วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2559

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รวมสุดยอดพุทธพจน์สำคัญวันวิสาขะ


พุทธพจน์สำคัญวันวิสาขบูชา

เมื่อประสูติ ทรงบันลือสีหนาทเปล่งอาสภิวาจา" (วาจาองอาจกล้าหาญ) ว่า

"เราเป็นผู้เลิศกว่าชาวโลก, เราเป็นผู้เจริญที่สุดกว่าชาวโลก, เราเป็นผู้ประเสริฐที่สุดกว่าชาวโลก, ชาติของเรานี้เป็นชาติสุดท้าย บัดนี้ความเกิดอีกมิได้มี ”  
( อคฺโคหมสฺมิ โลกสฺส, เชฏฺโฐหมสฺมิ โลกสฺส, เสฏฺโฐหมสฺมิ โลกสฺส, อยมนฺติมา เม ชาติ, นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ )

เมื่อตรัสรู้ ทรงเปล่งอุทานครั้งแรก (ปฐมพุทธภาษิตคาถา) ว่า

เมื่อเรายังไม่พบญาณ ได้แล่นท่องเที่ยวไปในสงสารเป็นเอนกชาติ
 อเนกชาติสงฺสารํ สนฺธาวิสฺสํ อนิพฺพิสํ

แสวงหาอยู่ซึ่งนายช่างผู้ปลูกเรือน คือตัณหาผู้สร้างภพ การเกิดทุกคราวเป็นทุกข์ร่ำไป
 คหการํ คเวสนฺโต ทุกฺขา ชาติ ปุนปฺปุนํ

นี่แน่ะ นายช่างผู้ปลูกเรือน เรารู้จักเจ้าเสียแล้ว  เจ้าจะทำเรือนให้เราไม่ได้อีกต่อไป
 คหการก ทิฏฺโฐสิ ปุน เคหํ น กาหสิ

โครงเรือนทั้งหมดของเจ้าเราหักเสียแล้ว ยอดเรือนเราก็รื้อเสียแล้ว
สพฺพา เต ผาสุกา ภคฺคา คหกูฏํ วิสงฺขตํ

จิตของเราถึงแล้วซึ่งสภาพที่อะไรปรุงแต่งไม่ได้อีกต่อไป มันได้ถึงแล้วซึ่งความสิ้นไปแห่งตัณหา (คือถึงนิพพาน)
วิสงฺขารคตํ จิตฺตํ ตณฺหานํ ขยมชฺฌคา

เมื่อปรินิพพาน ตรัสปัจฉิมโอวาท ว่า 

” ดูก่อนอานนท์ ธรรมและวินัยอันใด เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้วแก่พวกเธอ
ธรรมและวินัยอันนั้น จักเป็น ศาสดาของพวกเธอ โดยกาลล่วงไปแห่งเรา " 
(โย โว อานนฺท มยา ธมฺโม จ วินโย จ เทสิโต ปญฺญตฺโต โส โว มมจฺจเยน สตฺถา )

ตรัสปัจฉิมวาจา ว่า 

" สังขารทั้งหลาย ย่อมมีความเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ท่านทั้งหลายจงทำหน้าที่ทั้งปวงอันเป็นประโยชน์ตน และประโยชน์ผู้อื่น ให้บริบูรณ์ด้วยความไม่ประมาทเถิด ”
( วยธมฺมา สงฺขารา อปฺปมาเทน สมฺปาเทถ )

 

 [  หมายเหตุ สัมพันธ์ โลกสฺส เป็น ฉฏฺฐีอปาทาน ใน อคฺโค เชฏฺโฐ และ เสฏฺโฐ  ไม่ใช่ สามีสัมพันธะแบบบาลีสนามหลวง

การแปลว่า  ผู้เลิศแห่งโลก  ผู้เจริญที่สุดแห่งโลก, ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งโลก   จึงผิดหลักไวยากรณ์ของบาลีใหญ่. ]

โดย กบจ้อย

 

กลับไปที่ www.oknation.net