายสีลงบนผืนหนัง

งานแต่ละชิ้น

ศิลปินที่สร้างสรรค์งานนี้บอกว่า

เก็บไว้ได้นานชั่วลูกชั่วหลาน

โดยงานไม่ซีดจาง

และไม่เปื่อยยุ่ย

แต่ละภาพดูเหมือนมีชีวิต

ใครสนใจลองไปชมไปดูได้เลยน่ะค่ะ

เฮ้อ...เดินได้หน่อยเดียวเอง

ยังไปไม่ถึงไหนเลย

อีกหลายบู็ธมาก

งั้นขอพักก่อน

ค่อยพาเที่ยวต่อแล้วกันน่ะค่ะ

 

 

โดย ชบาตานี

 

กลับไปที่ www.oknation.net