วันที่ จันทร์ สิงหาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มันก็ยังไม่เข้าใจจริงๆ นะนี่ (วร๓)


         “แม่ง / ทุเรศ / เลว”
         “ใจเย็นๆศักดิ์”  พิภพตบไหล่เพื่อน
         “คนเขาลงทุนลงแรงทำความดี  แต่ยายนี่ลงทุนทำลายคนอื่น เพื่อ สร้างมูลค่าเพิ่มให้ตัวเอง”
          “มันโกรธใครวะ พูดซะหยาบ” เอกชัยถามงงๆ
           พิภพเล่าให้เพื่อนๆฟังว่าต้อยติ่ง ว่าที่แฟนศักดิ์    ถูกเพื่อนนิสิตสาวคนหนึ่งชื่อบุษพรรณใส่ร้ายแต่หาหลักฐานและพยานเอาผิดไม่ได้
          “ไอ้ศักดิ์ยิ่งยัวะใหญ่เมื่อได้ยินยายบุษว่า  น้องต้อยติ่งชื่อต่ำต้อยสิ้นดี  ใจก็เสาะพอโดนน้ำก็แตกดังเป๊ะ”
               

           “ฟังหูซ้ายทะลุหูขวาซะ”   สมนึกแนะ
         

           “กูจะตบให้หูหัน”   ศักดิ์ทำท่าตบในอากาศ
           “ตบจนฟันร่วงยังน้อยไป”
           “เขาเป็นผู้หญิงนะแล้วแฟนยายบุษก็เป็นแชมป์เทควันโด   กูรู้จัก” เอกชัยบอก
          “ผู้หญิงแล้วไง แชมป์แล้วไง ลองเข้ามาซิ  กูหลับตายังเตะก้านคอมันได้เลย    ขอให้มันตกแชมป์” 
          

            “แช่งเขา  ก็แช่งเรา   เขาผิดก็ให้อภัย  เราผิดก็แก้ไข  ใจเราก็เป็นสุข”  สมนึกกล่าวเสมือนผู้สูงวัยกว่า
          

           ศักดิ์ก้มหัวคารวะสมนึก   แล้วก็นั่งลงเปลี่ยนเป็นท่าทีใจเย็นอย่างฉับพลัน   ทั้งกล่าวด้วยน้ำเสียงยังกะพระเอกกำลังภายใน
          “ข้าขอเป็นหนึ่งที่อยูในภาวะรุ่มร้อน  อารมณ์โกรธพลุ่งพล่านแล้วก็สงบได้ในบัดดล    เราต้องรู้จักรู้เขารู้เราแบบท่านซุนวู “

          “อ๊วก  ท่อนแรกโอเค  ท่อนหลังจะออกศึกหรือไง”  กิตติหมั่นไส้
           เอกชัยหัวเราะขำกลิ้ง   “เออ   ลงง่ายดี”
          

            ส่วนสมนึกถอนใจโล่งอก    เขาไม่อยากให้เพื่อนมีปัญหาและไม่อยากให้เพื่อนก่อปัญหา    แต่ถ้าปัญหาเกิดขึ้นเขาก็พร้อมจะช่วยเพื่อน   

           สมนึกลุกขึ้นสะพายเป้เตรียมแยกตัว    ศักดิ์ดึงกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อยื่นให้
          “กูเกือบลืมไป   ตอนเดินสวนกับอาจารย์นมยาน...”
          “เฮ้ย  ศักดิ์ " เอกชัยยกมือห้าม  "เลิกเรียกอาจารย์ชมกานต์อย่างนั้น   แม่กูขอ”  
            ศักดิ์กลืนน้ำลายอย่างยากเย็น    การแปลงชื่ออาจารย์เป็นหนึ่งในงานอดิเรกที่ถนัด    พอถูกเบรค  หมดความสนุกไปเป็นกอง   แต่อย่างไรก็ต้องทำตามเพราะคนที่ขอเป็นมารดาของเพื่อนสนิท
           “ อาจารย์ชมกานต์ส่งใบนี้ให้กู  มึงอ่านแล้วช่วยแปลไทยเป็นไทยให้กูหน่อยซิ   กูอ่านแล้วไม่เข้าใจว่ะ”
           

            “คำของพระพยอมนี่  ท่านทันโลกจริง   เร็วๆนี้ก็เตือนสติพวกใต้ดินบนดินว่า   มือทำให้รวย หวยทำให้จน   แต่ตอนท่านทำคุ๊กกี้จตุคำน่าหวาดเสียว  โดนคนที่เสียผลประโยชน์เล่นงานงอม    ศักดิ์แกหัดเข้าวัดฟังเทศน์ซะบ้างนะ”  พิภพซึ่งดึงมาอ่านเองแกล้งทำเสียงเข้ม
             ศักดิ์เบ้ปาก   “กูไม่ชอบ    ตอนเช้าที่วัดแสนจะหนวกหู   เสียงไก่วัด  หมา แมว  แข่งกันเล่นดนตรี  แล้วยังเด็กวัด ที่ชิงดีชิงเด่นเรื่องตามก้นบาตร  ข่าวต่อยกันมันส์ " พอเห็นเพื่อนๆอ้าปากหวอก็รีบพูดต่อ

             "ตอนเที่ยงเห็นพระอาทิตย์หลายดวงยิ่งร้อน   ตอนค่ำมันวังเวงโหวงเหวง    ตอนดึกจิตมันสั่นไหวระทึก  ผีเดินเล่นหอนโหยหวนน่ากลัวพิลึก”
             “หมาหอนโว้ย  ถ้าผีหอนวัดนั้นต้องร้างแล้วละ”  เอกชัยแย้ง   พิภพแกล้ง ป้องปากกระซิบเบาๆ  

             

             “  มันจำบทนโมยังไม่ได้เลย  ท่องจบเดียวมันก็คิดว่าครบสามแล้ว   พอท่องสามจบมันก็แถมอีกหนึ่งเผื่อนับผิด”
            

             “ท่องหนังสือกูยังขี้เกียจ  บทสวดมนต์เอาไว้ก่อน   แค่พระสวด  เหมือนนักร้องแก่ๆร้องเพลงอมตะนิรันดร์กาล    ไร้อารมณ์จริงๆ”   ศักดิ์พูดหน้าตาเฉย
               พิภพกระซิบต่อ  “ วันก่อนมันไม่ยกมือไหว้พระ    แต่พอพระเดินผ่าน    มันดันมองตั้งแต่ศรีษะจรดเท้าแถมอมยิ้มสะกิดให้กูดูแล้วบอกว่าหัวท่านทุยสวยดี"

                พอทุกคนหยุดหัวเราะ  สมนึกเตือนว่าจะพูดจะคิดให้ระวังบาปกรรมบ้าง แล้วก็อ่านข้อความในกระดาษ
               

               “โยมจะไปวัดเองดีหรือให้เขาหามไปดี
                 โยมจะไหว้พระเองหรือจะให้สัปเหร่อพนมมือไหว้
                 โยมจะสวดมนต์เองหรือจะให้พระสวดดี”
                 

                 แล้วเขาก็อธิบายว่าพระพยอมท่านอยากให้เรารู้จักไปวัดเอง  มิใช่รอถึงวันตายมีคนหามเข้าไป  หรือไม่เคยไหว้พระเลย   พอตายสัปเหร่อจะช่วยจับมือท่าพนม      รู้จักสวดมนต์เองมิใช่ตายอยู่ในโลงรอพระสวดให้ฟัง
                 ศักดิ์รีบค้าน
                 “กูไม่เอา   ตอนตายกูขอ  กอดอกมีอกำกระบี่เป็นยอดนักสู้ไม่ได้หรือ   ถ้ากูตายก่อน   มึงต้องจัดการตามนี้นะโว้ย  กูขอฝาก”   
                  สมนึกส่ายหน้า
                

                  “อือ...มันอ่านแล้วไม่เข้าใจ   ขนาดขยายความแล้ว   มัน ก็ยังไม่เข้าใจจริงๆนะนี่”
         


โดย YEEKENG

 

กลับไปที่ www.oknation.net