วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

A GOOD RAIN KNOWS ...ฝนที่ดีต้องรู้เวลาตก ความรักก็เช่นกัน


         

           วันแห่งความรัก..ทีวีจึงฉายภาพยนตร์รัก

          เปิดดูหนังเรื่องนี้โดยบังเอิญ หนังชื่อ A Good Rain Knows หนังเกาหลีที่ไปถ่ายทำในจีน และดูจบด้วยความอิ่มเอม

          ผมชอบชื่อหนังมาก ...ฝนที่ดีรู้ว่าควรจะตกเวลาไหน

          ทราบจากเรื่องว่านี่เป็นบทกวีของ"ตู้ฝู่" กวีชื่อดังชาวจีน หนึ่งในยอดกวีจีน ที่เขียนเกี่ยวกับธรรมชาติ พวกฝน ป่าไผ่ ซึ่งเกี่ยวโนงกับหนังเรื่องนี้ได้อย่างลงตัว

          หนังเรียบง่าย ดูแล้วอิ่มตาอิ่มใจ ทั้งๆที่นางเอกแทบจะไม่แต่งหน้าเลย


 

          "ปาร์ค ตง ฮา" หนุ่มเกาหลี ถุกบริษัทส่งตัวไป"เฉินตู" หนึ่งในเมืองเอกของมลฑลเสฉวน หลังเกิดเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่นั่นในปี 2008 โดยภารกิจคือดูแลซ่อมแซมเพื่อขยายงานที่นั่น

          มี"มร.นัม" พนักงานรุ่นพี่อารมณ์ดีรอเป็นพี่เลี้ยง

          "ที่เสฉวนมีของดี 4 อย่าง หนึ่งคือสาวสวย สองคือแพนด้า สามคือเหล้า และสี่คือของอร่อย.." รุ่นพี่บอกหนุ่มตงฮา และบอกว่าเมื่อมาถึงที่เฉินตู เขาจะพาไปดูและชมกับชิมทั้ง 4 อย่างให้ครบ

          ยังไม่ทันเริ่มงาน พี่เลี้ยงใจดีก็พาหนุ่มรูปหล่อไปเที่ยวที่"สวนไผ่"ของกวรตู้ฝู่

          และที่นั่น มร.นัมเจอหญิงสาวคนหนึ่ง และยอมรับว่า นี่ไง สาวงามเสฉวน


 

          สาวคนนั้นคีอ"เมย์"

          "เมย์"คือเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยที่อเมริกาของ"ตงฮา" และเมื่อเห็น ทั้งคู่ต่างก็ไม่นึกว่าจะเจอกันอีก

          พ่อหนุ่มก็พยายามยืนยันว่า"ผมเคยจีบคุณ" ในสมัยเรียนหนังสือด้วยกัน ขณะที่หญิงสาวบอกว่า่ไม่จริง เพราะในตอนนั้น คู่ควงของหนุ่มเกาหลีคือสาวญี่ปุ่นชื่อ"ซาโตโกะ" ขณะที่หนุ่มตงฮาบอกว่า จริง แต่เขาอกหักเพราะเธอไปชอบหนุ่มฝรั่งชื่อ"เบน"

          "คุณต้องจำได้ ผมเคยให้จักรยานสีเหลืองกับคุณ" ตงฮาบอก

          เมย์บอกเป็นไปไม่ได้ เพราะเธอขี่จักรยานไม่เป็น และเธอน่าจะเป็นหญิงสาวคนเดียวในเฉินตูที่ไม่ถีบจักรยาน

          "เราไม่ได้คบกัน" เมย์ยืนยัน และบอกว่า ให้เขานำหลักฐานมายืนยันสิ 

          หนุ่มตงฮาจึงติดต่อไปที่"เบน" และรู้ว่า เขาไม่ได้คบหากับซาโตโกะ และเบนก็ไมได้เป็นแฟนกับเมย์ พร้อมรับปากจะหาภาพสมัยเรียนมายืนยันให้ตามที่ตงฮาขอว่ามีภาพเขากับเมย์ถีบจักรยานด้วยกันไหม

          สุดท้าย...ก็มีภาพเมย์กับจักรยานสีเหลืองส่งมาให้หญิงสาวรับรู้

          และเป็นการยืนยันคำของตงฮา ..ว่าเขารักเธอ


 

          ฝนที่ดี ต้องรู้เวลาตก ..ความรักก็เช่นกัน

          แม้ในเวลาต่อมา ตงฮาได้รับรู้ถึง"ความเจ็บปวด"ของเมย์จากเหตุแผ่นดินไหว แต่่เขาก็ทำตัวเหมือน"ฝน" ที่รู้ว่าเวลาไหนควรจะตก

          ตกให้ความชื่นชื่น ..ไมา่ใช่ให้ความยากลำบาก

          แต่ความรักของคนทั้งสอง ไม่ได้ง่ายนัก เพราะแม้แต่เรื่อง"อาหาร" ก็เป็นเรื่องใหญ่

          "คุณกินกิมจิทุกมื้อเลย.." เมยฺบอก

          "ก็ผมคนเกาหลีนี่ เมย์รู้ไหม ถ้าคุณกินกิมจิ เราคงเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก"

          "แต่ถ้าคุณชอบอาหารจีน เราคงแต่งงานกันไปแล้ว.." เมย์ยืนยัน

          "คุณความจำแย่นะเมย์ ผมน่ะชอบอาหารจีน" ตงฮาบอก 

          เห็นไหม ..ความรักมันมีอุปสรรคให้ก้าวข้ามทุกเรื่อง

          ขอยืนยันว่าหนังเรื่องนี้่ดูแล้วสบายตา สบายใจ ไม่ต้องคิดมาก

          ผมชอบบรรยากาศง่ายๆของหนัง ที่นำวัฒนธรรมหลายเรื่องของเสฉวนมานำเสนอ ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมเต้นรำกลางลานกว้าง เด็กเล่นกังหัน หรือกระทั่งความวุ่นวายของระบบการจราจรของจีน

          ขณะเดียวกัน หนังก้ไม่ได้นำเสนอให้เป็น"โจทย์ยาก"ในเรื่องความรัก

          เพราะที่สำคัญที่สุดในเรื่องของความรัก ไม่ได้หมายถึงต้อง"รู้เขารู้เรา"ทุกอย่างเหมือนสงคราม แต่ก็ควรจะรู้(บ้าง)ว่าคนที่เรารักชอบอะไร ไม่ชอบอะไร เพราะเป็นเรื่องปกติ

          "ความรักมันมีพรมแดน" มร.นัมบอกรุ่นน้องไว้ในร้านอาหาร

          แต่"พรมแดน" ไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะหากคนจะรักกัน ก็ย่อมรู้ว่าควรจะทำอะไร อย่างไร ตอนไหน เหมือนกับฝนที่ดี ต้องรู้ว่าควรจะตกเวลาไหน

          ความรักก็เช่นกัน !!!!

          

 

โดย ลูกเสือหมายเลข9

 

กลับไปที่ www.oknation.net