วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เห็นมาก็ว่าไป ฉบับสำนวนแกงพุงปลา


 

เห็นมาก็ว่าไป ฉบับสำนวนแกงพุงปลา

 

เรื่องราวนี้เริ่มต้นที่ สวนสมเด็จพระศรีนคริทร์ 84 (ทุ่งท่าลาด) คทาชายนายหนึ่งได้รับโทรศัพท์ ครั้งเดียว 2 สาย

ซ้อน สายหนึ่งจากช่างซ่อมรถยนต์ ว่ารถยนต์ที่เอาไปซ่อมครัตช์ นั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว ให้ไปรับได้ อีกสายหนึ่งบอก

ว่ารอที่ ท่ารถเมย์สีแดง อำเภอท่าหลา

 

 

 

 

หลังจากจัดแจงจ่ายซ่อมรถเสร็จ คทาชายนายดังกล่าวเดินทางต่อตามนัดหมาย เขาใช้ถนนที่กำลังก่อส้ราง

สายสนามบิน-อู่ตะเภา-ท่าศาลา เป้าหมายแรกท่าหลา เป้าหมายสุดท้ายหาดในเพลา หรือว่าหาดเพ-ลา อ.ขนอม

หรืออ.ขน-อม ที่ใครหลายคนเอาไปแซวท่านผู้นำเสียสนุกโลกออนไลน์

แวะรับผู้โดยสารระหว่างทางเสร็จสรรพเรียบร้อยคทาชายนายดังกล่าวขับรถมุ่งหน้าไปตามถนนสายนคร-สุราษฎร์ฯ

เป้าหมายที่ อ.ขนอม ทันที ระหว่างทางต้องผ่าน

บ้านหัวแรต เพื่อนร่วมทางบอกแวะขอพรไอ้ไข่ที่ wat jd คทาชายนายดังกล่าวซึ่งวันนี้ ทำหน้าที่พลขับ จึงจัดแจง

เลี้ยวซ้ายตรงหัวมุมร้านสะดวกซื้อ ที่เปิด 24 ชั่วโมง แต่ดันชื่อ แปลเป็นภาษาไทยได้ว่า เปิด ตี 7 หัวเช้า ปิดตี11

กลางคืน

 

 

 

 

 

ระหว่างทางผ่าน อบต. เสาเภา รถยนต์เก่ง 2 สีคันงามที่ตกทอดหน้าที่พลขับมาแบบโดนบังคับ

จอดอย่างนิ่มนวลเพื่อให้เพื่อนร่วมทาง ได้ซื้อของ เส้นไหว้ รถยนต์เก๋ง 2 สีเคลื่อนตัวไปได้สักพัก

เสียงบ่นพึมพำแบบไม่อยากให้คนนั่งข้าง ๆ ได้ยิน ผ่านลุงลิ้น-ถูกฟัน-ที่-หลาปากช่อง กระทบหูคทาชาย

นายผู้ทำหน้าที่สารถีว่า “ใครเป็นคนคิดเอาแม่ไปไหว้ลูก เอาไก่ไปไหว้ไข่”

 

กลับออกมาจากวัดเจดีย์ เสียงเจื้อยแจ้ว ครานี้ไพเราะกว่าคราก่อน “อุตสาห์ซื้อผ้ามา หวาอีห่มเจดีย์แต่ไม่เห็นมีเจดีย์

ให้ห่มผ้าในวัด มีแต่ฐานเจดีย์ กับอิฐเก่า ๆ ไม่กี่ก้อน” คทาชายนายผู้ทำหน้าที่สารถีนึกขึ้นมาได้ว่า

มีเจดีย์นอกวัดอยู่แห่งหนึ่งจึงได้จัดแจงพาผู้โดยสารที่ตอนนี้อยู่ในอาการปรง ได้แล้ว

พลันที่เห็นเจดีย์ ดังกล่าวเสียงที่เงียบหายไปชั่วระยะเวลาหนึ่งดังขึ้นมาอีกคราด้วยความดีใจ “แวะเจดีย์ที่หน้าอำเภอ

นั้นก็แล้วกัน เขาบอก  ที่บัดนี้ทั้งผู้โดยสารและสารถีเริ่มเป็นมิตรกันมากขึ้น พลันเสียงเตือนข้อความดังขึ้น สิ้น

เสียงเตือนจากโทรศัพท์ เสียงพูดตามก็ตามมาทันที “พี่ ๆ ที่ทำงานอยากมางาน เค้าดาว 

ที่ทุ่งใสพี่พาผมแลที่พักหิดต๊ะ  “เออ..คนที่นี้แปลกนะครับ เอาแม่ไปไหว้ลูก แหล้ว

ยังเอาเจดีย์ออกมาอยู่นอกวัดอีก”

 

 

 

 

 

กลับออกจากเขาพลายดำผู้โดยสานอันหน้ารัก อยากเข้าห้องน้ำ ปัสวะ เขาเดินผ่านบริกรที่คอยรอรับบริการไปยังโถ

เหยี้ยว กลับออกมาโบกมือโหวกเหวก ทำสัญลักษณ์ว่าไปกินข้าวข้างหน้า แต่หน้าตาแดงผิดปรกติ รถยนต์เก๋ง 2 สี

คันงามจึงเดินทางต่อไป ยังเป้าหมายต่อไป

 

คทาชายนายสารถีเห็นเสียงเงียบจึงหันไปมองเพื่อจะถามว่าทำไมไม่ทานข้าวร้านดังกล่าวนั้น เขากลับได้เห็นคนนอน

กรนและได้ยินเสียงกรนแทน ก่อนถึงปลายทางเป้าหมายเขาต้องขับรถผ่านบ้านเปร็ต ทีมีทั้ง โรงเรียนเปร็ต และ

อนามัยเปร็ต เขาหันไปมองผู้โดยสารของเขา

 

 

 

 

 

 

เพื่อถามความเห็นว่าอ่านออกเสียงอย่างไหร่แต่เขาก็ต้องผิดหวังด้วยยังหลับอยู่ จึงได้แต่บ่นเบา ๆ กับตนเอง

“หมู่บ้านเปรต” ในใจก็นึกถึงภาษาเขียน เพ็ชร – เพชร ถึงเป้าหมายในเพลา เขาหันไปจะใช้เสียงปลุกผู้โดยสารเห็น

เขาตื่นอยู่แล้ว “พี่หาที่ว่าง ๆ ที่เขาไม่ห้ามให้เข้าไปจอด จอดรถสักพักนะครับ ผมจะลงไปถ่ายภาพสัก 2-3 ภาพ เอา

แบบไม่ต้องเดินไกล นะครับ”  เสียงสำทับตามมา

 

“คนขนอมนี้รวยนะครับ มีหาดส่วนตัวกันหลายราย แล้วอย่างนี้นักท่องเที่ยวแบบเช้ามา-เย็นกลับ จะไปเที่ยวตรงไหน

ครับ” สารถีผู้เข้าเวรแทนพยักหน้าเห็นด้วยแทนเสียงตอบ “กลับเถอะ ถ้าหาที่จอดยากเป้าหมายจริง ๆ ของพ้มอยู่ที่

วัดเจดีย์ที่มาที่นี้ ก็เพราะอยากสำรวจเส้นทาง ส่งผมทีเดิมนะ ที่ท่ารถเมล์แดง” 

 

ระหว่างกลับนครสารถีจำเป็นที่โดนบังคับมานึกถึงภาพคำผิดต่าง ๆ ที่เขาพบเห็นมา แต่เขาก็คิดไม่ออกว่ามีอะไรที่โถ

เหยี้ยวนั้น

 

“พี่แวะปั้ม ปัสวะ หน่อยนะครับ” เขาหันมายิ้มกับผู้โดยสารที่บัดนี้กลายเป็นผู้ร่วมทางที่รู้ใจกันไปแล้ว..

 

ก่อนจากกัน “พี่อย่าลืมแวะหา ครูอาชีพ สอนภาษาไทยคนทำป้ายหน่อยนะครับ เออ..ผมแอบดูโน้ตที่พี่จดตอนเข้า

ห้องน้ำ ไม่ว่ากันนะครับ”..

 

เขาพูดพร้อมกับส่งซองขาวให้ ในนั้นมีค่าโดยสารเกินค่าโดยสารจริง พร้อมนามบัตรที่ขึ้นต้นว่า นางสาว

......เออ...ไม่กินข้าวเพราะเข้าห้องน้ำผิด..

 

ลุง ๆ คราวหน้าพาหนูไปเที่ยวบ่อนไก่สามพีน้อง ต.กำโลน อ.เมือง หน่อยนะคะ มันอยู่แถวไหน..

 

เขาหันไปถามเสียงนั้น ความสงสัยพุดขึ้นบ่นใบหน้าเพราะไม่เคยได้ยินหรือทราบมาก่อนว่า

ตำบลกำโลน อยู่ในเขต อ.เมือง เดี่ยวหนูส่งไลน์ภาพไปให้..

รอยยิ้มบาง ๆ มีให้เห็นบนใบหน้าสารถีจำเป็น ที่บัดนี้ ได้เพื่อนใหม่ต่างวัยเพิ่มอีกคน...

 

 

 

 

ปล. ปัจฉิมลิขิต หรือว่า ไปรษณีย์ลงท้าย ดี

เรื่องราวนี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิง หยิกแกมหยอก แถมสาระขัน ผิดพลาดประการใด กราบรับประทานอภัยท่าน

เจ้าของป้ายทั้งหลาย มา ณ ที่นี้ ที่มิได้ขออนุญาต อย่างสิทธิ์ ขออนุญาตครู

 

 

 

สวนสมเด็จพระศรีนคริทร์ 84                                สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์

ครัตช์                                                                          ครัช

รถเมย์สีแดง                                                              รถเมล์

ก่อส้ราง                                                                      ก่อสร้าง

หัวแรต                                                                       หัวแรด

Wat  jd                                                                     wat jadee

เส้นไหว้                                                                      เซ่นไหว้

เค้าดาวน์                                                                    เคาท์ดาวน์

ปัสวะ                                                                          ปัสสาวะ

ต.กำโลน อ.เมือง                                                      ต.กำโลน อ.ลานสกา จ.นครศรีธรรมราช

 

 


 

 

โดย ฝายมีชีวิต

 

กลับไปที่ www.oknation.net