วันที่ พุธ เมษายน 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ฝายมีชีวิต เมื่อมีคนคิดปรองดองกับธรรมชาติ (1)


ปฏิบัติการ ฝายมีชีวิต

เริ่มต้นจากไปร่วมประชุมที่สโมสรกองทัพบก ถนนวิภาวดี

กับเครือข่ายฝายมีชีวิตแห่งประเทศไทย

ถ่ายภาพกับเครือข่ายและรองผู้ว่าโคราชท่านรองณรงค์และผู้พันฝายและพี่เจี๊ยบ

ไปครั้งนี้โดยการเชิญชวนของ ลุงตะกอง วิชชุ ชุปวาทีมทำงานภาคประชาชน จากปากช่อง โคราช

ไปฟังพี่ๆใจดีจากปักษ์ใต้ เช่น นครศรีธรรมราช พัทุลง และอีกหลายจังหวัด

โดยมีผู้พัน ฝายมีชีวิต พี่เจี๊ยบ อาจารย์สมเดช คงเกื้อ เจ้าของวลีเด็ด "มึงอยู่ได้ กูอยู่ได้"

อันหมายถึงการพึ่งพิงธรรมชาติกับธรรมชาติ และ อดีต รมต.ไชยวัฒน์ สินสุวงค์

 พี่เจี๊ยบ หญิงแกร่งจากแดนใต้

ปลายด้ามขวานของไทยเรา ร่างแบบฝายด้วยตนเอง

หลักการง่าย

เข้าใจไม่ยาก

ที่ยากคือใช้งบน้อย หน่วยงานอื่นๆใช้ไม่เป็นเพราะมันน้อย^^

 ต้องเริ่มจากการคิดได้ของคนในชุมชนเพื่อพึ่งตนเองเรื่องน้ำ

แล้วจึงหางบ ไม้ไผ่ เชือก เครื่องมือตัดไผ่ เช่นมีด เลื่อยๆ

ที่สำคัญคือการร่วมแรงของชุมชนเริ่มจากภายในใจผู้คน

ทุกฝ่ายในท้องถิ่น

อำเภอ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อบต.พ่อค้า อาสากู้ภัย อสม.อพปร. อ....

 

เปลี่ยนแรงกาย ไปเป็นแรงงาน

เปลี่ยนจากงานประจำ ไปออกแรง ออกทุน ออกข้าว เพื่อทำฝาย

ครูท้วม ไม้หลาและอาจารย์สมเดช คงเกื้อ

คนที่มีความรู้ไปช่วยเหลือ แรงคิด แรงประสบการณ์เพื่อถ่ายทอด

นี่คือ ชีวิตเพื่อชีวิต เพื่อนมนุษย์ เพื่อเปลี่ยนเป็นน้ำเพื่อต้นไม้ ต้นไม้เพื่อชีวิต

 

มันจึงเป็นฝายที่สร้างด้วยชีวิต

ต้น ลำไม้ไผ่ ทราย ต้นไทร  และแรงคนที่มีชีวิต

โมเดลฝายมีชีวิต เมื่อเปรียบ กับลำคลองที่ขุดโดยท้องถิ่น

ที่ขุดไม่มีฝายน้ำไหลหายหมด

ทรายและเชือกอีกสิ่งที่สำคัญ

นักศึกษาปี 1 รายวิชา อัตลักษณ์วไลยอลงกรณ์

"บัณฑิตจิตอาสา พัฒนาท้องถิ่น"น้องพลอย บ้านอยู่ปากช่อง

บัณฑิตน้อย ว่าที่ครู ปฐมวัยหัวใจอาสา

ร่วมทำงานกับป้าๆพี่ๆลุงน้าอย่างไม่เกี่ยงงาน

อีกด้านคือเราท่านต้องทำให้เขาเห็นเสียก่อน

แล้วนำสิ่งที่เห็นที่ได้ทำ

นำมาเผยแพร่ต่อกับเครือข่ายอื่นๆ

ออกมาชื่นมื่นทั้งราษฎร์และรัฐ เป็นประชารัฐ

cr.น้องตั้ง

ตัดลำไผ่ให้ได้ขนาด

 ช่วยกันกรองทรายใส่ถุง ครูเสี่ยวจะส่งให้หนุ่มๆต่อเอง

 ทราย 2ใน 3 ส่วนของถุงปุ๋ย หนักไม่น้อยครับ

Before หรือ after พวกเธอก็ทำสำเร็จมาแล้ว 

ขอชื่นชมผลงานเด็กๆสาวๆเหล่านี้ อย่างนี้ ผ่าน!! 

 เหงื่อตกยางออกยังยิ้มได้ ลูกศิษย์ไผหว่า?

 สู้ๆ

 หนู โอเคร คร่าา

ป๊ะ ไปกัน ไปเก็บขยะที่น้ำผุดหมูสีต่อ เด็กๆ

งานอาสาไม่เลือกครับมีทุกที่ของประเทศไทย

 ขอแต่อยู่ที่ใหน เราท่านตั้งใจทำเพื่อใคร

ป่า สายน้ำ ชุมชน ประเทศชาติ พื้นที่ใหนก็ของไทยเราทั้งนั้น

พาสาวน้อย ตั้งใจ วัย 9 ขวบ พิธีกรเด็กช่อง 3 ตามไปทำสกุ๊ปข่าว

ป๊ะ พ่ออาสาพาข้ามลำตะคองไป...

เพื่อชื่นชมสายน้ำเย็นฉ่ำ

และดื่มด่ำกับธรรมชาติ

ไปให้กำลังใจพี่ๆ ปี 1

และได้เล่นชิงช้า แต่ว่าไม่เปียก เพราะต้องไปทำรายการต่อ

ได้รู้จักกัน ระหว่างสองวัย

งานนี้สาวๆได้ทำกิจกรรมดีๆ มีประโยชน์และได้ลุยน้ำเย็นไปเก็บขยะอีกด้านของลำตะคอง

ครูเสี่ยวต้องขอยกนิ้วให้

ได้ใจจริงๆ

ได้มองหนุ่มๆเล่นน้ำ สาวๆแอบยิ่ม

 เห็นพวกเธอยิ้ม ครูก็ความสุขไปด้วย

เป็นไงหล่ะ วันนี้ได้ช่วยทำฝายมีชีวิตและเก็บขยะลำตะคอง

สงสัยว่าจะอยากไปอีกบ่ ^^"

ขอขอบคุณทุกฝ่าย นายอำเภอ ปลัดอำเภอ นายก อบต.ปากช่อง ผู้จัดการประปา ปากช่อง

พี่สารภี พ่อๆลุงๆป้าๆ ชาวปากช่อง พี่วิชชุ ชุปวา

อดีตรัฐมนตรี พี่ๆเครือข่ายฝายมีชีวิตทุกคนจากภาคใต้ จากชัยภูมิและพี่น้องชาวโคราชทุกคนที่เข้าใจ

นักศึกษา ปี 1 และน้องตั้งใจ มาร่วมใจ

สร้างฝายมีชีวิต ลำดับแรก ที่บ้านโนนอารีย์ หมู่ 19 ตำบลปากช่อง อำเภอปากช่อง โคราช

หวังว่าต่อไป คงมีฝายที่ 2 และ 3 ตามมา...โปรดตามติด ในเฟส ในไลน์กลุ่มต่อไป

เครือข่ายฝายมีชีวิตแห่งประเทศไทย

กลับถึงมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์จังหวัดปทุมธานี

โดยสวัสดิภาพ

หากถามว่างบประมาณการเดินทางจากใหนให้ไปถามสาวน้อยเหล่านี้ได้ครับ

สวัสดี

.

.

.

จาก

เสี่ยวไทบ้าน

เพราะเราท่านคือเพื่อนประชาชน 

โดย ไทบ้าน

 

กลับไปที่ www.oknation.net