วันที่ อังคาร พฤษภาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จากเมืองสู่พงป่า..ตามหานกไพร.๑


    จากเมืองสู่พงป่า..ตามหานกไพร..๑ เรื่องนี้เกิดขึ้นหลังจากสองเกลอแห่งโอเคเนชั่น ได้สัญญาใจ กัน หลายครั้งหลายคราว่า เกลอเมืองกรุงจะมาดูนกที่อุทยานแห่งชาติพนมเบญจา..

แต่เพราะปัจจัยหลายประการ ที่เป็นอุปสรรค คำสัญญา จึงขาดตอนไปช่วงหนึ่งทำให้พลาดโอกาส เมื่อฝนตั้งเค้า ตกหนัก

 เจ้าวิหกก็บินหนีเข้าป่าไป เกลอนักดูนกแห่งเมืองกรุงไม่ลดละ บอกว่าจะพาศรีภรรยาไปเที่ยวทะเลกระบี่สักครั้งหนึ่ง

ในวันหยุดยาวช่วงเทศการสงกรานต์ ฉันมี วันลาพักผ่อน ๒๔ วัน ยังเฉลี่ยหาที่เที่ยวไม่ได้เลย ประการที่ หนึ่ง หาคู่เที่ยว

ไม่ได้  ประการที่สองห่วงงาน ส่วนตัว และงานหลัก  แต่เทศกาลหยุดยาวแบบนี้ข้อแม้ต่างๆหมดไป เมื่อเกลอตั้งใจมาเยี่ยม

กับของฝากอีรุงตุงนังที่นำมาให้

แผนการตามหานกไพร ..ฉันไม่ได้วางแผนอะไรทั้งสิ้นเพราะ ไม่มีความรู้เรื่องสถานที่ดูนก  และอุปกรณ์การดูนกที่ไม่พร้อม

จึงฟังคำแนะนำจากเกลอเมืองกรุงอย่างเดียว  ส่วนภาพนกสวยๆกับกล้องดิจิตอลขนาดจิ๋ว นั้นเป็นนกข้างบ้านบ้าง

ข้างที่ทำงานบ้าง ตามชุมชนบ้าง หรือไม่ก้นกเลี้ยงตามธรรมชาติในสวนปาล์มน้ำมัน สำหรับจับหนู ซึ่งเป็นศัตรูปาล์มน้ำมัน

ฉันภูมิใจกับภาพนกแสกของฉันที่อากูเกิ้ลเขาเก็บไว้ ให้ได้ศึกษากัน.

อุทยานแห่งชาติพนมเบญจา ยามหน้าแล้ง ปริมาณน้ำมีน้อยมาก  สองเกลอพิชิตยอดเขาพนมเบญจาส่วนของน้ำตกห้วยโต้

ในวันที่ อุทยานประกาศงดเล่นน้ำตก ทางเพจเฟสบุคต่างๆ แต่สองเกลอ เดินขึ้นไปตามเส้นทางศึกษาธรรมชาติ ชมวิหก

เสียงจั๊กจั่นดังก้องไพร สลับเสียงไอของฉันเป็นจังหวะอิอิ (ไอเลิฟยูสิท่า) ฉันเป็นโรคภูมิแพ้อากาศ ทั้งหนาว ทั้งร้อน

ก็กระทบไปหมด ตื่นเช้ามาก็ออกกำลังกาย ๓๐ นาที  ฉันเดินป่าขึ้นไปถึงควนหมาถด(โนนสูงยอดเขาสูงจนสุนัขนั่งลงแล้วลาก

ตัวเองลงมา) แสดงว่าสูงมาก ...ท้องฉันร้องจ๊อกๆ บอกกับตัวเองว่าหิวแล้วล่ะ จึงชวนกันกลับ ...

ขณะเดินทางกลับเพราะความหิว หูได้ยินเสียงร้องของนกตัวหนึ่งฉันไม่รู้จัก แต่เกลอฉันรู้จักดี  ..นกขุนแผน..อั้ยย่ะ ชื่อ

ยังกะตัวละครในวรรณคดี ฉันเลยตั้งชื่อในใจว่านกขุนแผนเมืองกระบี่ คงเจ้าชู้ไม่เบาสินะ

น้ำตกห้วยโต้..ในปีที่แห้งแล้งที่สุด ฉันได้ยินเกลอเมืองกรุงบอกว่าจะมาอีกสักครั้งหนึ่งเพื่อพิชิตยอดเขาพนมเบญจา

จะเดินป่า และนอนในป่าสักครั้งหนึ่งในเมื่อกำลังมีพลังวังชาอยู่อิอิ

ฉันรับปากไว้เป็นมั่นเหมาะ ว่าเราจะเดินไปด้วยกัน   เกือบเที่ยงเที่ยวอุทยานแห่งชาติพนมเบญจายังไม่หมด เสียงนกโพรดก

ส่งเสียงร้องอยู่ไกลๆ นกเปล้าฝูงใหญ่นอนพักผ่อนในพุ่มไทร พยากระรอกกระโดดไปมา มองซ้าย แลขวาหาแม่ครัวประจำตัว

ของเกลอเมืองกรุง พร้อมอาหารเตรียมไว้พร้อม หลังอาหารมื้อเที่ยง เดินทางในป่าชนบทตามลายแทงของนักดูนก เดินทาง

อย่างมีเป้าหมาย  คลำจนพบเป้าหมาย แสดงถึงจำนวนชั่วโมงที่คุณจะต้องรอผมอิอิ ..ดูนกและชมธรรมชาติเต็มวัน..

เกลอบางกอกบอกอยากทานอาหารทะเล ฉันพาไปแหลมสักซีฟูด รับประทานอาหารทะเล กลางทะเลฟินส์สุด ขอบอก

แผนการเดินทางในวันพรุ่ง ท่าเทียบเรือตำมะลัง.. สตูล...ฉันไม่เคยไปอีกแล้ว เกลอเมืองกรุงบอกจะพาเที่ยวเกาะลังกาวี

ในใจฉันคิดถึงนางมัสซูหรี หรือนางเลือดขาวในตำนานนี่ล่ะ  ฉันมองไปสุดตา ชาวบ้านบอกเลยเกาะข้างหน้าไปก็

ถึงเกาะลังกาวีแล้ว  ก่อนยุคคสช.การเดินทางไม่ยุ่งยาก ใครอยากข้ามไปเกาะลังกาวี ทำใบอนุญาติที่ท่าเรือก็ไปได้แล้ว

หลังคสช.เข้ามาบริหารประเทศ  สจ.สตูลกับข่าวค้ามนุษย์ ทหารเข้ามาบริหารการเดินทางต้องมีหนังสือเดินทาง ที่ทำกับ

กองหนังสือเดินทางอย่างเดียว ..

ฉันห่างหายจากการเขียนบล็อกเสียตั้งนาน เนื่องจากอุปกรณ์เครื่องมือในการเขียนชำรุด และภาระกิจความรับผิดชอบ

มากมาย เวลา สุขภาพที่สำคัญการเขียนบล็อกเป็นศิลป์แขนงหนึ่งจริงๆ

ขอขอบคุณมิตรภาพโอเคเนชั่น ศรีภรรยาของเกลอบางกอก ที่เอาใจใส่เรื่องอาหารการกิน ทุกมื้อแสนอร่อย

ทริปหน้ามาอีกนะจ๊ะ ขอให้ผองมิตรโอเคเนชั่นจงมีความสุขอย่าลืมบล็อกโอเคเนชั่นครับจุ๊ๆ

โดย กำหนัน

 

กลับไปที่ www.oknation.net